พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
นีไฟฉบับที่​สาม
หนังสือ​ของนีไฟ

บุตร​ของนีไฟ, ผู้​เป็น​บุตร​ของ​ฮีลามัน
บท​ที่ ๑๒
พระ​เยซู​ทรง​เรียก​และ​มอบอำนาจ​ให้ท่า​น​ทั้ง​สิบ​สอง​คน—พระองค์​ประทาน​คำ​เทศนา​คล้าย​กับ​คำ​เทศนา​บน​ภูเขา​แก่​ชาวนีไฟ—พระองค์​ตรัส​ถึง​ผู้​เป็น​สุข—คำ​สอน​ของ​พระองค์​สูง​กว่า​และ​มีค​วาม​สำคัญ​เหนือ​กฎ​ของ​โมเสส—มนุษย์​ได้​รับ​บัญชา​ให้​ดี​พร้อม​แม้​ดัง​ที่​พระองค์​และ​พระ​บิดา​ทรง​ดี​พร้อม—เปรียบเทียบ​มัทธิว ๕. ประมาณ ค.ศ.​๓๔.
  ๑ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ เมื่อ​พระ​เยซู​รับสั่ง​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​กับนีไฟ, และ​กับ​คน​ที่​ได้​รับ​เรียก​มา​แล้ว, (บัดนี้​จำนวน​คน​ที่​ได้​รับ​เรียก, และ​ได้​รับ​พลัง​อำนาจ​และ​สิทธิ​อำนาจ​เพื่อให้​บัพ​ติ​ศ​มา, มี​สิบสอง​คน) และ​ดูเถิด, พระองค์​ทรง​ยื่น​พระ​หัตถ์​ออก​ไป​ยัง​ฝูง​ชน, และ​รับสั่ง​กับ​พวก​เขา, มีค​วาม​ว่า: เจ้า​เป็นสุข​แล้ว​หาก​เจ้า​จะ​ใส่ใจ​ถ้อยคำ​ของ​คน​สิบ​สอง​คน​นี้​ซึ่ง​เราเลือก​มา​จาก​บรรดา​พวก​เจ้า​เพื่อให้​ปฏิบัติ​ต่อ​เจ้า, และ​ให้​เป็น​ผู้​รับ​ใช้​ของ​เจ้า; และ​แก่​คน​เหล่า​นี้​เรา​ให้​พลัง​อำนาจ​เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ให้​บัพ​ติ​ศ​มา​เจ้า​ด้วย​น้ำ; และ​หลังจาก​เจ้า​ได้​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา​ด้วย​น้ำ​แล้ว, ดูเถิด, เรา​จะ​ให้​บัพ​ติ​ศ​มา​เจ้า​ด้วย​ไฟ​และ​ด้วย​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์; ฉะนั้น​เจ้า​เป็น​สุข​แล้ว​หาก​เจ้า​จะ​เชื่อ​ใน​เรา​และ​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา, หลังจาก​ที่​เจ้า​เห็น​เรา​และ​รู้​ว่า​เรา​ดำรง​อยู่.
  ๒ และ​อนึ่ง, คน​ที่เชื่อ​ใน​ถ้อยคำ​ของ​เจ้า​เป็น​สุข​มาก​กว่า​เพราะ​เจ้า​จะ​เป็น​พยาน​ว่า​เจ้า​เห็น​เรา, และ​ว่า​เจ้า​รู้​ว่า​เรา​ดำรง​อยู่. แท้จริง​แล้ว, คน​ที่​เชื่อ​ใน​ถ้อยคำ​ของ​เจ้า, และมา​สู่​ห้วง​ลึก​แห่ง​ความ​ถ่อม​ตน​และ​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา​ย่อม​เป็น​สุข, เพราะ​พวก​เขา​จะ​รับ​การ​เยือน​ด้วยไฟ​และ​ด้วย​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์, และ​จะ​ได้​รับ​การ​ปลด​บาป​ของ​พวก​เขา.
