พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
หลัก​คำ​สอน
และ
พัน​ธ​สัญญา
ภาค ๑๒๑
คำ​สวด​อ้อนวอน​และ​คำ​พยากรณ์​ที่​โจ​เซฟ ส​มิ​ธ ศาสดา​พยากรณ์​เขียน​ขณะ​ท่าน​เป็น​ผู้ต้องขัง​ใน​เรือนจำ​ที่​ลิ​เบอร์ตี้, รัฐ​มิ​สซูรี, ลง​วัน​ที่ ๒๐ มีนาคม ค.ศ. ๑๘๓๙ (History of the Church, 3:289–300). ท่าน​ศาสดา​พยากรณ์​กับ​เพื่อน​ๆ หลาย​คน​ถูก​จำ​คุก​อยู่​หลาย​เดือน. คำร้อง​และ​คำ​อุทธรณ์​ของ​พวก​ท่าน​ถึง​เจ้าหน้าที่​ระดับ​บริหาร​และ​ตุลาการ​ไม่​สามารถ​ช่วย​พวก​ท่าน​ได้.
๑–๖, ท่าน​ศาสดา​พยากรณ์​วิงวอน​พระเจ้า​แทน​วิ​สุทธิ​ชน​ที่​ทุกข์​ทรมาน; ๗–๑๐, พระเจ้า​ตรัส​ให้​ความ​สงบ​แก่​ท่าน; ๑๑–๑๗, คน​ที่​ถูก​สาป​แช่ง​คือ​คน​ทั้งหลาย​ทั้งปวง​เหล่า​นั้น​ผู้​ที่​ป่าวร้อง​ถึง​การ​ล่วง​ละเมิด​อันเป็น​เท็จ​ต่อต้าน​ผู้คน​ของ​พระเจ้า; ๑๘–๒๕, พวก​เขา​จะ​ไม่​มี​สิทธิ์​ใน​ฐานะ​ปุโรหิต​และ​จะ​อัปมงคล; ๒๖–๓๒, การ​เปิดเผย​อัน​ล้ำเลิศ​สัญญา​ให้​แก่​คน​เหล่า​นั้น​ที่​อดทน​อย่าง​กล้า​หาญ; ๓๓–๔๐, เหตุ​ใด​หลาย​คน​ได้​รับ​เรียก​และ​น้อย​คน​ได้​รับ​เลือก; ๔๑–๔๖, ฐานะ​ปุโรหิต​ควร​ใช้​ก็​แต่​ใน​ความชอบ​ธรรม.
  ๑ ข้า​แต่​พระผู้เป็นเจ้า, พระองค์​ประทับ​อยู่​ที่​ใด​เล่า ? และ​พลับพลา​ซึ่ง​ปกปิด​สถาน​ที่ซ่อน​ของ​พระองค์​อยู่​ที่​ใด​เล่า ?
  ๒ อีก​นานเท่าใด​เล่า​ที่​พระ​หัตถ์​ของ​พระองค์​จะ​ทรง​ยั้ง​ไว้, และ​พระ​เนตร​ของ​พระองค์, แท้จริง​แล้ว พระ​เนตร​อัน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์, จาก​สวรรค์​นิรันดร์ทรง​เห็น​การก​ระ​ทำ​ผิด​ต่อ​ผู้คน​ของ​พระองค์​และ​ผู้​รับ​ใช้​ของ​พระองค์, และ​พระ​กรรณ​ของ​พระองค์​ทรง​สดับ​เสียง​ร้องขอ​ง​พวก​เขา ?
  ๓ แท้จริง​แล้ว, ข้า​แต่​พระเจ้า, อีก​นานเท่าใด​เล่า​ที่​พวก​เขา​จะ​ทน​รับ​การก​ระ​ทำ​ผิด​และ​การก​ด​ขี่​ที่​ผิดก​ฎ​เหล่า​นี้, ก่อน​ที่​พระทัย​ของ​พระองค์​จะ​อ่อน​ลง​ต่อ​พวก​เขา, และ​พระ​อุทร​ของ​พระองค์​จะ​ทรง​หวั่นไหว​ด้วย​ความ​สงสาร​พวก​เขา ?
