พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
นีไฟฉบับที่​สาม
หนังสือ​ของนีไฟ

บุตร​ของนีไฟ, ผู้​เป็น​บุตร​ของ​ฮีลามัน
บท​ที่ ๑๘
พระ​เยซู​ทรง​จัดตั้ง​ศีล​ระลึก​ใน​บรรดา​ชาวนีไฟ—พวก​เขา​ได้​รับ​บัญชา​ให้​สวด​อ้อนวอน​เสมอ​ใน​พระ​นาม​ของ​พระองค์—บรรดา​ผู้​ที่​กิน​พระ​มังสะ​ของ​พระองค์​และ​ดื่ม​พระ​โลหิต​ของ​พระองค์​โดย​ไม่​มี​ค่า​ควร​ย่อม​อัปมงคล—สานุศิษย์​ได้​รับ​อำนาจ​ที่​จะ​ประทาน​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์. ประมาณ ค.ศ. ๓๔.
  ๑ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​พระ​เยซู​ทรง​สั่ง​สานุศิษย์​ของ​พระองค์​ให้​พวก​ท่าน​นำ​ขนมปัง​และ​เหล้าองุ่น​จำนวน​หนึ่ง​มา​ถวาย​พระองค์.
  ๒ และ​ขณะ​ที่​พวก​ท่าน​ออก​ไป​หา​ขนมปัง​และ​เหล้า​องุ่น, พระองค์​ทรง​สั่ง​ฝูง​ชน​ให้​พวก​เขา​นั่ง​ลง​บน​พื้น​ดิน.
  ๓ และ​เมื่อ​สานุศิษย์​กลับ​มา​ด้วย​ขนมปัง​และ​เหล้าองุ่น, พระองค์​ทรง​หยิบ​ขนมปัง​มา​หัก​และ​ทรง​อวย​พร; และ​พระองค์​ประทาน​ให้​สานุศิษย์​และ​ทรง​สั่ง​ให้​พวก​ท่าน​กิน.
  ๔ และ​เมื่อ​พวก​ท่าน​กิน​และ​อิ่ม​แล้ว, พระองค์​ทรง​สั่ง​ให้​พวก​ท่าน​ให้​แก่​ฝูง​ชน.
  ๕ และ​เมื่อ​ฝูง​ชน​กิน​และ​อิ่ม​แล้ว, พระองค์​รับสั่ง​กับ​สานุศิษย์​ว่า: ดูเถิด​จะ​มีค​น​หนึ่ง​ใน​บรรดา​พวก​เจ้าที่​จะ​ได้​รับ​แต่งตั้ง, และ​เรา​จะ​ให้​อำนาจ​แก่​เขา​เพื่อหัก​ขนมปัง​และ​อวย​พร​มัน​และ​ให้​มัน​แก่​ผู้คน​ของ​ศาสนจักร​ของ​เรา, แก่​คน​ทั้งปวง​ผู้​ที่​เชื่อ​และ​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา​ใน​นาม​ของ​เรา.
  ๖ และ​สิ่ง​นี้​เจ้า​จง​ถือ​ปฏิบัติ​เสมอ, แม้​ดัง​ที่​เรา​ทำ, แม้​ดัง​ที่​เรา​หัก​ขนมปัง​และ​อวย​พร​มัน​และ​ให้​มัน​แก่​เจ้า.
  ๗ และ​สิ่ง​นี้​เจ้า​จง​ทำ​ใน​ความระลึก​ถึง​กาย​ของ​เรา, ซึ่ง​เรา​แสดง​ให้​เจ้า​เห็น. และ​มัน​จะ​เป็น​ประจักษ์พยาน​ต่อ​พระ​บิดา​ว่า​เจ้า​ระลึก​ถึง​เรา​ตลอด​เวลา. และ​หาก​เจ้า​ระลึก​ถึง​เรา​ตลอด​เวลา​เจ้า​จะ​มี​พระ​วิญญาณ​ของ​เรา​อยู่​กับ​เจ้า.
