พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
หนังสือ​ของ​แอลมา
บุตร​ของ​แอลมา
ถ้อยคำ​ที่​แอลมา, มหา​ปุโรหิต​ตาม​ระเบียบ​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, ประกาศ​แก่​ผู้คน​ใน​เมือง​และ​หมู่​บ้าน​ของ​พวก​เขา​ตลอด​ทั่ว​แผ่นดิน.
ประกอบด้วย​บท​ที่ ๕.
บท​ที่ ๕
เพื่อ​ได้ความ​รอด, มนุษย์​ต้อง​กลับ​ใจ​และ​รักษา​พระ​บัญญัติ, เกิด​ใหม่​อีก, ชำระ​อาภรณ์​ของ​พวก​เขา​ด้วย​พระ​โลหิต​ของ​พระ​คริสต์, ถ่อม​ตน​และ​เปลื้อง​ความ​หยิ่ง​จองหอง​และ​ความ​ริษยา​ออก​จาก​ตน, และ​ทำ​งาน​แห่ง​ความชอบ​ธรรม—พระ​เมษ​บาล​ผู้​ประเสริฐ​ทรง​เรียก​ผู้คน​ของ​พระองค์—ผู้​ที่​ทำ​งาน​ชั่ว​ร้าย​เป็น​ลูก​ๆ ของ​มาร—แอ​ลมาเป็นพ​ยาน​เกี่ยว​กับ​ความ​จริง​แห่ง​หลัก​คำ​สอน​ของ​ท่าน​และ​สั่ง​มนุษย์​ให้​กลับ​ใจ—ชื่อ​ของ​คน​ชอบธรรม​จะ​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​แห่ง​ชีวิต. ประมาณ ๘๓ ปี​ก่อน​ค​ริ​สต​กาล.
  ๑ บัดนี้​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​แอ​ลมาเริ่มประกา​พ​ระ​วจนะ​ของพระผู้เป็นเจ้า​แก่​ผู้คน, ที​แรก​ใน​แผ่นดิน​แห่ง​เซรา​เฮ็มลา, และ​จาก​นั้น​ไป​ตลอด​ทั่ว​แผ่นดิน.
  ๒ และ​นี่​คือ​ถ้อยคำ​ซึ่ง​ท่าน​พูด​กับ​ผู้คน​ใน​ศาสนจักร​ซึ่ง​ได้​รับ​การ​สถาปนา​ขึ้น​ใน​เมือง​แห่ง​เซรา​เฮ็มลา, ตาม​บันทึก​ของ​ท่าน​เอง, มีค​วาม​ว่า:
  ๓ ข้าพเจ้า, แอลมา, ได้​รับ​การอุทิศ​ถวาย​โดย​แอลมา, บิดา​ข้าพเจ้า, ให้​เป็น​มหาปุโรหิต​ดูแล​ศาสนจักร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, ท่าน​โดยที่​มี​พลัง​อำนาจ​และ​สิทธิอำนาจ​จาก​พระผู้เป็นเจ้า​ให้​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้, ดูเถิด, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน​ว่า​ท่าน​เริ่ม​สถาปนา​ศาสนจักร​ในแผ่นดิน​ซึ่ง​อยู่​ใน​เขต​ชาย​แดนนีไฟ; แท้จริง​แล้ว, แผ่นดิน​ซึ่ง​เรียก​ว่า​แผ่นดิน​แห่ง​มอ​รม​อ​น; แท้จริง​แล้ว, ท่าน​ให้​บัพ​ติ​ศ​มา​พี่น้อง​ของ​ท่าน​ใน​ผืน​น้ำ​แห่ง​มอ​รม​อ​น.
  ๔ และ​ดูเถิด, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, พวก​เขา​ได้​รับ​การปลดปล่อย​ออก​จาก​เงื้อมมือ​ผู้คน​ของ​กษัตริย์​โนอาห์, โดย​พระ​เมตตา​และ​เด​ชานุ​ภาพ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๕ และ​ดูเถิด, หลังจาก​นั้น, พวก​เขา​ถูก​นำ​ไป​สู่​ความ​เป็นทาส​ใน​แดน​ทุรกันดาร​โดย​เงื้อมมือ​ของ​ชาวเล​มัน; แท้จริง​แล้ว, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, พวก​เขา​อยู่​ใน​การ​เป็น​เชลย, และ​อีก​ครั้ง​หนึ่ง​พระเจ้า​ทรง​ปลดปล่อย​พวก​เขา​ออก​จาก​ความ​เป็นทาส​โดย​เด​ชานุ​ภาพ​แห่ง​พระ​วจนะ​ของ​พระองค์; และ​ทรง​นำ​เรา​เข้า​มา​ใน​แผ่นดิน​นี้, และ​ที่​นี่​เรา​เริ่ม​สถาปนา​ศาสนจักร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ตลอด​ทั่ว​แผ่นดิน​นี้​ด้วย.
  ๖ และ​บัดนี้​ดูเถิด, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, พี่น้อง​ข้าพเจ้า, ท่าน​ที่​เป็น​ของ​ศาสนจักร​นี้​ว่า, ท่าน​ให้​ความ​เป็น​เชลย​ของ​บรรพบุรุษ​ท่าน​อยู่​ใน​ความ​ทรง​จำ​เพียงพอ​แล้ว​หรือ ? แท้จริง​แล้ว, และ​ท่าน​ให้​พระ​เมตตา​และ​ความ​อดกลั้น​ของ​พระองค์​ที่​มี​ต่อ​พวก​เขา​อยู่​ใน​ความ​ทรง​จำ​เพียงพอ​แล้ว​หรือ ? และ​ยิ่ง​กว่า​นั้น, ท่าน​เก็บ​ไว้​ใน​ความ​ทรง​จำ​เพียงพอ​แล้ว​หรือ​ว่า​พระองค์​ทรง​ปลดปล่อย​จิต​วิญญาณ​ของ​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​นรก​มา​แล้ว ?
