พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
หนังสือ​ของ​แอลมา
บุตร​ของ​แอลมา
คำสั่ง​ของ​แอ​ลมาต่อ​ฮีลามัน​บุตร​ของ​ท่าน.
ประกอบด้วย​บท​ที่ ๓๖ และ ๓๗.
บท​ที่ ๓๖
แอ​ลมาเป็นพ​ยาน​แก่​ฮีลามัน​เกี่ยว​กับ​การ​เปลี่ยนใจ​เลื่อมใส​ของ​ท่าน​หลังจาก​เห็น​เทพ—ท่าน​รับ​ทุกข์​จาก​ความ​เจ็บปวด​ของ​จิต​วิญญาณ​ที่​อัปมงคล; ท่าน​เรียก​หา​พระ​นาม​ของ​พระ​เยซู, และ​จาก​นั้น​ได้​รับ​การ​เกิด​ใหม่​จาก​พระผู้เป็นเจ้า—ปีติ​อัน​หวาน​ชื่น​เปี่ยม​จิต​วิญญาณ​ท่าน—ท่าน​เห็น​เหล่า​เทพ​กำลัง​สรรเสริญ​พระผู้เป็นเจ้า—ผู้​เปลี่ยนใจ​เลื่อมใส​เป็นอันมาก​ลิ้ม​รส​และ​เห็น​ดัง​ที่​ท่าน​ลิ้ม​รส​และ​เห็น. ประมาณ ๗๔ ปี​ก่อน​ค​ริ​สต​กาล.
  ๑ ลูก​พ่อ, จง​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​พ่อ; เพราะ​พ่อ​ให้​คำมั่น​กับ​ลูก, ว่า​ตราบเท่า​ที่​ลูก​จะ​รักษา​พระ​บัญญัติ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ลูก​จะ​รุ่งเรือง​อยู่​ใน​แผ่นดิน.
  ๒ พ่อ​อยาก​ให้​ลูก​ทำ​ดัง​ที่​พ่อ​ทำ​มา​แล้ว, ใน​การ​จดจำ​ถึง​การ​เป็น​เชลย​ของ​บรรพบุรุษ​เรา; เพราะ​พวก​ท่าน​อยู่​ใน​ความ​เป็นทาส, และ​ไม่​มี​ใคร​จะ​ปลดปล่อย​พวก​ท่าน​ได้​เว้นแต่​เป็นพระผู้เป็นเจ้า​ของ​อับ​ราฮัม, และ​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​อิสอัค, และ​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ยา​โค​บ; และ​พระองค์​ทรง​ปลดปล่อย​พวก​ท่าน​ใน​ความ​ทุกข์​ของ​พวก​ท่าน​โดย​แน่แท้.
  ๓ และ​บัดนี้, โอ้​ฮีลามัน​ลูก​พ่อ, ดูเถิด, ลูก​ยัง​อยู่​ใน​วัย​เยาว์, และ​ฉะนั้น, พ่อ​จึง​วิงวอน​ลูก​ให้​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​พ่อ​และ​เรียน​รู้​จาก​พ่อ; เพราะ​พ่อ​รู้​ว่าผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​มอบ​ความ​ไว้​วางใจ​ของ​พวก​เขา​ใน​พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ได้​รับ​การ​ค้ำจุน​ใน​ความเดือดร้อน​ของ​พวก​เขา, และ​ความ​ยุ่งยาก​ของ​พวก​เขา, และ​ความ​ทุกข์​ของ​พวก​เขา, และ​พระองค์​จะ​ทรง​ยกขึ้น​ใน​วัน​สุดท้าย.
