พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
นีไฟฉบับที่​สาม
หนังสือ​ของนีไฟ

บุตร​ของนีไฟ, ผู้​เป็น​บุตร​ของ​ฮีลามัน
บท​ที่ ๑๗
พระ​เยซู​ทรง​สั่ง​ผู้คน​ให้​ไตร่ตรอง​พระ​วจนะ​ของ​พระองค์​และ​สวด​อ้อนวอน​เพื่อ​ความ​เข้าใจ—พระองค์​ทรง​รักษา​คน​ป่วย​ของ​พวก​เขา—พระองค์​ทรง​สวด​อ้อนวอน​เพื่อ​ผู้คน, โดย​ทรง​ใช้​ภาษา​ที่​มิ​อาจ​เขียน​ไว้​ได้—เทพ​ปฏิบัติ​ต่อ​เด็ก​เล็ก​ๆ ของ​พวก​เขา​และ​ไฟ​ล้อม​เด็ก​เล็ก ๆ ของ​พวก​เขา​ไว้. ประมาณ ค.ศ. ๓๔.
  ๑ ดูเถิด, บัดนี้​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​พระ​เยซู​รับสั่ง​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แล้ว​พระองค์​ทรง​มอง​ดู​ฝูง​ชน​โดย​รอบ​อีก, และ​พระองค์​ตรัส​กับ​พวก​เขา​ว่า: ดูเถิด, เวลา​ของ​เรา​อยู่​แค่​เอื้อม.
  ๒ เรา​เห็น​ว่า​เจ้า​อ่อนแอ, ว่า​เจ้าเข้าใจ​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​เรา​ไม่​ได้​ซึ่ง​พระ​บิดา​ทรง​บัญชา​ให้​เรา​พูด​กับ​เจ้า​ใน​เวลา​นี้.
  ๓ ฉะนั้น, เจ้า​จง​ไป​บ้าน​ของ​เจ้า, และไตร่ตรอง​ถึง​เรื่อง​ที่​เรา​พูด, และ​ทูล​ถาม​พระ​บิดา, ใน​นาม​ของ​เรา, เพื่อ​จะ​ได้​เข้าใจ, และ​จงเตรียม​จิตใจ​ไว้​สำหรับ​วันพรุ่ง, และ​เรา​จะ​มา​หา​เจ้า​อีก.
  ๔ แต่​บัดนี้​เรา​จะ​ไปเฝ้า​พระ​บิดา, และ​แสดงตน​แก่​บรรดา​เผ่า​ของ​อิส​รา​เอลที่หายไป​ด้วย, เพราะ​พวก​เขา​ไม่​ได้​หาย​ไป​สำหรับ​พระ​บิดา, เพราะ​พระองค์​ทรง​รู้​ว่า​พระองค์​ทรง​นำ​พวก​เขา​ไป​ไว้​ที่​ใด.
  ๕ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​พระ​เยซู​รับสั่ง​ดังนั้น​แล้ว, พระองค์​ทอดพระเนตร​ฝูง​ชน​โดย​รอบ​อีก, และ​ทรง​เห็น​พวก​เขา​น้ำตา​ไหล, และ​ได้​เพ่ง​ดู​พระองค์​ราวกับ​ว่า​จะ​ทูล​ขอ​ให้​พระองค์​คง​อยู่​กับ​พวก​เขา​อีก​สัก​เล็กน้อย.
  ๖ และ​พระองค์​ตรัส​กับ​พวก​เขา​ว่า: ดูเถิด, อุทร​ของ​เรา​เต็ม​ไป​ด้วย​ความสงสาร​ต่อ​พวก​เจ้า.
  ๗ เจ้า​มี​ผู้​ใด​ที่​เจ็บป่วย​ใน​บรรดา​พวก​เจ้า​ไหม ? จง​นำ​เขา​มา​ที่​นี่. พวก​เจ้า​มีค​น​ใด​ที่​เป็น​ง่อย, หรือ​ตาบอด, หรือ​ขา​เสีย, หรือ​พิการ, หรือ​เป็น​โรค​เรื้อน, หรือ​ที่​ผอมแห้ง, หรือ​ที่​หู​หนวก, หรือ​ที่​รับ​ทุกข์​ด้วย​ประการ​ใด ๆ ไหม ? จง​นำ​พวก​เขา​มา​ที่​นี่​และ​เรา​จะ​รักษา​พวก​เขา, เพราะ​เรา​มีค​วาม​สงสาร​เจ้า; อุทร​ของ​เรา​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​เมตตา.