  ๗ ดูเถิด, พระองค์​ทรง​เปลี่ยนใจ​พวก​เขา; แท้จริง​แล้ว, พระองค์​จะ​ทรง​ปลุก​พวก​เขา​ตื่น​จาก​การ​หลับ​สนิท, และ​พวก​เขา​ตื่น​ขึ้น​มา​หา​พระผู้เป็นเจ้า. ดูเถิด, พวก​เขา​อยู่​ท่ามกลาง​ความ​มืด; กระนั้น​ก็ตาม, จิต​วิญญาณ​พวก​เขา​ได้​รับ​ความ​สว่าง​โดย​แสงสว่าง​ของ​พระ​วจนะ​อันเป็น​นิจ; แท้จริง​แล้ว, พวก​เขา​ถูก​มัด​ไว้​โดย​สายรัด​แห่ง​ความ​ตาย, และโซ่​แห่ง​นรก, และ​ความ​พินาศ​อันเป็น​นิจ​ได้​คอย​พวก​เขา​อยู่.
  ๘ และ​บัดนี้​ข้าพเจ้า​ถาม​ท่าน, พี่น้อง​ข้าพเจ้า, คน​เหล่า​นั้น​ถูก​ทำลาย​หรือ ? ดูเถิด, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ไม่​เลย, พวก​เขา​ไม่​ได้​ถูก​ทำลาย.
  ๙ และ​ข้าพเจ้า​ถาม​อีก, สาย​รัด​แห่ง​ความ​ตาย​ขาด​หรือ, และ​โซ่​แห่ง​นรก​ซึ่ง​มัด​พวก​เขา​ไว้​นั้น, ทรง​ปลดออก​แล้ว​หรือ ? ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ถูก​แล้ว, ทรง​ปลดออก​แล้ว, และ​จิต​วิญญาณ​พวก​เขา​ขยาย​แล้ว, และ​พวก​เขา​ร้อง​สดุดี​ความ​รัก​ที่​ไถ่. และ​ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน​ว่า​พวก​เขา​ได้​รับ​การ​ช่วย​ให้​รอด.
  ๑๐ และ​บัดนี้​ข้าพเจ้า​ถาม​ท่าน​ว่า พวก​เขา​ได้​รับ​การ​ช่วย​ให้รอด​ด้วย​เงื่อนไข​อะไร​หรือ ? แท้จริง​แล้ว, พวก​เขา​มี​เหตุผล​อะไร​ที่​จะ​หวัง​ความ​รอด ? อะไร​เล่า​เป็น​เหตุ​ให้​พวก​เขา​ได้​รับ​การ​ปลดปล่อย​จาก​สาย​รัด​แห่ง​ความ​ตาย, แท้จริง​แล้ว, และ​โซ่​แห่ง​นรก​ด้วย ?
  ๑๑ ดูเถิด, ข้าพเจ้า​บอก​ท่าน​ได้—แอ​ลมาบิดา​ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​เชื่อ​ใน​ถ้อยคำ​ซึ่ง​ประกาศ​ด้วย​ปากขอ​งอ​บิ​นาได​หรือ ? และ​ท่าน​ไม่​ใช่​ศาสดา​พยากรณ์​ผู้​บริสุทธิ์​หรือ ? ท่าน​ไม่​ได้​พูด​พระ​วจนะ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​หรือ, และ​แอ​ลมาบิดา​ข้าพเจ้า​เชื่อ​พระ​วจนะ​นั้น ?
  ๑๒ และ​ตาม​ศรัทธา​ของ​ท่าน​มี​การเปลี่ยนแปลง​อัน​ลึกซึ้ง​เกิด​ขึ้น​ใน​ใจ​ท่าน. ดูเถิด​ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน​ว่า​ทั้งหมด​นี้​จริง.
  ๑๓ และ​ดูเถิด, ท่านสั่งสอน​พระ​วจนะ​แก่​บรรพบุรุษ​ท่าน, และ​การ​เปลี่ยนแปลง​อัน​ลึกซึ้ง​เกิด​ขึ้น​ใน​ใจ​คน​เหล่า​นั้น​ด้วย, และ​พวก​เขา​จึง​นอบน้อม​ถ่อม​ตน​และ​มอบ​ความ​ไว้วางใจ​ใน​พระผู้เป็นเจ้า​องค์​จริง​และ​ทรง​พระ​ชนม์อยู่. และ​ดูเถิด, พวก​เขา​ซื่อสัตย์​จนกว่า​ชีวิต​จะหาไม่; ฉะนั้น​พวก​เขา​จึง​ได้​รับ​การ​ช่วย​ให้​รอด.
  ๑๔ และ​บัดนี้​ดูเถิด, ข้าพเจ้า​ถาม​ท่าน, พี่น้อง​ข้าพเจ้า​ใน​ศาสนจักร, ท่านเกิด​ทาง​วิญญาณ​จาก​พระผู้เป็นเจ้า​แล้ว​หรือ ? ท่าน​ได้​รับ​รูป​ลักษณ์​ของ​พระองค์​ไว้​ใน​สีหน้า​ท่าน​แล้ว​หรือ ? ท่าน​ประสบ​กับ​การเปลี่ยนแปลง​อัน​ลึกซึ้ง​ใน​ใจ​ท่าน​แล้ว​หรือ ?