  ๔ และ​พ่อ​ไม่​อยาก​ให้​ลูกคิด​ว่า​พ่อรู้​ด้วย​ตน​เอง—-ไม่​ใช่​โดย​ทาง​โลก​แต่​โดย​ทาง​วิญญาณ, ไม่​ใช่​จาก​ความ​คิด​ฝ่าย​เนื้อหนัง​แต่​จาก​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๕ บัดนี้, ดูเถิด, พ่อ​กล่าว​แก่​ลูก, ว่า​หาก​พ่อ​ไม่​ได้เกิด​จาก​พระผู้เป็นเจ้า​แล้ว​พ่อ​จะ​ไม่รู้​เรื่อง​เหล่า​นี้; แต่​โดย​ปากขอ​ง​เทพ​ผู้​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์, พระผู้เป็นเจ้า, ทรง​ทำให้​เรื่อง​เหล่า​นี้​เป็น​ที่​รู้​แก่​พ่อ, ไม่​ใช่​จาก​การ​มี​ค่าควร​ใด ๆ ของ​พ่อ​เอง;
  ๖ เพราะ​พ่อ​เดินทาง​ไป​กับ​บุตร​ของ​โม​ไซยาห์, หมายมั่น​จะทำลาย​ศาสนจักร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า; แต่​ดูเถิด, พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​ส่ง​เทพ​ผู้​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​มา​ยับยั้ง​เรา​ไว้​ระหว่าง​ทาง.
  ๗ และ​ดูเถิด, ท่าน​พูด​กับ​เรา, ประหนึ่ง​เสียง​ฟ้าร้อง, และ​ทั้ง​แผ่นดิน​โลก​สั่นสะเทือน​ภาย​ใต้เท้า​เรา; และ​เรา​ล้ม​ลง​สู่​พื้น​ดิน​ทุก​คน, เพราะ​ความ​เกรงกลัว​พระเจ้า​เกิด​กับ​เรา.
  ๘ แต่​ดูเถิด, เสียง​นั้น​กล่าว​แก่​พ่อ: ลุก​ขึ้น. และ​พ่อ​ลุก​ขึ้น​ยืน, และ​เห็น​เทพ.
  ๙ และ​ท่าน​กล่าว​แก่​พ่อ: แม้​ว่า​เจ้า​ต้องการ​ให้​ตน​เอง​ถูก​ทำลาย​ก็ตาม, จง​อย่า​พยายาม​ทำลาย​ศาสนจักร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​อีก​ต่อ​ไป.
  ๑๐ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​พ่อ​ล้ม​ลง​สู่​พื้น​ดิน; และ​เป็น​เวลา​สามวัน​กับ​สาม​คืน​ที่​พ่อ​อ้า​ปาก​ไม่​ได้, ทั้ง​พ่อ​ใช้​แขน​ขา​ของ​พ่อ​ไม่​ได้.
  ๑๑ และ​เทพ​พูด​กับ​พ่อ​อีก​หลาย​เรื่อง, ซึ่ง​พี่น้อง​ของ​พ่อ​ได้ยิน, แต่​พ่อ​ไม่​ได้ยิน; เพราะ​เมื่อ​พ่อ​ได้ยิน​คำว่า—แม้​ว่า​เจ้า​ต้องการ​ให้​ตน​เอง​ถูก​ทำลาย​ก็ตาม, จง​อย่า​พยายาม​ทำลาย​ศาสนจักร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​อีก​ต่อ​ไป—พ่อ​เกิด​ความ​กลัว​และ​พิศวง​อย่าง​ใหญ่​หลวง​เกลือก​พ่อ​จะ​ถูก​ทำลาย, จน​พ่อ​ล้ม​ลง​สู่​พื้น​ดิน​และ​พ่อ​ไม่​ได้ยิน​อะไร​อีก.
  ๑๒ แต่​พ่อ​ถูก​ทรมาน​ด้วย​ความทรมานนิรันดร์, เพราะ​จิต​วิญญาณ​พ่อ​ปวดร้าว​จน​สุดขีด​และ​ถูก​ทรมาน​ด้วย​บาป​ทั้งหมด​ของ​พ่อ.