  ๘ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​พระองค์​ตรัส​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แล้ว, พระองค์​ทรง​สั่ง​สานุศิษย์​ของ​พระองค์​ให้​พวก​ท่าน​รับ​เหล้า​องุ่น​จาก​ถ้วย​ไป​และ​ดื่ม​มัน, และ​ให้​พวก​ท่าน​ให้​แก่​ฝูง​ชน​ด้วย​เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ดื่ม​มัน.
  ๙ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​พวก​ท่าน​ทำ​ตาม​นั้น, และ​ดื่ม​มัน​และ​อิ่ม; และ​พวก​ท่าน​ให้​แก่​ฝูง​ชน, และ​พวก​เขา​ดื่ม, และ​พวก​เขา​อิ่ม.
  ๑๐ และ​เมื่อ​สานุศิษย์​ทำ​สิ่ง​นี้​แล้ว, พระ​เยซู​ตรัส​กับ​พวก​ท่าน​ว่า: เจ้า​เป็น​สุข​แล้ว​เพราะ​สิ่ง​นี้​ซึ่ง​เจ้า​ทำ​ไป, เพราะ​นี่​เป็นการ​ทำให้​บัญญัติ​ของ​เรา​สมบูรณ์, และ​นี่​เป็น​พยาน​ต่อ​พระ​บิดา​ว่า​เจ้า​เต็มใจ​ปฏิบัติ​สิ่ง​ที่​เรา​สั่ง​เจ้า.
  ๑๑ และ​สิ่ง​นี้​เจ้า​จง​ปฏิบัติ​เสมอ​แก่​คน​ที่​กลับ​ใจ​และ​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา​ใน​นาม​ของ​เรา; และ​เจ้า​จง​ทำ​ด้วย​ความ​ระลึก​ถึง​โลหิต​ของ​เรา, ซึ่ง​เรา​หลั่ง​เพื่อ​เจ้า, เพื่อ​เจ้า​จะ​เป็น​พยาน​ต่อ​พระ​บิดา​ว่า​เจ้า​ระลึก​ถึง​เรา​ตลอด​เวลา. และ​หาก​เจ้า​ระลึก​ถึง​เรา​ตลอด​เวลา​เจ้า​จะ​มี​พระ​วิญญาณ​ของ​เรา​อยู่​กับ​เจ้า.
  ๑๒ และ​เรา​ให้​บัญญัติ​แก่​เจ้า​ว่า​เจ้า​จง​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้. และ​หาก​เจ้า​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​เสมอ​เจ้า​ย่อม​เป็น​สุข, เพราะ​เจ้า​สร้าง​อยู่​บนศิลา​ของ​เรา.
  ๑๓ แต่​ผู้​ใด​ใน​บรรดา​พวก​เจ้า​จะ​ทำ​มาก​หรือ​น้อย​ไป​กว่า​นี้​ย่อม​ไม่​ได้​สร้าง​อยู่​บน​ศิลา​ของ​เรา, แต่​สร้าง​อยู่​บน​รากฐาน​ทราย; และ​เมื่อ​ฝน​ลง​มา, และ​น้ำ​ท่วม, และ​ลม​พัด, กระหน่ำ​มา​ที่​พวก​เขา, พวก​เขา​จะล้ม, และประตู​แห่ง​นรก​เปิด​พร้อม​ที่​จะ​รับ​พวก​เขา.
  ๑๔ ฉะนั้น​เจ้า​ย่อม​เป็น​สุข​หาก​เจ้า​รักษา​บัญญัติ​ของ​เรา, ซึ่ง​พระ​บิดา​ทรง​บัญชา​เรา​ว่า​เรา​ควร​ให้​แก่​เจ้า.
  ๑๕ ตาม​จริง​แล้ว, ตาม​จริง​แล้ว, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, เจ้า​ต้อง​เฝ้า​ดู​และ​สวดอ้อนวอน​เสมอ, เกลือก​มาร​จะ​ล่อลวง​เจ้า, และ​เขา​จะ​นำ​เจ้า​ไป​เป็น​เชลย.