  ๓ แท้จริง​แล้ว, คน​ที่​ยากจน​ทางวิญญาณ​ที่มา​หาเรา​ย่อม​เป็น​สุข, เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เป็น​ของ​พวก​เขา.
  ๔ และ​อนึ่ง, คน​ทั้งปวง​ที่​โศก​เศร้า​ย่อม​เป็น​สุข, เพราะ​พวก​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​ปลอบโยน.
  ๕ และ​คน​ที่อ่อนโยน​ย่อม​เป็น​สุข, เพราะ​พวก​เขา​จะ​ได้​รับ​แผ่นดินโลก​เป็น​มรดก.
  ๖ และ​คน​ทั้งปวง​ที่​หิว​และ​กระหาย​ความชอบ​ธรรม​ย่อม​เป็น​สุข, เพราะ​พวก​เขา​จะ​อิ่ม​เอม​ด้วย​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์.
  ๗ และ​คน​ที่​มีเมตตา​ย่อม​เป็น​สุข, เพราะ​พวก​เขา​จะ​ได้​รับ​ความ​เมตตา.
  ๘ และ​คน​ทั้งปวง​ที่​มี​ใจบริสุทธิ์​ย่อม​เป็น​สุข, เพราะ​พวก​เขา​จะเห็น​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๙ และ​คน​ทั้งปวง​ที่​เป็น​ผู้​สร้างสันติ​ย่อม​เป็น​สุข, เพราะ​พวก​เขา​ได้ชื่อ​ว่าเป็นลูก​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๑๐ และ​คน​ทั้งปวง​ที่​ถูกข่มเหง​เพราะ​เห็นแก่​นาม​ของ​เรา​ย่อม​เป็น​สุข, เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เป็น​ของ​พวก​เขา.
  ๑๑ และ​เจ้า​ย่อม​เป็น​สุข​เมื่อ​มนุษย์​จะ​สบประมาท​และ​ข่มเหง​เจ้า, และ​จะ​กล่าว​ความ​ชั่ว​นานัปการ​ต่อต้าน​เจ้า​อย่าง​ผิด ๆ, เพราะ​เห็นแก่​เรา;
  ๑๒ เพราะ​เจ้า​จะ​มีค​วาม​ปรีดี​ยิ่ง​และ​จะ​ยินดี​ยิ่ง, เพราะรางวัล​ใน​สวรรค์​ของ​เจ้า​จะ​ยิ่ง​ใหญ่; เพราะ​ศาสดา​พยากรณ์​ที่​อยู่​มา​ก่อน​เจ้า​ถูก​ข่มเหง​เช่น​นั้น.
  ๑๓ ตาม​จริง​แล้ว, ตาม​จริง​แล้ว, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, เรา​ให้​แก่​เจ้า​เพื่อ​เป็นเกลือ​ของ​แผ่นดิน​โลก; แต่​หาก​เกลือ​จะ​หมด​รส โลก​จะ​เค็ม​ได้​ด้วย​สิ่ง​ใด ? นับ​จาก​นั้น​เกลือ​จะ​ไม่​มี​ประโยชน์​เลย, มี​แต่​จะ​เอา​ไป​ทิ้ง​เสีย​และ​ถูก​เหยียบย่ำ​ไว้​ใต้เท้า​มนุษย์.
  ๑๔ ตาม​จริง​แล้ว, ตาม​จริง​แล้ว, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, เรา​ให้​แก่​เจ้า​เพื่อ​จะ​เป็น​แสงสว่าง​ของ​คน​เหล่า​นี้. เมือง​ที่​ตั้ง​อยู่​บน​เนิน​เขา​จะ​ซ่อน​ไว้​ไม่​ได้.