  ๑๓ แท้จริง​แล้ว, พ่อ​จำ​บาป​และ​ความ​ชั่วช้า​สามานย์​ทั้งหมด​ของ​พ่อ​ได้, ซึ่งทรมาน​พ่อ​ด้วย​ความ​เจ็บปวด​แห่ง​นรก; แท้จริง​แล้ว, พ่อ​รู้​ว่า​พ่อ​กบฏ​ต่อ​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​พ่อ, และ​ว่า​พ่อ​ไม่​ได้​รักษา​พระ​บัญญัติ​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์.
  ๑๔ แท้จริง​แล้ว, และ​พ่อ​กระทำ​ฆาตกรรม​ลูก ๆ ของ​พระองค์​มา​แล้ว​เป็นอันมาก, หรือ​ที่จริง​แล้ว​ชักนำ​พวก​เขา​ไป​สู่​ความ​พินาศ; แท้จริง​แล้ว, และ​ท้าย​ที่สุด​ความ​ชั่วช้า​สามานย์​ของ​พ่อ​ใหญ่​หลวง​นัก, จน​แม้​เพียง​ความ​คิด​ที่​จะ​เข้าไป​ใน​ที่​ประทับ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​พ่อ​ก็​ทรมาน​จิต​วิญญาณ​พ่อ​ด้วย​ความ​สะพรึงกลัว​อัน​เกิน​กว่า​จะ​พรรณนา​ได้.
  ๑๕ โอ้, พ่อ​คิด, ว่า​พ่อ​อยาก​ถูกเนรเทศ​และ​สาบสูญ​ไป​ทั้ง​จิต​วิญญาณ​และ​ร่างกาย, เพื่อ​พ่อ​จะ​ไม่​ถูก​นำ​ไป​ยืน​อยู่​ใน​ที่​ประทับ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​พ่อ, เพื่อ​รับ​การ​พิพากษา​การก​ระทำ​ของ​พ่อ.
  ๑๖ และ​บัดนี้, พ่อ​ต้อง​ทรมาน​อยู่​สาม​วัน​กับ​สาม​คืน, แม้​ด้วย​ความ​เจ็บปวด​ของ​จิต​วิญญาณ​ที่อัปมงคล.
  ๑๗ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​พ่อ​ต้อง​ทรมาน​ด้วย​ความ​ทรมาน​อยู่​ดังนั้น, ขณะ​ที่​พ่อปวดร้าว​อยู่​ด้วย​ความ​ทรง​จำ​ถึง​บาป​อัน​มากมาย​ของ​พ่อ, ดูเถิด, พ่อ​จำ​ได้​ด้วยว่า​ได้ยิน​บิดา​ของ​พ่อ​พยากรณ์​แก่​ผู้คน​เกี่ยว​กับ​การ​เสด็จ​มา​ของ​พระ​เยซู​คริสต์​องค์​หนึ่ง, พระ​บุตร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, เพื่อ​ทรง​ชดใช้​บาป​ของ​โลก.
  ๑๘ บัดนี้, เมื่อ​จิต​ของ​พ่อ​นึก​ได้​ถึง​ความ​คิด​นี้, พ่อ​ร้อง​อยู่​ภายใน​ใจ​พ่อ: ข้า​แต่​พระ​เยซู, พระ​บุตร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, ขอ​พระองค์​ทรง​เมตตา​ข้าพระ​องค์, ผู้​อยู่​ใน​ดี​แห่ง​ความขมขื่น, และ​ถูก​ล้อม​รอบ​ด้วยโซ่​อันเป็น​นิจ​แห่ง​ความ​ตาย.
  ๑๙ และ​บัดนี้, ดูเถิด, เมื่อ​พ่อ​คิด​ดังนี้, พ่อ​จำ​ความ​เจ็บปวด​ของ​พ่อ​ไม่​ได้​อีก; แท้จริง​แล้ว, พ่อ​ไม่ปวดร้าว​ด้วย​ความ​ทรง​จำ​ถึง​บาป​ของ​พ่อ​อีก.
