พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
หนังสือ​ของ​นีไฟฉบับที่​หนึ่ง
การ​ปกครอง​และ​การ​ปฏิบัติ​ศาสนกิจ​ของ​ท่าน
บท​ที่ ๒๐
พระเจ้า​ทรง​เปิดเผย​พระ​ประสงค์​ของ​พระองค์​แก่​อิส​ราเอล—อิส​รา​เอลถูก​เลือก​ไว้​ใน​เตา​หลอม​แห่ง​ความ​ทุกข์​และ​จะ​ต้อง​ไป​จาก​บา​บิ​โลน—เปรียบเทียบ​อิสยาห์ ๔๘. ประมาณ ๕๘๘–๕๗๐ ปี​ก่อน​ค​ริ​สต​กาล.
  ๑ จง​สดับตรับฟัง​เรื่อง​นี้, โอ้​เชื้อสาย​แห่ง​ยา​โค​บ, เขา​ทั้งหลาย​ผู้​ถูก​เรียก​ด้วย​นาม​ว่า​อิส​ราเอล, และ​ออก​มา​จาก​ผืน​น้ำ​แห่ง​ยูดาห์, หรือ​ออก​มา​จาก​ผืน​น้ำ​แห่ง​บัพ​ติ​ศมา, ผู้​ปฏิญาณ​ใน​นาม​ของ​พระเจ้า, และ​กล่าว​ถึง​พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​อิส​ราเอล, แม้​กระนั้น​พวก​เขา​ก็​มิได้​ปฏิญาณ​ด้วย​ความ​จริง​หรือ​ด้วย​ความชอบ​ธรรม.
  ๒ กระนั้น​ก็ตาม, พวก​เขา​เรียก​ตน​เอง​เป็น​คน​ของ​นครศักดิ์สิทธิ์, แต่​พวก​เขา​มิได้​ดำรงตน​พึ่ง​พา​พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​อิส​ราเอล, ผู้ทรง​เป็น​พระเจ้า​จอม​โยธา; แท้จริง​แล้ว, พระเจ้า​จอม​โยธา​คือ​พระ​นาม​ของ​พระองค์.
  ๓ ดูเถิด, เรา​ได้​ประกาศ​สิ่ง​ที่​ล่วงแล้ว​นับ​จาก​กาล​เริ่ม​ต้น; และ​มัน​ออก​จาก​ปาก​เรา, และ​เรา​ได้​สาธยาย​มัน. เรา​สาธยาย​มัน​โดย​ทันที.
  ๔ และ​เรา​ทำ​สิ่ง​นี้​เพราะ​เรา​รู้​ว่าเจ้า​เป็น​คน​ดื้อด้าน, และ​คอ​ของ​เจ้า​เป็น​เอ็น​เหล็ก, และ​หน้าผาก​ของ​เจ้า​เป็น​ทองเหลือง;
  ๕ และ​เรา​ประกาศ​แก่​เจ้า​แล้ว​นับ​จาก​กาล​เริ่ม​ต้น; ก่อน​เหตุการณ์​บังเกิด​ขึ้น​เรา​สาธยาย​แก่​เจ้า; และ​เรา​สาธยาย​มัน​แก่​เจ้า​ด้วย​เกรง​ว่า​เจ้า​จะ​กล่าว—รูปเคารพ​ของ​ข้าพเจ้า​บันดาล​มัน​ขึ้น​มา, และ​รูป​สลัก​ของ​ข้าพเจ้า, และ​รูป​หล่อ​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​บัญชา​ให้​มัน​เกิด​ขึ้น.
  ๖ เจ้า​เห็น​และ​ได้ยิน​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​แล้ว; และ​เจ้า​จะ​ไม่​ประกาศ​มัน​หรือ ? และ​ที่​เรา​สาธยาย​เรื่อง​ใหม่ ๆ แก่​เจ้า​นับ​แต่​เวลา​นี้​ไป, แม้​เรื่อง​ต่าง ๆ ที่​ซ่อน​อยู่, และ​เจ้า​ไม่​รู้จัก​มัน.