  ๑๕ ดูเถิด, มนุษย์​จะ​จุดเทียน​แล้ว​เอา​ถัง​ครอบ​ไว้​หรือ ? ไม่​เลย, แต่​จะ​วาง​ไว้​บน​เชิง​เทียน, และ​มัน​ให้​แสงสว่าง​แก่​คน​ทั้งปวง​ที่​อยู่​ใน​บ้าน;
  ๑๖ ฉะนั้น​จง​ให้แสงสว่าง​ของ​เจ้า​ส่อง​เช่น​นั้น​ต่อหน้า​คน​เหล่า​นี้, เพื่อ​พวก​เขา​จะ​เห็น​งาน​ดี​ของ​เจ้า​และ​สรรเสริญ​พระ​บิดา​ของ​เจ้า​ผู้ทรง​สถิต​อยู่​ใน​สวรรค์.
  ๑๗ อย่า​คิด​ว่า​เรา​มา​เพื่อ​ทำลาย​กฎ​หรือ​ศาสดา​พยากรณ์. เรา​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​ทำลาย​แต่​เพื่อ​ทำให้​สมบูรณ์;
  ๑๘ เพราะ​ตาม​จริง​แล้ว​เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, จุด​หนึ่ง​หรือ​อนุภาค​หนึ่ง​ก็​จะ​ไม่​สูญ​หาย​ไป​จากกฎ, แต่​ใน​เรา​มัน​จะ​สมบูรณ์​ทั้งหมด.
  ๑๙ และ​ดูเถิด, เรา​ให้​กฎ​และ​พระ​บัญญัติ​ของ​พระ​บิดา​เรา​แก่​เจ้า, เพื่อ​เจ้า​จะ​เชื่อ​ใน​เรา, และ​เพื่อ​เจ้า​จะ​กลับ​ใจ​จาก​บาป​ของ​เจ้า, และ​มา​หา​เรา​ด้วย​ใจ​ที่ชอกช้ำ​และ​วิญญาณ​ที่​สำนึก​ผิด. ดูเถิด, เจ้า​มี​พระ​บัญญัติ​อยู่​ต่อหน้า​เจ้า, และกฎ​สมบูรณ์​แล้ว.
  ๒๐ ฉะนั้น​จง​มา​หา​เรา​และ​เจ้า​จะ​ได้​รับ​การ​ช่วย​ให้​รอด; เพราะ​ตาม​จริง​แล้ว​เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, ว่า​เว้นแต่​เจ้า​จะ​รักษา​บัญญัติ​ของ​เรา, ซึ่ง​เรา​บัญชา​เจ้า​ใน​เวลา​นี้, ไม่​ว่า​ใน​กรณี​ใด​เจ้า​จะ​เข้า​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ไม่​ได้.
  ๒๑ เจ้า​ได้ยิน​แล้ว​ว่า​คนใน​สมัย​โบราณ​กล่าว​ไว้, และ​มี​เขียน​ไว้​ต่อหน้า​เจ้า​ด้วย, ว่า​เจ้า​จะ​ไม่ฆ่า, และ​ผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​จะ​ฆ่า​จะ​ตก​อยู่​ใน​ข้อหา​ของ​การ​พิพากษา​ของ​พระผู้เป็นเจ้า;
  ๒๒ แต่​เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, ว่าผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​โกรธ​พี่น้อง​ของ​เขา​จะ​ตก​อยู่​ใน​ข้อหา​แห่ง​การ​พิพากษา​ของ​พระองค์. และ​ผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​จะ​กล่าว​กับ​พี่น้อง​ของ​เขา​ว่า, เจ้า​ทึ่ม, ก็​จะ​ตก​อยู่​ใน​ข้อหา​ของ​สภา; และ​ผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​จะ​กล่าว, เจ้า​คน​โง่, จะ​ตก​อยู่​ใน​ข้อหา​ของ​ไฟ​นรก.