  ๒๐ และ​โอ้, พ่อ​ได้​เห็นปีติ, และ​ความ​สว่าง​อัศจรรย์​อะไร​เช่น​นั้น; แท้จริง​แล้ว, จิต​วิญญาณ​พ่อ​เปี่ยม​ด้วย​ปีติ​ยิ่ง​เท่ากับ​ความ​เจ็บปวด​ของ​พ่อ !
  ๒๑ แท้จริง​แล้ว, พ่อ​กล่าว​แก่​เจ้า, ลูก​พ่อ, ว่า​ไม่​มี​อะไร​จะ​เป็น​ที่สุด​และ​ขมขื่น​ได้​เท่ากับ​ความ​เจ็บปวด​ของ​พ่อ. แท้จริง​แล้ว, และ​พ่อ​กล่าว​แก่​เจ้า​อีก, ลูก​พ่อ, ว่า​อีก​ทาง​หนึ่ง​นั้น, ไม่​มี​อะไร​เลย​จะ​เป็น​ที่สุด​และ​หอม​หวาน​ได้​เท่า​ปีติ​ของ​พ่อ.
  ๒๒ แท้จริง​แล้ว, พ่อ​คิด​ว่า​พ่อ​เห็น, แม้​ดัง​ลีไฮ​บร​รพ​บุรุษ​เรา​เห็น, พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​นั่ง​อยู่​บน​พระราช​บัลลังก์​ของ​พระองค์, ห้อมล้อม​ด้วย​หมู่​เทพ​เหลือ​คณานับ, อยู่​ใน​ลักษณะ​กำลัง​ร้องเพลง​และ​สรรเสริญ​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​พวก​ท่าน; แท้จริง​แล้ว, และ​จิต​วิญญาณ​พ่อ​ใฝ่ฝัน​ที่​จะ​อยู่​ที่​นั่น.
  ๒๓ แต่​ดูเถิด, แขน​ขา​ของ​พ่อ​รับกำลัง​ของ​มัน​อีก, และ​พ่อ​ลุก​ขึ้น​ยืน, และ​แสดง​ให้​ประจักษ์​แก่​ผู้คน​ว่า​พ่อเกิด​แล้ว​จาก​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๒๔ แท้จริง​แล้ว, และ​นับ​แต่​เวลา​นั้น​มา​แม้​จนถึง​บัดนี้, พ่อ​ทำ​งาน​โดย​ไม่​หยุด, เพื่อ​พ่อ​จะ​ได้​นำ​จิต​วิญญาณ​มา​สู่​การก​ลับ​ใจ; เพื่อ​พ่อ​จะ​นำ​พวก​เขา​มา​ลิ้มรส​ของ​ปีติ​ยิ่ง​ซึ่ง​พ่อ​ลิ้ม​รส​แล้ว; เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​เกิด​จาก​พระผู้เป็นเจ้า​ด้วย, และเปี่ยม​ไป​ด้วย​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์.
  ๒๕ แท้จริง​แล้ว, และ​บัดนี้​ดูเถิด, โอ้​ลูก​พ่อ, พระเจ้า​ได้​ประทาน​ปีติ​อย่าง​เหลือล้น​ให้​พ่อ​ใน​ผล​แห่ง​การ​ทำ​งาน​ของ​พ่อ;
  ๒๖ เพราะ​ด้วย​พระวจนะ​ซึ่ง​พระองค์​ทรง​ให้​แก่​พ่อ, ดูเถิด, คน​เป็นอันมาก​จึง​เกิด​จาก​พระผู้เป็นเจ้า, และ​ลิ้ม​รส​ดัง​ที่​พ่อ​ลิ้ม​รส, และ​เห็น​ด้วย​ตา​ตน​เอง​ดัง​ที่​พ่อ​เห็น; ฉะนั้น​พวก​เขา​จึง​รู้​ถึง​เรื่อง​เหล่า​นี้​ซึ่ง​พ่อ​พูด​ไว้, ดัง​ที่​พ่อ​รู้; และ​ความ​รู้​ที่​พ่อ​มี​มา​จาก​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๒๗ และ​พ่อ​ได้​รับ​การ​ค้ำจุน​ภาย​ใต้​ความ​เดือดร้อน​และ​ความ​ยุ่งยาก​ทุก​อย่าง, แท้จริง​แล้ว, และ​ใน​ความ​ทุกข์​ทุก​อย่าง; แท้จริง​แล้ว, พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​ปลดปล่อย​พ่อ​จาก​เรือนจำ, และ​จาก​พันธนาการ, และ​จาก​ความ​ตาย; แท้จริง​แล้ว, และ​พ่อ​มอบ​ความ​ไว้​วางใจ​ใน​พระองค์, และ​พระองค์​จะ​ยัง​ทรงปลดปล่อย​พ่อ.