  ๘ เพราะ​เรา​เห็น​ว่า​เจ้า​ปรารถนา​จะ​ให้​เรา​แสดง​แก่​เจ้า​ว่า​เรา​ทำ​อะไร​ให้​พี่น้อง​ของ​เจ้าที่​เยรูซา​เล็ม, เพราะ​เรา​เห็น​ว่าศรัทธา​ของ​เจ้าเพียงพอ​ที่​เรา​จะ​รักษา​เจ้า.
  ๙ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​พระองค์​รับสั่ง​ดังนั้น​แล้ว, ฝูง​ชน​ทั้งหมด, ได้​พร้อม​ใจ​กัน, ออก​ไป​พร้อม​ด้วย​คน​เจ็บป่วย​ของ​พวก​เขา​และ​คน​มี​ทุกข์​ของ​พวก​เขา, และ​คน​เป็น​ง่อย​ของ​พวก​เขา, พร้อม​ด้วย​คน​ตาบอด​ของ​พวก​เขา, และ​พร้อม​ด้วย​คน​ใบ้​ของ​พวก​เขา, และ​พร้อม​ด้วย​คน​ทั้งหมด​ที่​มี​ทุกข์​อย่าง​ใด​อย่าง​หนึ่ง; และ​พระองค์​ทรงรักษา​เขา​ทุก​คน​เมื่อ​นำ​พวก​เขา​ออก​มา​เฝ้า​พระองค์.
  ๑๐ และ​พวก​เขา​ทั้งหลาย​ทั้งปวง, ทั้ง​พวก​ที่​ได้​รับ​การ​รักษา​และ​ผู้​ที่​สมประกอบ, น้อม​กาย​ลง​แทบ​พระ​บาท, และ​นมัสการ​พระองค์; และ​มาก​เท่า​ที่มา แม้​ว่า​มี​ฝูง​ชน ก็ได้จูบ​พระ​บาท​ของ​พระองค์, ถึงขนาด​ที่​พวก​เขา​อาบ​พระ​บาท​ด้วย​น้ำตา​ของ​พวก​เขา.
  ๑๑ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​พระองค์​ทรง​บัญชา​ให้​นำ​เด็ก​เล็ก ๆ ของ​พวก​เขา​มา.
  ๑๒ ดังนั้น​พวก​เขา​นำ​เด็ก​เล็ก ๆ ของ​พวก​เขา​มา​วาง​บน​พื้น​ดิน​รอบ ๆ พระองค์, และ​พระ​เยซู​ทรง​ยืน​อยู่​ตรง​กลาง; และ​ฝูง​ชน​เปิด​ทาง​ให้​คน​นำ​เด็ก​ทั้งหมด​มา​ถึง​พระองค์.
  ๑๓ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​นำ​เด็ก​ทั้งหมด​มา​แล้ว, และ​พระ​เยซู​ทรง​ยืน​อยู่​ตรง​กลาง, พระองค์​ทรง​สั่ง​ให้​ฝูง​ชนคุกเข่า​ลง​กับ​พื้น​ดิน.
  ๑๔ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​พวก​เขา​คุกเข่า​ลง​กับ​พื้น​ดิน, พระ​เยซู​ทรง​คร่ำครวญ​ใน​พระทัย, และ​ตรัส​ว่า: พระ​บิดา, ข้าพระ​องค์​ยุ่งยากใจ​เพราะ​ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​ผู้คน​ของ​เชื้อสาย​แห่ง​อิส​ราเอล.
  ๑๕ และ​เมื่อ​พระองค์​ตรัส​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แล้ว, พระองค์​เอง​ทรง​คุกเข่า​ลง​กับ​พื้น​ดิน​ด้วย; และ​ดูเถิด​พระองค์​ทรง​สวด​อ้อนวอน​ถึง​พระ​บิดา, และ​เรื่อง​ที่​พระองค์​ทรง​สวด​อ้อนวอน​ไม่​อาจ​จะ​เขียน​ไว้​ได้, และ​ฝูง​ชน​ที่​ได้ยิน​พระองค์​เป็น​พยาน.