  ๑๕ ท่าน​แสดง​ศรัทธา​ใน​การ​ไถ่​ของ​พระองค์​ผู้ทรงสร้าง​ท่าน​หรือ​ไม่ ? ท่าน​ตั้ง​ตา​รอ​ด้วย​ดวงตา​แห่ง​ศรัทธา, และ​มอง​ดู​ร่างกาย​แห่ง​มรรตัย​นี้​ทรง​ยก​ขึ้น​ไป​สู่​ความ​เป็น​อมตะ, และ​ความ​เน่า​เปื่อย​นี้​ทรง​ยกขึ้น​ไป​สู่​ความ​ไม่​เน่า​เปื่อย, เพื่อ​ยืน​ต่อ​พระ​พักตร์​พระผู้เป็นเจ้า​เพื่อ​รับ​การพิพากษา​ตาม​การก​ระ​ทำ​ซึ่ง​ทำ​ไว้​เมื่อ​อยู่​ใน​ร่างกาย​แห่ง​มรรตัย​หรือ​ไม่ ?
  ๑๖ ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ท่าน​จินตนาการ​ได้​ไหม​ว่า​ท่าน​ได้ยิน​สุรเสียง​ของ​พระเจ้า, ตรัส​กับ​ท่าน, ใน​วัน​นั้น​ว่า: จง​มา​หา​เรา​เถิด​เจ้า​ผู้​ได้​รับพร, เพราะ​ดูเถิด, งาน​ของ​เจ้า​เป็น​งาน​แห่ง​ความชอบ​ธรรม​บน​พื้น​พิภพ ?
  ๑๗ หรือ​ท่าน​จินตนาการ​เอง​ว่า​ท่าน​จะ​กล่าว​เท็จ​ต่อ​พระเจ้า​ได้​ใน​วัน​นั้น, และกล่าว​ว่า—พระเจ้า, งาน​ของ​พวก​ข้าพระ​องค์​เป็น​งาน​ที่​ชอบธรรม​บน​พื้น​พิภพ—และ​ว่า​พระองค์​จะ​ทรง​ช่วย​ท่าน​ให้​รอด​หรือ ?
  ๑๘ หรือ​อีก​นัย​หนึ่ง, ท่าน​วาด​มโนภาพ​ตน​เอง​ได้​ไหม​ว่า​ถูก​นำ​มา​อยู่​ต่อหน้า​ศาล​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ด้วย​จิต​วิญญาณ​ท่าน​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​ผิด​และ​ด้วย​สำนึก​ผิด, โดย​มีค​วาม​ทรง​จำ​ถึง​ความ​ผิด​ทั้งหมด​ของ​ท่าน, แท้จริง​แล้ว, ความ​ทรงจำ​อัน​สมบูรณ์​ถึง​ความ​ชั่ว​ร้าย​ทั้งหมด​ของ​ท่าน, แท้จริง​แล้ว, ความ​ทรง​จำ​ที่​ท่าน​ต่อต้าน​พระ​บัญญัติ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า ?
  ๑๙ ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ท่าน​จะ​เงย​หน้า​ดู​พระผู้เป็นเจ้า​ใน​วัน​นั้น​ด้วย​ใจ​บริสุทธิ์​และ​ด้วย​มือ​สะอาด​ได้​หรือ ? ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ท่าน​จะ​เงย​หน้า​ดู, โดย​มี​รูปลักษณ์​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​จารึก​อยู่​บน​สีหน้า​ของ​ท่าน​ได้​หรือ ?
  ๒๐ ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ท่าน​คิดถึง​การ​ได้​รับ​การ​ช่วย​ให้​รอด​ได้​หรือ​เมื่อ​ท่าน​ยอมตน​มา​ขึ้น​อยู่​กับ​มาร ?
  ๒๑ ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ท่าน​จะ​รู้​ใน​วัน​นั้น​ว่า​ท่าน​รับ​การ​ช่วย​ให้รอด​ไม่​ได้; เพราะ​ไม่​มี​มนุษย์​คน​ใด​ได้​รับ​การ​ช่วย​ให้​รอด​ได้​เลย​เว้นแต่​จะ​ซักอาภรณ์​ของ​เขา​ให้​ขาว; แท้จริง​แล้ว, ต้อง​ทำให้​อาภรณ์​ของ​เขาบริสุทธิ์​จน​มัน​สะอาด​จาก​รอย​เปื้อน​ทั้งหมด, โดย​ทาง​พระ​โลหิต​ของ​พระองค์​ผู้​ที่​บรรพบุรุษ​เรา​พูด​ถึง, ผู้​จะ​มา​ไถ่​ผู้คน​ของ​พระองค์​จาก​บาป​ของ​พวก​เขา.
  ๒๒ และ​บัดนี้​ข้าพเจ้า​ถาม​ท่าน, พี่น้อง​ข้าพเจ้า, คน​ใด​ใน​พวก​ท่าน​จะ​รู้สึก​อย่างไร​เล่า, หาก​ท่าน​จะ​ยืน​อยู่​หน้า​บัลลังก์​พิพากษา​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, โดย​มี​อาภรณ์​ท่าน​เปื้อน​โลหิต​และ​ความสกปรก​ทุก​ชนิด ? ดูเถิด, สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​พยาน​ฟ้อง​อะไร​ท่าน​เล่า ?