  ๑๖ และ​ดัง​ที่​เรา​สวด​อ้อนวอน​อยู่​ใน​บรรดา​พวก​เจ้า​แม้​เช่น​นั้น​เจ้า​จง​สวด​อ้อนวอน​ใน​ศาสนจักร​ของ​เรา, ใน​บรรดา​ผู้คน​ของ​เรา​ซึ่ง​กลับ​ใจ​และ​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา​ใน​นาม​ของ​เรา. ดูเถิด​เรา​คือแสงสว่าง; เรา​ทำตัวอย่าง​ไว้​ให้​เจ้า.
  ๑๗ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​พระ​เยซู​รับสั่ง​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​กับ​สานุศิษย์​ของ​พระองค์​แล้ว, พระองค์​ทรง​หัน​ไป​หา​ฝูง​ชน​อีก​และ​ตรัส​กับ​พวก​เขา​ว่า:
  ๑๘ ดูเถิด, ตาม​จริง​แล้ว, ตาม​จริง​แล้ว, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, เจ้า​ต้อง​เฝ้า​ดู​และ​สวด​อ้อนวอน​เสมอ​เกลือก​เจ้า​จะ​เข้าไป​สู่​การ​ล่อลวง; เพราะ​ซาตาน​ปรารถนา​จะ​ได้​เจ้า, เพื่อ​เขา​จะ​ฝัด​เจ้า​ดัง​ข้าว​สาลี.
  ๑๙ ฉะนั้น​เจ้า​ต้อง​สวด​อ้อนวอน​ถึง​พระ​บิดา​เสมอ​ใน​นาม​ของ​เรา;
  ๒๐ และ​อะไรก็ตาม​ที่​เจ้า​จะ​ทูล​ขอ​พระ​บิดา​ใน​นาม​ของ​เรา, ซึ่ง​ถูก​ต้อง, โดย​เชื่อ​ว่า​เจ้า​จะ​ได้​รับ, ดูเถิด​พระองค์​จะ​ประทาน​ให้​เจ้า.
  ๒๑ จง​สวดอ้อนวอน​ใน​ครอบครัว​ของ​เจ้า​ถึง​พระ​บิดา, ใน​นาม​ของ​เรา​เสมอ, เพื่อ​ภรรยา​และ​ลูก ๆ ของ​เจ้า​จะ​ได้​รับ​พร.
  ๒๒ และ​ดูเถิด, เจ้า​จง​ประชุม​กัน​บ่อย ๆ; และ​เจ้า​จะ​ไม่​ห้าม​ผู้​ใด​จาก​การ​เข้า​มา​หา​เจ้า​เมื่อ​เจ้า​จะ​ประชุม​กัน, แต่​จง​ปล่อย​พวก​เขา​ให้​เข้า​มา​หา​เจ้า​และ​ไม่​ห้าม​พวก​เขา;
  ๒๓ แต่​เจ้า​จง​สวดอ้อนวอน​เพื่อ​พวก​เขา, และ​จะ​ไม่​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออก​ไป; และ​หาก​เป็น​ไป​ว่า​พวก​เขา​มา​หา​เจ้า​บ่อย​เจ้า​จง​สวด​อ้อนวอน​ถึง​พระ​บิดา​เพื่อ​พวก​เขา, ใน​นาม​ของ​เรา.
  ๒๔ ฉะนั้น, จง​ชูแสงสว่าง​ของ​เจ้า​ขึ้น​เพื่อ​มัน​จะ​ส่อง​โลก. ดูเถิด​เรา​เป็นแสงสว่าง​ซึ่ง​เจ้า​จะ​ชู​ขึ้น—ซึ่ง​เจ้า​เห็น​เรา​ทำ. ดูเถิด​เจ้า​เห็น​เรา​สวด​อ้อนวอน​พระ​บิดา, และ​เจ้า​เห็น​แล้ว​ทุก​คน.