  ๒๓ ฉะนั้น, หาก​เจ้า​จะ​มา​หา​เรา, หรือ​ปรารถนา​จะ​มา​หา​เรา, และ​จำ​ได้​ว่า​พี่น้อง​ของ​เจ้า​มี​อะไร​ขัดเคือง​อยู่​กับ​เจ้า—
  ๒๔ จง​ไป​ตาม​ทาง​ของ​เจ้า​ไป​หา​พี่น้อง​ของ​เจ้า, และคืนดี​กับ​พี่น้อง​ของ​เจ้า​เสีย​ก่อน, และ​แล้ว​จึง​มา​หา​เรา​ด้วย​ความ​ตั้งใจ​เด็ดเดี่ยว, และ​เรา​จะ​รับ​เจ้า.
  ๒๕ จง​ปรองดอง​กับ​ปฏิปักษ์​ของ​เจ้า​โดย​เร็ว​ขณะ​ที่​เจ้า​อยู่​กับ​เขา​บน​เส้นทาง​เดียวกัน, เกลือก​ใน​เวลา​ใด​เวลา​หนึ่ง​เขา​จะ​จับ​เจ้า, และ​เจ้า​จะ​ถูก​พา​เข้า​เรือนจำ.
  ๒๖ ตาม​จริง​แล้ว, ตาม​จริง​แล้ว, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, เจ้า​จะ​ไม่​มี​ทาง​ออก​จาก​ที่​นั่น​เลย​จนกว่า​เจ้า​จะ​จ่าย​จน​ซี​ไน​น์สุดท้าย. และ​ขณะ​ที่​เจ้า​อยู่​ใน​เรือนจำ​เจ้า​จะ​จ่าย​แม้​ซี​ไนน์​หนึ่ง​ได้​หรือ ? ตาม​จริง​แล้ว, ตาม​จริง​แล้ว, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, ไม่​เลย.
  ๒๗ ดูเถิด, คน​สมัย​โบราณ​เขียน​ไว้, ว่า​เจ้า​จะ​ไม่​ประพฤติล่วงประเวณี;
  ๒๘ แต่​เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, ว่าผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​มอง​ดู​หญิง, ด้วย​ตัณหาราคะ​ใน​นาง, ก็​ประพฤติ​ล่วงประเวณี​ใน​ใจ​ของ​ตน​แล้ว.
  ๒๙ ดูเถิด, เรา​ให้​บัญญัติ​แก่​เจ้า, ว่า​อย่า​ยอม​ให้​เรื่อง​เหล่า​นี้​เข้า​มา​ในใจ​เจ้า;
  ๓๐ เพราะ​เป็นการ​ดี​กว่า​ที่​เจ้า​จะ​ปฏิเสธ​ตน​จาก​เรื่อง​เหล่า​นี้, ซึ่ง​ใน​การ​นี้​เจ้า​จะ​แบกกางเขน​ของ​เจ้า, แทนที่จะ​ถูก​โยน​ลง​ใน​นรก.
  ๓๑ มี​เขียน​ไว้, ว่าผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​จะ​หย่า​ภรรยา​ของ​เขา, ก็​ให้​เขา​เขียน​หนังสือหย่า​ให้​นาง.
  ๓๒ ตาม​จริง​แล้ว, ตาม​จริง​แล้ว, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, ว่าผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​จะหย่า​ภรรยา​ของ​เขา, เว้นแต่​เพราะ​เหตุ​ผิดประเวณี​แล้ว, ย่อม​เป็น​เหตุ​ให้​นาง​ประพฤติล่วงประเวณี; และ​ผู้​ใด​ที่​จะ​แต่งงาน​กับ​นาง​ซึ่ง​หย่า​ร้าง​ย่อม​ประพฤติ​ล่วงประเวณี.