  ๑๖ และ​พวก​เขา​จึง​เป็น​พยาน​ตาม​วิธี​นี้: ดวงตา​ไม่​เคยเห็น, ทั้ง​หู​ไม่​เคย​ได้ยิน, เรื่อง​สำคัญ​ยิ่ง​และ​น่า​อัศจรรย์​เช่น​นั้น​มา​ก่อน, เมื่อ​เรา​เห็น​และ​ได้ยิน​พระ​เยซู​รับสั่ง​กับ​พระ​บิดา;
  ๑๗ และ​ไม่​มีลิ้น​ใด​จะ​พูด​ได้, ทั้ง​ไม่​มี​ผู้​ใด​จะ​เขียน​ไว้​ได้, ทั้ง​ใจ​มนุษย์​เข้าใจ​เรื่อง​สำคัญ​ยิ่ง​และ​น่า​อัศจรรย์​เช่น​นี้​ไม่​ได้​เมื่อ​เรา​ทั้ง​เห็น​และ​ได้ยิน​พระ​เยซู​รับสั่ง; และ​ไม่​มี​ใคร​เข้าใจ​ถึง​ปีติ​ซึ่ง​เต็ม​จิต​วิญญาณ​เรา​ใน​เวลา​ที่​เรา​ได้ยิน​พระองค์​ทรง​สวด​อ้อนวอน​ถึง​พระ​บิดา​เพื่อ​เรา.
  ๑๘ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​พระ​เยซู​ทรง​ยุติ​การ​สวด​อ้อนวอน​ถึง​พระ​บิดา​แล้ว, พระองค์​ทรง​ลุก​ขึ้น; แต่ปีติ​ของ​ฝูง​ชน​ใหญ่​หลวง​จน​พวก​เขา​หมด​กำลัง.
  ๑๙ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​พระ​เยซู​รับสั่ง​กับ​พวก​เขา, และ​ทรง​บอก​ให้​พวก​เขา​ลุก​ขึ้น.
  ๒๐ และ​พวก​เขา​ลุก​ขึ้น​จาก​พื้น​ดิน, และ​พระองค์​ตรัส​กับ​พวก​เขา​ว่า: เจ้า​จง​เป็น​สุข​เพราะ​ศรัทธา​ของ​เจ้า. และ​บัดนี้​ดูเถิด, ปีติ​ของ​เรา​เต็ม​เปี่ยม.
  ๒๑ และ​เมื่อ​พระองค์​ตรัส​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แล้ว, พระองค์​ทรงกันแสง, และ​ฝูง​ชน​เป็น​พยาน​เรื่อง​นี้, และ​พระองค์​ทรง​พา​เด็ก​เล็ก ๆ ของ​พวก​เขา​มา, ที​ละ​คน, และ​ประทานพร​ให้​พวก​เขา, และ​ทรง​สวด​อ้อนวอน​ถึง​พระ​บิดา​เพื่อ​พวก​เขา.
  ๒๒ และ​เมื่อ​พระองค์​ทรง​ทำ​สิ่ง​นี้​แล้ว​พระองค์​ทรง​กันแสง​อีก;
  ๒๓ และ​พระองค์​รับสั่ง​กับ​ฝูง​ชน, และ​ตรัส​กับ​พวก​เขา​ว่า: จง​ดู​เด็ก​เล็ก ๆ ของ​เจ้า.
  ๒๔ และ​เมื่อ​พวก​เขามอ​ง​ไป​เพื่อ​จะ​ดู พวก​เขา​ทอดสายตา​ไป​ทาง​ฟ้า​สวรรค์, และ​พวก​เขา​เห็น​ฟ้า​สวรรค์​เปิด, และ​พวก​เขา​เห็น​เทพ​พา​กันลง​มา​จาก​สวรรค์​ประหนึ่ง​ว่า​อยู่​ท่ามกลาง​ไฟ; และ​พวก​เทพ​ลง​มาห้อมล้อม​เด็ก​เล็ก ๆ เหล่า​นั้น, และ​ไฟ​ล้อม​รอบ​พวก​เขา; และ​เทพ​ปฏิบัติ​ต่อ​พวก​เขา.
  ๒๕ และ​ฝูง​ชน​เห็น​และ​ได้ยิน​และ​เป็น​พยาน; และ​พวก​เขา​รู้​ว่า​ประจักษ์พยาน​ของ​พวก​เขา​จริง​เพราะ​พวก​เขา​ทั้งหมด​เห็น​และ​ได้ยิน, ทุก​คน​ด้วย​ตน​เอง; และ​พวก​เขา​มี​จำนวน​ประมาณ​สอง​พัน​ห้า​ร้อย​คน; และ​พวก​เขา​ประกอบด้วย​ทั้ง​ชาย, หญิง, และ​เด็ก.