  ๒๕ และ​เจ้า​เห็น​ว่า​เรา​สั่ง​ว่า​ไม่​ให้​ผู้ใด​ใน​พวก​เจ้า​จาก​ไป, แต่​ที่จริง​แล้ว​สั่ง​ให้​เจ้า​มา​หา​เรา, เพื่อ​เจ้า​จะสัมผัส​และ​เห็น; แม้​เช่น​นั้น​เจ้า​จง​ปฏิบัติ​ต่อ​โลก; และ​ผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​ฝ่าฝืน​บัญญัติ​นี้​ยอม​ให้​ตน​ถูก​ชักนำ​ไป​สู่​การ​ล่อลวง.
  ๒๖ และ​บัดนี้​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​พระ​เยซู​คริสต์​รับสั่ง​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แล้ว, พระองค์​ทรง​เหลียว​ดู​สานุศิษย์​ที่​พระองค์​ทรง​เลือก​ไว้​อีก, และ​ตรัส​กับ​พวก​ท่าน​ว่า:
  ๒๗ ดูเถิด​ตาม​จริง​แล้ว, ตาม​จริง​แล้ว, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, เรา​ให้​บัญญัติ​อีก​ข้อ​หนึ่ง​แก่​เจ้า, และ​จาก​นั้น​เรา​จะ​ต้อง​ไป​เฝ้า​พระบิดา​ของ​เรา​เพื่อ​เรา​จะ​ทำให้​บัญญัติ​ข้อ​อื่น ๆ ที่​พระองค์​ประทาน​ให้​เรา​สมบูรณ์.
  ๒๘ และ​บัดนี้​ดูเถิด, นี่​คือ​บัญญัติ​ที่​เรา​ให้​แก่​เจ้า, คือ​เจ้า​โดยที่​รู้​จะ​ไม่​ปล่อย​ให้​ผู้​ใด​รับส่วน​เนื้อ​หนัง​และ​โลหิต​ของ​เรา​โดย​ไม่​มี​ค่าควร, เมื่อ​เจ้า​ปฏิบัติ​มัน;
  ๒๙ เพราะ​ผู้​ใด​กิน​และ​ดื่ม​เนื้อ​หนัง​และโลหิต​ของ​เรา​โดย​ไม่​มี​ค่าควร​ย่อม​กิน​และ​ดื่ม​ความ​อัปมงคล​เข้าไป​สู่​จิต​วิญญาณ​ของ​เขา; ฉะนั้น​หาก​เจ้า​รู้​ว่า​คน​ใด​ไม่​มี​ค่า​ควร​ที่​จะ​กิน​และ​ดื่ม​เนื้อ​หนัง​และ​โลหิต​ของ​เรา​เจ้า​จง​ห้าม​เขา.
  ๓๐ กระนั้น​ก็ตาม, เจ้า​จะ​ไม่ขับ​เขา​ออก​จาก​ใน​บรรดา​พวก​เจ้า, แต่​เจ้า​จะ​ปฏิบัติ​ต่อ​เขา​และ​สวด​อ้อนวอน​พระ​บิดา​เพื่อ​เขา, ใน​นาม​ของ​เรา; และ​หาก​เป็น​ไป​ว่า​เขา​กลับ​ใจ​และ​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา​ใน​นาม​ของ​เรา, เมื่อนั้น​เจ้า​จง​รับ​เขา, และ​ปฏิบัติ​เนื้อ​หนัง​และ​โลหิต​ของ​เรา​ให้​แก่​เขา.
  ๓๑ แต่​หาก​เขา​ไม่​กลับ​ใจ​เรา​จะ​ไม่​นับ​เขา​อยู่​ใน​บรรดา​ผู้คน​ของ​เรา, เพื่อ​เขา​จะ​ไม่​ทำลาย​ผู้คน​ของ​เรา, เพราะ​ดูเถิด​เรา​รู้จัก​แกะ​ของเรา, และ​นับ​พวก​เขา​ไว้​แล้ว.