  ๗ เรื่อง​ใหม่​และ​เรื่อง​ที่​ซ่อน​อยู่​นั้น​สร้าง​ขึ้น​บัดนี้, และ​มิ​ใช่​นับ​จาก​กาล​เริ่ม​ต้น, แม้​ก่อน​วัน​ที่​เจ้า​เคย​ได้ยิน​เรื่อง​เหล่า​นั้น มัน​ก็​ประกาศ​แก่​เจ้า​แล้ว, เกลือก​เจ้า​จะ​กล่าว​ว่า—ดูเถิด​ข้าพเจ้า​รู้จัก​มัน​แล้ว.
  ๘ แท้จริง​แล้ว, และ​เจ้า​หา​ได้ยิน​ไม่; แท้จริง​แล้ว, เจ้า​หา​รู้จัก​ไม่; แท้จริง​แล้ว, นับ​แต่​เวลา​นั้น​หู​ของ​เจ้า​ไม่​ได้​เปิด; เพราะ​เรา​รู้​ว่า​เจ้า​จะ​ทำ​การ​ทรยศ​อย่าง​ใหญ่​หลวง, และ​ถูก​เรียก​ว่าผู้ละเมิด​ตั้งแต่​ใน​ครรภ์.
  ๙ กระนั้น​ก็ตาม, เพราะ​เห็นแก่​นาม​ของ​เรา เรา​จะ​อดกลั้น​ความ​โกรธ​ของ​เรา, และ​เพราะ​เห็นแก่​การ​สรรเสริญ​ของ​เรา เรา​จะ​ระงับ​ไว้​จาก​เจ้า, เพื่อ​เรา​จะ​มิได้​ตัด​เจ้า​ออก​ไป​เสีย.
  ๑๐ เพราะ, ดูเถิด, เรา​ได้​หลอม​เจ้า, เรา​ได้​เลือก​เจ้า​ใน​เตา​หลอม​แห่ง​ความทุกข์.
  ๑๑ เพื่อ​เห็นแก่​เรา, แท้จริง​แล้ว, เพื่อ​เห็นแก่​เรา​เรา​จะ​ทำ​การ​นี้, เพราะ​เรา​จะ​ไม่​ยอม​ให้นาม​ของ​เรา​มี​มลทิน, และ​เรา​จะ​ไม่​ยอม​ให้​รัศมี​ภาพ​ของ​เรา​แก่​ผู้อื่น.
  ๑๒ จง​สดับ​ฟัง​เรา, โอ้​ยา​โค​บ, และ​อิส​รา​เอลผู้ที่​เรา​เรียก, เพราะ​เรา​คือ​เขา​ผู้​นั้น; เรา​คือต้น, และ​เรา​คือ​ปลาย​ด้วย.
  ๑๓ มือ​ของ​เรา​วางรากฐาน​ของ​แผ่นดิน​โลก​ด้วย, และ​มือขวา​ของ​เรา​แผ่​ทั่ว​ฟ้า​สวรรค์. เรา​เรียก​มัน​และ​มัน​พา​กัน​ยืน​ขึ้น.
  ๑๔ ท่าน​ทั้งหลาย, จง​ชุมนุม​กัน, และ​ฟัง; ใคร​เล่า​ใน​บรรดา​พวก​เขา​ที่​ประกาศ​เรื่อง​เหล่า​นี้​แก่​พวก​เขา ? พระเจ้า​ทรง​รัก​ผู้​นั้น; แท้จริง​แล้ว, และ​พระองค์​จะ​ทรง​ทำให้​พระ​วจนะ​ของ​พระองค์​ที่​พระองค์​ทรง​ประกาศ​แล้ว​โดย​พวก​เขาเกิดสัมฤทธิผล; และ​พระองค์​จะ​ทรง​ทำ​ตาม​พระทัย​ของ​พระองค์​แก่​บา​บิโลน, และ​พาหุ​ของ​พระองค์​จะ​มา​อยู่​บน​ชาวเคลเดีย.