  ๔ ข้า​แต่​พระเจ้า พระผู้เป็นเจ้า​ผู้ทรง​ฤทธา​นุภาพ, พระ​ผู้ทรง​รังสรรค์​ฟ้า​สวรรค์, แผ่นดิน​โลก, และ​ท้อง​ทะเล, และ​สิ่ง​ทั้งปวง​ที่​อยู่​ใน​นั้น, และ​ผู้ทรง​ควบคุม​และ​ทรง​สยบ​มาร, และ​อำนาจ​การ​ปกครอง​อัน​มืดมน​และ​อับ​แสง​ของ​ชีโอล—ขอ​ทรง​ยื่น​พระ​หัตถ์​ของ​พระองค์​ออก​ไป; ขอ​พระ​เนตร​ของ​พระองค์​ทรง​ทิ่มแทง; ขอ​พระองค์​ทรง​นำ​พลับพลา​ของ​พระองค์​ขึ้น​ไป; ขอ​พระองค์​อย่า​ทรง​ปกปิด​ที่ซ่อน​ของ​พระองค์​อีก​ต่อ​ไป​เลย; ขอ​ทรง​เอียง​พระ​กรรณ​ของ​พระองค์​มาส​ดับ; ขอ​พระทัย​ของ​พระองค์​ทรง​อ่อน​ลง, และ​พระ​อุทร​ของ​พระองค์​ทรง​หวั่นไหว​ด้วย​ความ​สงสาร​พวก​ข้าพระ​องค์.
  ๕ ขอ​ความ​กริ้ว​ของ​พระองค์​ดาลเดือด​กับ​ศัตรู​ของ​พวก​ข้าพระ​องค์; และ, ใน​ความ​เกรี้ยว​โกรธ​ของ​พระ​หฤทัย, ด้วย​พระ​แสง​ดาบ​ของ​พระองค์​ทรงแก้แค้น​ให้​พวก​ข้าพระ​องค์​อัน​เนื่องจาก​การก​ระ​ทำ​ผิด​ต่อ​พวก​ข้าพระ​องค์.
  ๖ ขอ​ทรง​นึกถึง​วิ​สุทธิ​ชน​ของ​พระองค์​ที่​ทน​ทุกข์, ข้า​แต่​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​พวก​ข้าพระ​องค์; และ​ผู้​รับ​ใช้​ของ​พระองค์​จะ​ชื่นชมยินดี​ใน​พระ​นาม​ของ​พระองค์​ตลอด​กาล.
  ๗ ลูก​เอ๋ย, สันติ​สุข​จง​มี​แก่​จิต​วิญญาณ​เจ้า; ความ​ยากลำบาก​ของ​เจ้า​และ​ความ​ทุกข์​ของ​เจ้า​จะ​อยู่​เพียง​ชั่ว​ครู่;
  ๘ และ​จาก​นั้น, หาก​เจ้าอดทน​มัน​ด้วย​ดี, พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ทรง​ยก​เจ้า​ให้​สูงส่ง​สู่​เบื้องบน; เจ้า​จะ​มี​ชัย​เหนือ​ศัตรู​ทั้งปวง​ของ​เจ้า.
  ๙ เพื่อน​ๆ ของ​เจ้า​ยืน​เคียง​ข้าง​เจ้า, และ​พวก​เขา​จะ​ทักทาย​เจ้า​อีก​ด้วย​ใจ​อบอุ่น​และ​มือ​อันเป็น​มิตร.
  ๑๐ เจ้า​ยัง​ไม่​เป็น​ดัง​โย; เพื่อน​ๆ เจ้า​ไม่​ได้​โต้แย้ง​เจ้า, กล่าวหา​เจ้า​เรื่อง​การ​ล่วง​ละเมิด​ก็​ไม่​มี, ดัง​ที่​พวก​เขา​ทำ​กับ​โย​บ.