  ๒๘ และ​พ่อ​รู้​ว่า​พระองค์​จะ​ทรง​ยก​พ่อขึ้น​ใน​วัน​สุดท้าย, เพื่อ​พำนัก​อยู่​กับ​พระองค์​ใน​รัศมีภาพ; แท้จริง​แล้ว, และ​พ่อ​จะ​สรรเสริญ​พระองค์​ตลอด​กาล, เพราะ​พระองค์​ทรงพา​บรรพบุรุษ​เรา​ออก​จาก​อียิปต์, และ​พระองค์​ทรง​กลืน​ชาว​อียิปต์​ใน​ทะเล​แดง; และ​พระองค์​ทรง​นำ​พวก​เขา​โดย​เด​ชานุ​ภาพ​ของ​พระองค์​มา​สู่​แผ่นดิน​ที่​สัญญา​ไว้; แท้จริง​แล้ว, และ​พระองค์​ทรง​ปลดปล่อย​พวก​เขา​ออก​จาก​ความ​เป็น​ทาส​และ​ความ​เป็น​เชลย​เป็น​ครั้ง​คราว.
  ๒๙ แท้จริง​แล้ว, และ​พระองค์​ทรง​พา​บรรพบุรุษ​เรา​ออก​จาก​แผ่นดิน​แห่ง​เยรูซา​เล็ม; และ​โดย​เด​ชานุ​ภาพ​อันเป็น​นิจ​ของ​พระองค์, พระองค์, ทรง​ปลดปล่อย​พวก​เขา​ออก​จาก​ความ​เป็นทาส​และ​ความ​เป็น​เชลย, เป็น​ครั้ง​คราว​ด้วย​แม้​ลง​มา​ถึง​ปัจจุบัน​นี้; และ​พ่อ​เก็บ​เรื่อง​ความ​เป็น​เชลย​ของ​พวก​เขา​ไว้​ใน​ความ​ทรง​จำ​เสมอ; แท้จริง​แล้ว, และ​ลูก​ควร​เก็บ​เรื่อง​ความ​เป็น​เชลย​ของ​พวก​เขา, ไว้​ใน​ความ​ทรง​จำ​ด้วย, ดัง​ที่​พ่อ​ทำ​มา.
  ๓๐ แต่​ดูเถิด, ลูก​พ่อ, นี่​ไม่​ใช่​ทั้งหมด; เพราะ​ลูก​ควร​รู้​ดัง​ที่​พ่อ​รู้, ว่า​ตราบเท่าที่​ลูก​จะ​รักษา​พระ​บัญญัติ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ลูก​จะ​รุ่งเรือง​อยู่​ใน​แผ่นดิน; และ​ลูก​ควร​รู้​ด้วย, ว่า​ตราบเท่า​ที่​ลูก​จะ​ไม่​รักษา​พระ​บัญญัติ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ลูก​จะ​ถูก​ตัดขาด​จาก​ที่​ประทับ​ของ​พระองค์. บัดนี้​นี่​เป็น​ไป​ตาม​พระ​วจนะ​ของ​พระองค์.