  ๓๒ กระนั้น​ก็ตาม, เจ้า​จะ​ไม่​ขับ​เขา​ออก​จาก​บรรดา​ธรรม​ศาลา​ของ​เจ้า, หรือ​สถาน​นมัสการ​ของ​เจ้า, เพราะ​แก่​คน​เช่น​นั้น​เจ้า​จง​ปฏิบัติ​ต่อ​ไป; เพราะ​เจ้า​หา​รู้​ไม่​ว่า​เผื่อ​พวก​เขา​จะ​กลับ​มา​และ​กลับ​ใจ, และ​มา​หา​เรา​ด้วย​ความ​ตั้งใจ​เด็ดเดี่ยว, และ​เรา​จะรักษา​พวก​เขา; และ​เจ้า​จะ​เป็น​วิถี​ทาง​แห่ง​การนำ​ความ​รอด​มา​สู่​พวก​เขา.
  ๓๓ ฉะนั้น, จง​รักษา​คำ​พูด​เหล่า​นี้​ซึ่ง​เรา​สั่ง​เจ้า​เพื่อ​เจ้า​จะ​ไม่​มา​อยู่​ภาย​ใต้​การก​ล่า​วโทษ; เพราะ​วิบัติ​แก่​เขา​ผู้​ที่​พระ​บิดา​ทรง​กล่าวโทษ.
  ๓๔ และ​เรา​ให้​บัญญัติ​เหล่า​นี้​แก่​เจ้า​เพราะ​การ​โต้เถียง​ซึ่ง​มี​ใน​บรรดา​พวก​เจ้า. และ​เจ้า​จง​เป็น​สุข​หาก​เจ้า​ไม่​มี​การโต้เถียง​ใน​บรรดา​พวก​เจ้า.
  ๓๕ และ​บัดนี้​เรา​จะ​ไป​เฝ้า​พระ​บิดา, เพราะ​สมควร​ที่​เรา​จะ​ไป​เฝ้า​พระ​บิดา​เพื่อ​เห็นแก่เจ้า.
  ๓๖ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​พระ​เยซู​ทรง​ยุติ​การก​ล่า​ว​ถ้อย​เหล่า​นี้​แล้ว, พระองค์​ทรง​สัมผัสสานุศิษย์​ที่​พระองค์​ทรง​เลือก​ไว้​ด้วย​พระหัตถ์, ที​ละ​คน, แม้​จน​ทรง​สัมผัส​พวก​ท่าน​ครบ​ทุก​คน, และ​รับสั่ง​กับ​พวก​ท่าน​ขณะ​ที่​ทรง​สัมผัส​พวก​ท่าน.
  ๓๗ และ​ฝูง​ชน​ไม่​ได้ยิน​ดำรัส​ที่​พระองค์​รับสั่ง, ฉะนั้น​พวก​เขา​ไม่​ได้​เป็น​พยาน; แต่​สานุศิษย์​เป็น​พยาน​ว่า​พระองค์​ประทานอำนาจ​ให้​พวก​ท่าน​ที่​จะ​ให้​พระ​วิญญาณบริสุทธิ์. และ​ข้าพเจ้า​จะ​แสดง​แก่​ท่าน​ต่อ​ไป​นี้​ว่า​บันทึก​นี้​จริง.
  ๓๘ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​พระ​เยซู​ทรง​สัมผัส​พวก​ท่าน​ทุก​คน​แล้ว, มีเมฆ​มา​บัง​ฝูง​ชน​จน​พวก​เขา​ไม่​อาจม​อง​เห็น​พระ​เยซู​ได้.
  ๓๙ และ​ขณะ​ที่​พวก​เขา​ถูก​บัง​อยู่​นั้น​พระองค์​ทรง​จาก​พวก​เขา​ไป, และ​เสด็จ​ขึ้น​สวรรค์. และ​สานุศิษย์​เห็น​และ​เป็น​พยาน​ว่า​พระองค์​เสด็จ​ขึ้น​สวรรค์​อีก.