  ๑๑ และ​บรรดา​คน​ที่​กล่าวหา​เจ้า​เรื่อง​การ​ล่วง​ละเมิด, ความ​หวัง​ของ​พวก​เขา​จะ​โรยรา, และ​ความ​คาด​หมาย​ของ​พวก​เขา​จะ​ละลาย​ดังน้ำค้างแข็ง​ขาว​โพลน​ละลาย​ต่อ​รัศมี​อัน​ร้อน​แรง​ของ​อาทิตย์​อุทัย;
  ๑๒ และ​ว่า​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​ลง​ลายพระหัตถ์​และ​ผนึก​ไว้​ด้วย​เพื่อ​เปลี่ยน​เวลา​และฤดูกาล, และ​เพื่อ​ทำให้​จิต​ของ​พวก​เขา​มืด​บอด, เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ไม่​เข้าใจ​การ​ทำ​งาน​อัน​น่า​อัศจรรย์​ของ​พระองค์; เพื่อ​พระองค์​จะ​ทรง​พิสูจน์​พวก​เขา​ด้วย​และ​จับ​พวก​เขา​ใน​เล่ห์​กล​ของ​พวก​เขา​เอง;
  ๑๓ เพราะ​ใจ​ของ​พวก​เขา​ก็​ทราม​ด้วย, และ​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​เต็มใจ​นำ​มา​สู่​คน​อื่นๆ, และ​ชอบ​ให้​คน​อื่นๆ ทน​ทุกข์, จะ​มา​ถึง​ตัว​พวกเขา​อย่าง​เต็มที่;
  ๑๔ เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ผิดหวัง​ด้วย, และ​ความ​หวัง​ของ​พวก​เขา​จะ​ถูก​ตัดขาด​สิ้น;
  ๑๕ และ​อีก​ไม่​กี่​ปี​จาก​นี้, พวก​เขา​และ​ลูก​หลาน​พวก​เขา​จะ​ถูก​กวาดล้าง​ไป​จาก​ภาย​ใต้​ฟ้า​สวรรค์, พระผู้เป็นเจ้า​ตรัส, เพื่อ​ว่า​จะ​ไม่​มี​สัก​คนใน​พวก​เขา​หลงเหลือ​ยืน​ข้าง​กำแพง.
  ๑๖ คน​ที่​ถูก​สาป​แช่ง​คือ​คน​ทั้งหลาย​ทั้งปวง​เหล่า​นั้น​ที่​จะ​ยก​ส้น​เท้า​ให้​ผู้​รับ​การเจิม​ของ​เรา, พระเจ้า​ตรัส, และ​ป่าวร้อง​ว่า​คน​เหล่า​นั้นทำบาป​เมื่อ​พวก​เขา​ไม่​ได้​ทำบาป​ต่อหน้า​เรา, พระเจ้า​ตรัส, แต่​ทำ​สิ่ง​ซึ่ง​ถูก​ต้อง​ใน​สายตา​เรา, และ​ซึ่ง​เรา​บัญชา​พวก​เขา.
  ๑๗ แต่​คน​เหล่า​นั้น​ที่​ป่าวร้อง​การ​ล่วง​ละเมิด​ทำ​เช่น​นี้​เพราะ​พวก​เขา​เป็น​ผู้​รับ​ใช้​ของ​บาป, และ​พวก​เขา​เอง​เป็นลูก​ของ​ความ​ไม่​เชื่อฟัง.
  ๑๘ และ​คน​เหล่า​นั้น​ที่​สาบาน​เท็จ​ใส่ความ​ผู้​รับ​ใช้​ของ​เรา, เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​พา​คน​เหล่า​นั้น​มา​สู่​พันธนาการ​และ​ความ​ตาย—
  ๑๙ วิบัติ​แก่​พวก​เขา; เพราะ​พวก​เขา​ทำผิด​ต่อ​เด็ก​น้อย​ของ​เรา พวก​เขา​จะ​ถูก​ตัด​จากศาสนพิธี​แห่งนิเวศน์​ของ​เรา.
  ๒๐ ตะกร้า​ของ​พวก​เขา​จะ​ไม่​เต็ม, บ้าน​ของ​พวก​เขา​และ​ยุ้ง​ของ​พวก​เขา​จะ​พินาศ, และ​พวก​เขา​เอง​จะ​ถูก​ดูหมิ่น​โดย​คน​เหล่า​นั้น​ที่​พูด​ป้อยอ​พวก​เขา.