  ๑๕ ยิ่ง​กว่า​นี้, พระเจ้า​ตรัส; เรา​พระเจ้า, แท้จริง​แล้ว, เรา​พูด​ไว้; แท้จริง​แล้ว, เรา​เรียก​เขา​ให้​ประกาศ, เรา​นำ​เขา​มา, และ​เขา​จะ​ทำ​ทาง​ของ​เขา​ให้​รุ่งเรือง.
  ๑๖ เจ้า​จง​มา​ใกล้​เรา; เรา​ไม่​พูด​เป็นการลับ; นับ​จาก​กาล​เริ่ม​ต้น, นับ​แต่​เวลา​ที่​ประกาศ​เรา​ก็​พูด​แล้ว; และ​พระเจ้า​พระผู้เป็นเจ้า, และ​พระ​วิญญาณ​ของ​พระองค์, ทรง​ส่ง​เรา​มา.
  ๑๗ และ​ดังนี้​พระเจ้า, พระ​ผู้ไถ่​ของ​เจ้า, พระ​ผู้​บริสุทธิ์​แห่ง​อิส​ราเอลตรัส; เรา​ส่ง​เขา​ไป, พระเจ้า​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เจ้า​ผู้​สอน​เจ้า​ให้​ได้​ผล​ประโยชน์, ผู้นำ​เจ้า​ไป​ตาม​ทาง​ที่​เจ้า​ควร​ไป, ได้​กระทำ​สิ่ง​นั้น.
  ๑๘ โอ้​หาก​เจ้า​สดับ​ฟังบัญญัติ​ของ​เรา—สันติ​ของ​เจ้า​คง​เป็น​ดัง​แม่น้ำ, และ​ความชอบ​ธรรม​ของ​เจ้า​ดัง​คลื่น​ใน​ทะเล.
  ๑๙ พงศ์พันธุ์​ของ​เจ้า​ด้วย​คง​เป็น​ดัง​ทราย; ลูก​แห่ง​อุทร​ของ​เจ้า​เหมือน​ดัง​เม็ด​ทราย​ใน​นั้น; ชื่อ​ของ​เขา​คง​จะ​ไม่​ถูก​ตัดขาด​หรือ​ถูก​ทำลาย​ไป​ต่อหน้า​เรา.
  ๒๐ จง​ออก​ไป​จาก​บา​บิโลน, จง​หลบ​หนี​ไป​จาก​ชาวเคลเดีย, เจ้า​จง​ประกาศ​ด้วย​เสียง​เพลง, จง​บอก​เรื่อง​นี้, จง​บอก​ไป​ถึง​สุด​แดน​แผ่นดิน​โลก; เจ้า​จง​กล่าว​ว่า: พระเจ้า​ทรง​ไถ่​ยา​โค​บ​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​แล้ว.
  ๒๑ และ​พวก​เขา​หาก​ระหายไม่; พระองค์​ทรง​นำ​พวก​เขา​ผ่าน​ทะเลทราย; พระองค์​ทรง​ทำให้​น้ำ​ริน​ไหล​จากศิลา​เพื่อ​พวก​เขา; พระองค์​ทรง​แยก​ศิลา​ด้วย​และ​น้ำ​พุ่ง​ออก​มา.
  ๒๒ และ​ทั้งที่​พระองค์​ทรง​กระทำ​ไป​ทั้งหมด​นี้​แล้ว, และ​ยิ่ง​กว่า​นี้​ด้วย, ยัง​ไม่​มีสันติ​สำหรับ​คน​ชั่ว​ร้าย, พระเจ้า​ตรัส.