  ๒๓ ดูเถิด​มัน​จะ​ไม่​เป็นพยาน​ว่า​ท่าน​เป็น​ฆาตกร​หรือ, แท้จริง​แล้ว, และ​ว่า​ท่าน​มีค​วาม​ผิด​เกี่ยว​กับ​ความ​ชั่ว​ร้าย​ทุก​ชนิด​ด้วย​หรือ ?
  ๒๔ ดูเถิด, พี่น้อง​ข้าพเจ้า, ท่าน​คิด​หรือ​ว่า​คน​เช่น​นั้น​จะ​มี​ที่นั่ง​อยู่​ใน​อาณาจักร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, กับ​อับราฮัม, กับ​อิสอัค, และ​กับ​ยา​โค​บ, และ​กับ​ศาสดา​พยากรณ์​ผู้​บริสุทธิ์​ทั้งปวง​ด้วย, ซึ่ง​อาภรณ์​ของ​คน​เหล่า​นั้น​สะอาด​และ​ไม่​มี​มลทิน, บริสุทธิ์​และ​ขาว​แล้ว ?
  ๒๕ ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ไม่​เลย; เว้นแต่​ท่าน​จะ​ทำให้​พระ​ผู้​สร้าง​ของ​เรา​เป็น​ผู้​กล่าว​เท็จ​นับ​จาก​กาล​เริ่ม​ต้น, หรือ​คิด​ว่า​พระองค์​เป็น​ผู้​กล่าว​เท็จ​นับ​จาก​กาล​เริ่ม​ต้น, ท่าน​ไม่​ต้อง​คิด​ว่า​คน​เช่น​นั้น​จะ​มี​ที่​อยู่​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์; แต่​พวก​เขา​จะ​ถูก​ขับ​ออก​ไป​เพราะ​พวก​เขา​เป็น​ลูกหลาน​อาณาจักร​ของ​มาร.
  ๒๖ และ​บัดนี้​ดูเถิด, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, พี่น้อง​ข้าพเจ้า, หาก​ท่าน​ประสบ​กับ​การเปลี่ยนแปลง​ใน​ใจ​แล้ว, และ​หาก​ท่าน​รู้สึก​อยากร้องเพลง​สดุดี​ความ​รัก​ที่​ไถ่, ข้าพเจ้า​จะ​ถาม, ท่านรู้สึก​เช่น​นั้น​ขณะ​นี้​ได้​หรือ​ไม่ ?
  ๒๗ ท่าน​ดำเนิน​ไป, โดย​รักษา​ตน​ให้​ปราศจาก​ข้อตำหนิ​ต่อ​พระ​พักตร์​พระผู้เป็นเจ้า​แล้ว​หรือ ? หาก​เรียก​ท่าน​ให้​ตาย​ใน​เวลา​นี้, ท่าน​จะ​กล่าว, กับ​ตัว​ท่าน​เอง​ได้​ไหม, ว่า​ท่าน​ถ่อมตน​เพียงพอ​แล้ว ? ว่า​อาภรณ์​ของ​ท่าน​สะอาด​และ​ขาว​แล้ว​โดย​พระ​โลหิต​ของ​พระ​คริสต์, ผู้​จะ​เสด็จ​มาไถ่​ผู้คน​ของ​พระองค์​จาก​บาป​ของ​พวก​เขา ?
  ๒๘ ดูเถิด, ท่าน​ถอดความจองหอง​ออก​แล้ว​หรือ ? ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, หาก​ท่าน​ยัง ท่าน​ก็​ไม่​พร้อม​ที่​จะ​พบ​พระผู้เป็นเจ้า. ดูเถิด​ท่าน​ต้องเต​รี​ยมโดย​เร็ว; เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​จะ​มา​ถึง​ใน​ไม่​ช้า, และ​คน​เช่น​นั้น​ไม่​มี​ชีวิตนิรันดร์.
  ๒๙ ดูเถิด, ข้าพเจ้า​กล่าว, ใน​บรรดา​พวก​ท่าน​มี​ใคร​บ้าง​ไหม​ที่​ไม่​ถอดความริษยา​ออก ? ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน​ว่า​คน​เช่น​นั้น​ยัง​ไม่​พร้อม; และ​ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​เขา​เตรียมตัว​โดย​เร็ว, เพราะ​โมง​นั้น​ใกล้​จะ​มา​ถึง​แล้ว, และ​เขา​ไม่​รู้​ว่า​เมื่อ​ไร​เวลา​นั้น​จะ​มา​ถึง; เพราะ​จะ​ไม่​พบ​ว่า​คน​เช่น​นั้น​ปราศจาก​ความ​ผิด.
  ๓๐ และ​อนึ่ง​ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, มี​ใคร​ใน​บรรดา​พวก​ท่าน​ที่ล้อเลียน​พี่น้อง​ของ​เขา, หรือ​ที่​ถม​ทับ​การ​ข่มเหง​ลง​บน​เขา ?
  ๓๑ วิบัติ​แก่​คน​เช่น​นั้น, เพราะ​เขา​ไม่​พร้อม, และ​ใกล้​จะ​ถึง​เวลา​แล้ว​ที่​เขา​ต้อง​กลับ​ใจ​หรือ​เขา​จะ​รับ​การ​ช่วย​ให้​รอด​ไม่​ได้ !