  ๒๑ พวก​เขา​จะ​ไม่​มี​สิทธิ์​ใน​ฐานะปุโรหิต, ลูก​หลาน​พวก​เขา​ต่อ​จาก​พวก​เขา​จาก​รุ่น​สู่​รุ่น​ก็​ไม่​มี.
  ๒๒ จะ​ดีกว่า​สำหรับ​พวก​เขา​ที่​จะ​เอา​หิน​โม่​คล้อง​คอ​พวก​เขา​ไว้, และ​ถ่วง​พวก​เขา​เสีย​ใน​ห้วง​ลึก​แห่ง​ทะเล.
  ๒๓ วิบัติ​แก่​คน​ทั้งหลาย​ทั้งปวง​เหล่า​นั้น​ที่​ทำให้​ผู้คน​ของ​เรา​มี​ทุกข์, และ​ขับ​ไล่, และ​กระทำ​ฆาตกรรม, และ​เป็น​พยาน​ต่อต้าน​พวก​เขา, พระเจ้า​จอม​โยธา​ตรัส; อนุชน​ของ​เหล่า​งู​พิษ​จะ​หนี​ไม่​พ้น​ความ​อัปมงคล​ของ​นรก.
  ๒๔ ดูเถิด, ดวงตา​ของ​เราเห็น​และ​รู้​งาน​ทั้งปวง​ของ​พวก​เขา, และ​เรา​เก็บ​การพิพากษา​อัน​ฉับพลัน​ไว้​ใน​ฤดูกาล​ของ​มัน, ให้​พวก​เขา​ทุก​คน;
  ๒๕ เพราะ​มีเวลา​กำหนด​ไว้​ให้​มนุษย์​ทุก​คน, ตาม​ที่งาน​ของ​เขา​จะ​เป็น.
  ๒๖ พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ประทาน​ความรู้​แก่​เจ้า​โดย​พระ​วิญญาณศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์, แท้จริง​แล้ว, โดย​ของประทาน​แห่ง​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์​ซึ่ง​ไม่​อาจ​พูด​ถึง​ได้, ที่​ไม่​ได้​รับ​การ​เปิดเผย​นับ​แต่​โลก​บังเกิด​มา​จนถึง​บัดนี้;
  ๒๗ ซึ่ง​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ทั้งหลาย​รอ​คอย​อยู่​ด้วย​ความ​ร้อนรน​กระวนกระวาย​ที่​จะ​ได้​รับ​การ​เปิดเผย​ใน​เวลา​สุดท้าย, ซึ่ง​ใน​เรื่อง​นี้​เทพ​ทำให้​ความ​นึกคิด​พวก​เขา​มุ่ง​ไป, ซึ่ง​เก็บ​ไว้​รอ​ความ​สมบูรณ์​แห่ง​รัศมี​ภาพ​ของ​พวก​เขา;
  ๒๘ เวลา​ที่​จะ​มา​ถึง​ซึ่ง​ใน​เวลา​นั้น​ไม่​มี​สิ่งใด​จะ​ยั้ง​ไว้, ว่า​มี​พระผู้เป็นเจ้า​เดียว​หรือ​ผู้​เป็น​เจ้า หลาย​องค์, สิ่ง​เหล่า​นี้​ก็​จะ​เป็น​ที่​ประจักษ์.
  ๒๙ พระราช​บัลลังก์​และ​อำนาจ​การ​ปกครอง​ทั้งปวง, มณฑล​และ​อำนาจ, จะ​ได้​รับ​การเปิดเผย​และ​มอบ​ให้​แก่​คน​ทั้งปวง​ที่​อดทน​อย่าง​กล้า​หาญ​เพื่อ​กิตติคุณ​ของ​พระ​เยซู​คริสต์.