  ๓๓ และ​มี​เขียน​ไว้​อีก, เจ้า​จะ​ไม่​สาบาน​เท็จ, แต่​จะ​ปฏิบัติ​คำปฏิญาณ​ของ​เจ้า​ต่อ​พระเจ้า;
  ๓๔ แต่​ตาม​จริง​แล้ว, ตาม​จริง​แล้ว, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, อย่า​สาบานเลย; ทั้ง​อย่า​อ้าง​สวรรค์, เพราะ​นั่น​เป็น​พระราช​บัลลังก์​ของ​พระผู้เป็นเจ้า;
  ๓๕ หรือ​อย่า​อ้าง​แผ่นดิน​โลก, เพราะ​นั่น​เป็น​ที่​รอง​พระ​บาท​ของ​พระองค์;
  ๓๖ ทั้ง​เจ้า​จะ​ไม่​สาบาน​โดย​อ้าง​ศีรษะ​ของ​เจ้า, เพราะ​เจ้า​ทำให้​ผม​สัก​เส้น​หนึ่ง​ดำ​หรือ​ขาว​ไม่​ได้;
  ๓๗ แต่​จง​ให้การ​สื่อสาร​ของ​เจ้า​เป็น​ใช่, ใช่; ไม่​ใช่, ไม่​ใช่; เพราะ​อะไร​ก็ตาม​ที่​ออก​มา​จาก​สิ่ง​ที่​เกิน​กว่า​นี้​เป็นความ​ชั่ว.
  ๓๘ และ​ดูเถิด, มี​เขียน​ไว้, ตาต่อตา, และ​ฟัน​ต่อ​ฟัน;
  ๓๙ แต่​เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, ว่า​เจ้า​จะ​ไม่ต่อต้าน​ความ​ชั่ว, แต่​ผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​ตบ​แก้ม​ขวา​ของ​เจ้า, จง​หัน​อีก​ข้าง​หนึ่ง​ให้​เขาด้วย;
  ๔๐ และ​หาก​คน​ใด​จะ​ฟ้อง​เจ้าที่​ศาล​และ​เอา​เสื้อ​ของ​เจ้า​ไป, จง​ให้​เขา​เอา​เสื้อ​คลุม​ของ​เจ้า​ไป​ด้วย;
  ๔๑ และ​ผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​จะ​บีบบังคับ​เจ้า​ให้​ไป​หนึ่ง​ไมล์, จง​ไป​กับ​เขา​สอง​ไมล์.
  ๔๒ จงให้​แก่​คน​ที่​ขอ​เจ้า, และ​จาก​คน​ที่​ขอยืม​เจ้า​จง​อย่า​หนี.
  ๔๓ และ​ดูเถิด​มี​เขียน​ไว้​ด้วย, ว่า​จงรัก​เพื่อนบ้าน​ของ​เจ้า​และ​เกลียด​ศัตรู​ของ​เจ้า;
  ๔๔ แต่​ดูเถิด​เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, จงรักศัตรู​ของ​เจ้า, จง​อวย​พร​คน​ที่​สาป​แช่ง​เจ้า, จง​ทำ​ดี​ต่อ​คน​ที่​เกลียด​เจ้า, และ​สวดอ้อนวอน​ให้​คน​ที่​ใช้​เจ้า​อย่าง​ดูหมิ่น​และ​ข่มเหง​เจ้า;
  ๔๕ เพื่อ​เจ้า​จะ​ได้​เป็น​ลูก​ของ​พระ​บิดา​ของ​เจ้า​ผู้ทรง​สถิต​อยู่​ใน​สวรรค์; เพราะ​พระองค์​ทรง​ทำให้​ดวง​อาทิตย์​ขึ้น​บน​คน​ชั่ว​และ​บน​คน​ดี.
  ๔๖ ฉะนั้น​เรื่อง​เหล่า​นี้​ซึ่ง​เป็น​ของ​สมัย​โบราณ, ซึ่ง​อยู่​ภาย​ใต้​กฎ, จึง​สมบูรณ์​ทั้งหมด​ใน​เรา.
  ๔๗ เรื่อง​เก่า​หมดไป, และ​ทุก​เรื่อง​กลับ​เป็น​เรื่อง​ใหม่.
  ๔๘ ฉะนั้น​เรา​อยาก​ให้​เจ้า​ดีพร้อม​แม้​ดัง​เรา, หรือ​พระ​บิดา​ของ​เจ้า​ผู้ทรง​สถิต​อยู่​ใน​สวรรค์​ทรง​ดี​พร้อม.