  ๓๒ แท้จริง​แล้ว, แม้​วิบัติ​แก่​ท่าน​ทั้งหลาย​ผู้​ทำงาน​แห่ง​ความ​ชั่วช้า​สามานย์; จง​กลับ​ใจ, จง​กลับ​ใจ​เถิด, เพราะ​พระเจ้า​พระผู้เป็นเจ้า​รับสั่ง​เรื่อง​นี้ !
  ๓๓ ดูเถิด, พระองค์​ทรง​ส่ง​คำ​เชิญ​มา​ถึง​มนุษย์ทั้งปวง, เพราะ​พระพาหุ​แห่ง​พระ​เมตตา​ยื่น​มา​ให้​พวก​เขา, และ​พระองค์​ตรัส: จง​กลับ​ใจ, และ​เรา​จะ​รับ​เจ้า​ไว้.
  ๓๔ แท้จริง​แล้ว, พระองค์​ตรัส: จงมา​หา​เรา​เถิด​และ​เจ้า​จะ​รับ​ส่วนผล​ของ​ต้นไม้​แห่ง​ชีวิต; แท้จริง​แล้ว, เจ้า​จะ​กิน​และ​ดื่มอาหาร​และ​น้ำ​แห่ง​ชีวิต​โดยเสรี;
  ๓๕ แท้จริง​แล้ว, จง​มา​หา​เรา​และ​จง​นำ​เอางาน​แห่ง​ความชอบ​ธรรม​ออก​มา, และ​เจ้า​จะ​ไม่​ถูก​โค่น​และ​โยน​เข้าไป​ใน​ไฟ—
  ๓๖ เพราะ​ดูเถิด, ใกล้​จะ​ถึง​เวลา​แล้ว​ที่​ผู้​ใด​ก็ตาม​หาก​ไม่​นำ​เอา​ผล​ดี​ออกมา, หรือ​ผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​ไม่​ทำ​งาน​แห่ง​ความชอบ​ธรรม, ผู้​นั้น​ย่อม​มี​เหตุ​ที่​จะ​พิลาป​รำพัน​และ​โศก​เศร้า.
  ๓๗ โอ้​ท่าน​ผู้​ทำ​งาน​แห่ง​ความ​ชั่วช้า​สามานย์; ท่าน​ผู้​ลำพอง​ใน​สิ่ง​ไร้ประโยชน์​ของ​โลก, ท่าน​ผู้​อ้าง​ว่า​รู้​ทาง​แห่ง​ความชอบ​ธรรม กระนั้น​ก็ตาม​ยัง​หลงไป, ดังแกะ​ที่​ไม่​มี​เมษ​บาล, ทั้งที่​พระ​เมษ​บาล​องค์​หนึ่ง​ทรง​ตามเรียก​หา​ท่าน​และ​ยัง​คง​ตาม​เรียก​หา​ท่าน, แต่​ท่าน​ไม่​ยอม​สดับฟัง​เสียง​ของ​พระองค์ !
  ๓๘ ดูเถิด, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ว่า​พระ​เมษบาล​ผู้​ประเสริฐ​ทรง​เรียก​ท่าน; แท้จริง​แล้ว, และ​ใน​พระ​นาม​ของ​พระองค์​เอง​พระองค์​ทรง​เรียก​ท่าน, ซึ่ง​คือ​พระ​นาม​ของ​พระ​คริสต์; และ​หาก​ท่าน​จะ​ไม่​สดับฟัง​เสียง​ของ​พระ​เมษ​บาล​ผู้ประเสริฐ​องค์​นั้น, ตาม​พระนาม​ที่​ใช้​เรียก​ท่าน​อยู่, ดูเถิด, ท่าน​ก็​ไม่​ใช่​แกะ​ของ​พระ​เมษ​บาล​ผู้​ประเสริฐ​องค์​นั้น.
  ๓๙ และ​บัดนี้​หาก​ท่าน​ไม่​ใช่​แกะ​ของ​พระ​เมษ​บาล​ผู้​ประเสริฐ​องค์​นั้น, ท่าน​เป็น​ของคอก​ใด​เล่า ? ดูเถิด, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ว่ามาร​คือ​เมษ​บาล​ของ​ท่าน, และ​ท่าน​เป็น​ของ​คอก​เขา; และ​บัดนี้, ใคร​เล่า​จะ​ปฏิเสธ​เรื่อง​นี้​ได้ ? ดูเถิด, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​ปฏิเสธ​เรื่อง​นี้​ย่อม​เป็น​เหมือน​คน​กล่าวเท็จ​และ​เป็นลูก​ของ​มาร.
  ๔๐ เพราะ​ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน​ว่า​อะไร​ก็ตาม​ที่ดี​มา​จาก​พระผู้เป็นเจ้า, และ​อะไร​ก็ตาม​ที่​ชั่ว​มา​จาก​มาร.
  ๔๑ ฉะนั้น, หาก​คน​ผู้​หนึ่ง​นำ​เอางานดี​ออก​มา​เขา​ย่อม​สดับ​ฟัง​เสียง​ของ​พระ​เมษ​บาล​ผู้​ประเสริฐ​องค์​นั้น, และ​เขา​ย่อม​ติดตาม​พระองค์; แต่​ผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​นำ​งาน​ชั่ว​ออก​มา, ผู้​นั้น​ก็​เป็นลูก​ของ​มาร, เพราะ​สดับ​ฟัง​เสียง​เขา, และ​ติดตาม​เขา.
  ๔๒ และ​ผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​ทำ​เช่น​นี้​ต้อง​ได้​รับ​ค่าตอบแทน​ของ​ตน​จาก​เขา; ฉะนั้น, เพื่อ​ค่าตอบแทน​ของ​เขา, เขา​จึง​ได้​รับ​ความตาย, ใน​เรื่อง​ที่​เกี่ยว​กับ​ความชอบ​ธรรม, โดย​ตาย​แล้ว​จาก​งาน​ดี​ทั้งหมด.
  ๔๓ และ​บัดนี้, พี่น้อง​ข้าพเจ้า, ข้าพเจ้า​อยาก​ให้ท่า​น​ฟัง​ข้าพเจ้า, เพราะ​ข้าพเจ้า​พูด​ด้วย​พลัง​ของ​จิต​วิญญาณ​ข้าพเจ้า; เพราะ​ดูเถิด, ข้าพเจ้า​พูด​กับ​ท่าน​อย่าง​ชัด​แจ้ง​เพื่อ​ท่าน​จะ​ไม่​ผิด​พลาด, หรือ​ข้าพเจ้า​พูด​ตาม​พระ​บัญชา​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๔๔ เพราะ​ข้าพเจ้า​ได้​รับ​เรียก​ให้​มา​พูด​ตาม​นี้, ตาม​ระเบียบ​อันศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, ซึ่ง​อยู่​ใน​พระ​คริสต์​พระ​เยซู; แท้จริง​แล้ว, ข้าพเจ้า​ได้​รับ​บัญชา​ให้​มา​ยืน​เป็น​พยาน​แก่​คน​พวก​นี้​ถึง​เรื่อง​ที่​บรรพบุรุษ​เรา​พูด​ไว้​เกี่ยว​กับ​เรื่อง​ที่​จะ​มา​ถึง.
  ๔๕ และ​นี่​ยัง​ไม่​หมด. ท่าน​ไม่​คิด​หรือ​ว่า​ข้าพเจ้ารู้​ด้วย​ตน​เอง​ถึง​เรื่อง​เหล่า​นี้ ? ดูเถิด, ข้าพเจ้า​เป็น​พยาน​แก่​ท่าน​ว่า​ข้าพเจ้า​รู้​ว่า​เรื่อง​เหล่า​นี้​ที่​ข้าพเจ้า​พูด​มา​แล้ว​เป็น​เรื่อง​จริง. และ​ท่าน​คิด​ว่า​ข้าพเจ้า​รู้​ถึง​ความ​แน่นอน​ของ​เรื่อง​เหล่า​นี้​ด้วย​วิธี​ใด ?
  ๔๖ ดูเถิด, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน​ว่า​เรื่อง​เหล่า​นี้​เป็น​ที่รู้​แก่​ข้าพเจ้า​โดย​พระ​วิญญาณ​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระผู้เป็นเจ้า. ดูเถิด, ข้าพเจ้า​อดอาหาร​และ​สวด​อ้อนวอน​มา​หลาย​วัน​เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​รู้​เรื่อง​เหล่า​นี้​ด้วย​ตน​เอง. และ​บัดนี้​ข้าพเจ้า​รู้​ด้วย​ตน​เอง​ว่า​เรื่อง​เหล่า​นี้​จริง; เพราะ​พระเจ้า​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​แสดง​เรื่อง​เหล่า​นี้​ให้​ประจักษ์​แก่​ข้าพเจ้า​โดย​พระ​วิญญาณ​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์; และ​นี่​คือ​วิญญาณ​แห่ง​การเปิดเผย​ซึ่ง​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า.
  ๔๗ และ​ยิ่ง​กว่า​นั้น, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน​ว่า​ข้าพเจ้า​ได้​รับ​การ​เปิดเผย​แก่​ข้าพเจ้า​ดังนี้, ว่า​คำ​ที่​บรรพบุรุษ​เรา​พูด​ไว้​จริง​แท้​เช่น​นั้น, และ​เป็น​ดังนั้น​ตาม​วิญญาณ​แห่ง​การ​พยากรณ์​ซึ่ง​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า, ซึ่ง​เป็น​โดย​การ​แสดง​ให้​ประจักษ์​ของ​พระ​วิญญาณ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ด้วย.
  ๔๘ ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ว่า​ข้าพเจ้า​รู้​ด้วย​ตน​เอง​ว่า​อะไร​ก็ตาม​ที่​ข้าพเจ้า​จะ​กล่าว​แก่​ท่าน, เกี่ยว​กับ​สิ่ง​ที่​จะ​มา​ถึง​นั้น, จริง; และ​ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ว่า​ข้าพเจ้า​รู้​ว่า​พระ​เยซู​คริสต์​จะ​เสด็จ​มา, แท้จริง​แล้ว, พระ​บุตร, องค์​เดียว​ที่​ถือกำเนิด​จาก​พระ​บิดา, ทรง​เปี่ยม​ไป​ด้วย​พระ​คุณ, และ​พระ​เมตตา, และ​ความ​จริง. และ​ดูเถิด, พระองค์​นั่นเอง​ที่​จะ​เสด็จ​มา​และ​เอา​บาป​ของ​โลก​ไป, แท้จริง​แล้ว, บาป​ของ​ทุก​คน​ที่​เชื่อ​ใน​พระ​นาม​ของ​พระองค์​อย่าง​แน่วแน่.
  ๔๙ และ​บัดนี้​ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน​ว่า​นี่​คือระเบียบ​ซึ่ง​ตาม​นี้​ข้าพเจ้า​ได้​รับ​เรียก​มา, แท้จริง​แล้ว, เพื่อ​สั่งสอน​พี่น้อง​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า, แท้จริง​แล้ว, และ​ทุก​คน​ที่​พำนัก​อยู่​ใน​แผ่นดิน; แท้จริง​แล้ว, เพื่อ​สั่งสอน​คน​ทั้งปวง, ทั้ง​สูง​วัย​และ​อ่อน​วัย, ทั้ง​ทาส​และ​ไท; แท้จริง​แล้ว, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน​ผู้​สูง​วัย, และ​วัย​กลางคน​ด้วย, และ​อนุชน​รุ่น​หลัง; แท้จริง​แล้ว, เพื่อ​ร้องขอ​ต่อ​พวก​เขา​ว่า​พวก​เขา​ต้อง​กลับ​ใจ​และ​เกิดใหม่.
  ๕๐ แท้จริง​แล้ว, ดังนั้น​พระ​วิญญาณ​ตรัส: จง​กลับ​ใจ, เจ้า​ทั้งหลาย​ทั่ว​สุด​แดน​แผ่นดิน​โลก, เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ใกล้​จะ​มา​ถึง​ใน​ไม่​ช้า; แท้จริง​แล้ว, พระ​บุตร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​จะ​เสด็จ​มา​ด้วย​รัศมีภาพ​ของ​พระองค์, ด้วย​ฤทธา​นุ​ภาพ, พระ​บารมี, เด​ชานุ​ภาพ, และ​อำนาจ​การ​ปกครอง​ของ​พระองค์. แท้จริง​แล้ว, พี่น้อง​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ว่า​พระ​วิญญาณ​ตรัส: จง​ดู​รัศมี​ภาพ​แห่งกษัตริย์​ของ​ทั้ง​แผ่นดิน​โลก; และ​ใน​เร็ว ๆ นี้​กษัตริย์​แห่ง​สวรรค์​จะ​ทรง​ส่อง​ความ​สว่าง​ออก​มา​ใน​บรรดา​ลูก​หลาน​มนุษย์​ทั้งปวง​ด้วย.
  ๕๑ และ​พระ​วิญญาณ​ตรัส​กับ​ข้าพเจ้า​ด้วย, แท้จริง​แล้ว, ทรง​ร้อง​ต่อ​ข้าพเจ้า​ด้วย​สุรเสียง​อัน​ทรง​ไว้​ด้วย​อานุภาพ, มีค​วาม​ว่า: จง​ออก​ไป​และ​กล่าว​แก่​คน​เหล่า​นี้—จง​กลับ​ใจ, เพราะ​เว้นแต่​เจ้า​จะ​กลับ​ใจ​หาไม่​แล้ว​เจ้า​ก็​ไม่​มี​ทาง​จะ​สืบ​ทอด​อาณาจักร​แห่งสวรรค์​เป็น​มรดก​ได้.
  ๕๒ และ​อนึ่ง​ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, พระ​วิญญาณ​ตรัส: ดูเถิด, พระองค์​ทรง​วางขวาน​ไว้​ที่​ราก​ของ​ต้นไม้; ฉะนั้น​ทุก​ต้น​ที่​ไม่​ออก​ผล​ดี​จะ​ถูกโค่น​และ​โยน​เข้าไป​ใน​ไฟ, แท้จริง​แล้ว, ไฟ​ที่​จะ​มอด​ไม่​ได้, แม้​เป็นไฟ​ที่​ไม่​รู้​ดับ. ดูเถิด, และ​จำ​ไว้​ว่า, พระ​ผู้​บริสุทธิ์​รับสั่ง​เรื่อง​นี้.
  ๕๓ และ​บัดนี้​พี่น้อง​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ท่าน​จะ​ต่อต้าน​คำ​พูด​นี้​ได้​หรือ; แท้จริง​แล้ว, ท่าน​จะ​ละทิ้ง​เรื่อง​เหล่า​นี้​ได้​หรือ, และเหยียบย่ำ​พระ​ผู้​บริสุทธิ์​ไว้​ใต้เท้า​ท่าน; แท้จริง​แล้ว, ท่าน​จะ​ลำพอง​ใน​ความจองหอง​ของ​ใจ​ท่าน​ได้​หรือ; แท้จริง​แล้ว, ท่าน​จะ​ยัง​ขืน​สวม​เสื้อ​ผ้า​ราคาแพง​และ​ให้​ใจ​ท่าน​หมกมุ่น​ใน​สิ่ง​ไร้​ประโยชน์​ของ​โลก, ใน​ทรัพย์สิน​มีค่า​ของ​ท่าน​หรือ ?
  ๕๔ แท้จริง​แล้ว, ท่าน​จะ​ขืน​คิด​อยู่​หรือ​ว่า​ท่าน​เป็น​คน​ดี​กว่า​คน​อื่น; แท้จริง​แล้ว, ท่าน​จะ​ขืน​ข่มเหง​พี่น้อง​ของ​ท่าน, ผู้​นอบน้อม​ถ่อม​ตน​และ​เดิน​ตาม​ระเบียบ​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​หรือ, ซึ่ง​โดย​ระเบียบ​นี้​พวก​เขา​ได้​รับ​การนำ​เข้า​มา​ใน​ศาสนจักร​นี้, ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้บริสุทธิ์​แล้ว​โดย​พระ​วิญญาณ​ศักดิ์สิทธิ์, และ​พวก​เขา​จึง​นำ​เอางาน​ซึ่ง​คู่ควร​กับ​การก​ลับ​ใจ​ออก​มา—
  ๕๕ แท้จริง​แล้ว, ท่าน​จะ​ขืน​หัน​หลัง​ให้​คนจน, และ​คน​ขัดสน, และ​กีดกัน​ทรัพย์สิน​ของ​ท่าน​จาก​พวก​เขา​อีก​หรือ ?
  ๕๖ และ​ใน​ที่สุด, ท่าน​ทั้งปวง​ที่​จะ​ขืน​อยู่​ใน​ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​ท่าน, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน​ว่า​คน​เหล่า​นี้​คือ​คน​ที่​จะ​ถูก​โค่น​และ​โยน​เข้าไป​ใน​ไฟ​เว้นแต่​พวก​เขา​จะ​กลับ​ใจ​โดย​เร็ว.
  ๕๗ และ​บัดนี้​ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, ทุก​คน​ที่​ปรารถนา​จะ​ติดตาม​เสียง​ของ​พระ​เมษ​บาล​ผู้ประเสริฐ, ท่าน​จง​ออก​มา​จาก​คน​ชั่ว​ร้าย, และ​ท่าน​จงแยก​ออก​มา, และ​จง​อย่า​แตะต้อง​สิ่ง​ที่​ไม่​สะอาด​ของ​พวก​เขา; และ​ดูเถิด, ชื่อ​พวก​เขา​จะ​ถูกลบ, เพื่อ​ชื่อ​คน​ชั่ว​ร้าย​จะ​ไม่​นับ​อยู่​ใน​บรรดา​ชื่อ​คน​ชอบธรรม, เพื่อ​พระ​วจนะ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​จะ​เกิดสัมฤทธิผล, ดัง​ได้​ตรัส​ไว้: ชื่อ​คน​ชั่ว​ร้าย​จะ​ไม่​ปน​อยู่​กับ​ชื่อ​ผู้คน​ของ​เรา;
  ๕๘ เพราะ​ชื่อ​คน​ชอบธรรม​จะ​เขียน​ไว้​ในหนังสือ​แห่ง​ชีวิต, และ​แก่​พวก​เขา​เรา​จะ​ให้​มรดก​ทาง​มือขวา​เรา. และ​บัดนี้, พี่น้อง​ข้าพเจ้า, ท่าน​มี​อะไร​จะ​กล่าว​คัดค้าน​เรื่อง​นี้ ? ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน, หาก​ท่าน​พูด​คัดค้าน, ก็​ไม่​เป็นไร, เพราะ​พระ​วจนะ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ต้อง​เกิดสัมฤทธิผล.
  ๕๙ เพราะ​ใน​บรรดา​พวก​ท่าน​มี​เมษ​บาล​คน​ใด​เล่า​ที่​มี​แกะ​หลาย​ตัว​แล้ว​ไม่​คอย​เฝ้า​มัน, เพื่อ​ที่​สุนัข​ป่า​จะ​ไม่​เข้า​มา​ขม้ำ​ฝูง​แกะ​ของ​เขา ? และ​ดูเถิด, หาก​สุนัข​ป่า​เข้า​มา​ใน​ฝูง​ของ​เขา เขา​จะ​ไม่​ไล่​มัน​ออก​ไป​หรือ ? แท้จริง​แล้ว, และ​ใน​ที่สุด, หาก​ทำได้, เขา​จะ​ทำลาย​มัน.
  ๖๐ และ​บัดนี้​ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน​ว่า​พระ​เมษ​บาล​ผู้​ประเสริฐ​ทรง​เรียก​หา​ท่าน​อยู่; และ​หาก​ท่าน​จะ​สดับ​ฟัง​เสียง​ของ​พระองค์ พระองค์​จะ​นำ​ท่าน​เข้าคอ​ก​ของ​พระองค์, และ​ท่าน​เป็น​แกะ​ของ​พระองค์; และ​พระองค์​ทรง​สั่ง​ท่าน​ว่า​อย่า​ปล่อย​ให้​สุนัข​ป่า​หิว​โหย​เข้า​มา​ใน​บรรดา​พวก​ท่าน, เพื่อ​ท่าน​จะ​ไม่​ถูก​ทำลาย.
  ๖๑ และ​บัดนี้​ข้าพเจ้า, แอลมา, สั่ง​ท่าน​ด้วย​พระ​ดำรัส​ของพระองค์​ผู้ทรง​บัญชา​ข้าพเจ้า, ให้ท่า​น​ถือ​ปฏิบัติ​ตาม​ถ้อยคำ​ที่​ข้าพเจ้า​พูด​กับ​ท่าน.
  ๖๒ ข้าพเจ้า​พูด​โดย​รูป​แบบ​ของ​คำ​บัญชา​กับ​ท่าน​ผู้​เป็น​ของ​ศาสนจักร; และ​กับ​ผู้​ที่​ไม่​เป็น​ของ​ศาสนจักร​ข้าพเจ้า​พูด​โดย​รูป​แบบ​ของ​การ​เชื้อเชิญ, มีค​วาม​ว่า: จง​มา​และ​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา​สู่​การก​ลับ​ใจ, เพื่อ​ท่าน​จะ​เป็น​ผู้​รับ​ส่วน​ผล​ของต้นไม้​แห่ง​ชีวิต​ด้วย.