  ๓๐ และ​นอกจาก​นี้, หาก​มีขอบเขต​กำหนด​ไว้​แก่​ฟ้า​สวรรค์​หรือ​ท้อง​ทะเล, หรือ​แก่​แผ่นดิน​แห้ง, หรือ​แก่​ดวง​อาทิตย์, ดวง​จันทร์, หรือ​ดวง​ดาว—
  ๓๑ เวลา​ทั้งมวล​ของ​การ​โคจร​ของ​มัน, วัน, เดือน, และ​ปี​ทั้งปวง​ที่​กำหนด​ไว้, และ​วัน​ทั้งปวง​ของ​วัน, เดือน, และ​ปี​ของ​มัน, และ​รัศมี​ภาพ, กฎ, และ​เวลา​ที่​ตั้ง​ไว้​ทั้งหมด​ของ​มัน, จะ​เปิดเผย​ใน​วัน​เวลา​แห่ง​สมัย​การประทาน​ความ​สมบูรณ์​แห่ง​เวลา—
  ๓๒ ตาม​สิ่ง​ซึ่ง​ได้​รับ​แต่งตั้ง​ท่ามกลางสภา​ของพระผู้เป็นเจ้า​นิรันดร์ ของ​ผู้​เป็น​เจ้า​อื่นๆ ทั้งปวง​ก่อน​มี​โลก​ขึ้น​มา, ซึ่ง​ควร​เก็บ​รักษา​ไว้​จนถึง​การ​เสร็จ​สิ้น​และ​การ​สิ้นสุด​ของ​มัน, เมื่อ​มนุษย์​ทุก​คน​จะ​เข้าไป​ใน​ที่ประทับ​นิรันดร์ของ​พระองค์​และ​ใน​สถานพักผ่อน​อันเป็น​อมตะ​ของ​พระองค์.
  ๓๓ อีก​นาน​เท่าใด​เล่า​ที่​ผืน​น้ำ​อันเป็น​ระลอก​คลื่น​จะ​ยัง​คง​ไม่​บริสุทธิ์ ? อำนาจ​ใด​เล่า​จะ​ยับยั้ง​สวรรค์ ? ดัง​มนุษย์​จะ​ยื่น​แขน​อัน​บอบบาง​ของ​เขา​ออก​ไป​หยุด​แม่น้ำ​มิ​ส​ซูรีใน​วิถี​ทาง​ของ​มัน, หรือ​ทำให้​ไหล​ย้อน​กลับ​ไม่​ได้​ฉันใด, ก็​จะ​ขัดขวาง​พระ​ผู้ทรง​ฤทธา​นุ​ภาพ​มิ​ให้​เท​ความรู้​จาก​สวรรค์​ลง​มาบ​น​ศีรษะ​ของ​วิ​สุทธิ​ชน​ยุค​สุดท้าย​ไม่​ได้​ฉันนั้น.
  ๓๔ ดูเถิด, มี​หลาย​คน​ได้​รับเรียก, แต่​น้อย​คน​ได้​รับเลือก. และ​เหตุ​ใด​พวก​เขา​จึง​ไม่​ได้​รับ​เลือก​เล่า ?
  ๓๕ เพราะ​ใจ​พวก​เขา​หมกมุ่น​อยู่​กับ​สิ่ง​ต่างๆ ของโลก​นี้, และ​แสวง​หาเกียรติ​จาก​มนุษย์, จน​พวก​เขา​ไม่​เรียน​รู้​บทเรียน​บท​เดียว​นี้—
  ๓๖ ว่าสิทธิ​ของ​ฐานะ​ปุโรหิต​เกี่ยวข้อง​กับอำนาจ​แห่ง​สวรรค์​อย่าง​แยก​จาก​กัน​ไม่​ได้, และ​ว่า​อำนาจ​แห่ง​สวรรค์​จะ​ถูก​บังคับ​หรือ​ควบคุม​ไม่​ได้​นอกจาก​ตาม​หลัก​ธรรม​แห่ง​ความชอบธรรม​เท่านั้น.
  ๓๗ ว่า​สิทธิ​เหล่า​นั้น​จะ​ประสาท​บน​เรา​ทั้งหลาย​ก็​จริงอยู่; แต่​เมื่อ​เรา​พยายาม​ปกปิดบาป​ของ​เรา, หรือ​สนอง​ความ​พอใจ​ให้​แก่​ความจองหอง​ของ​เรา, ความ​ทะเยอทะยาน​อัน​ถือดี​ของ​เรา, หรือ​ใช้​การ​ควบคุม​หรือ​อำนาจ​การ​ปกครอง​หรือ​การ​บังคับ​จิต​วิญญาณ​ของ​ลูก​หลาน​มนุษย์, ใน​ความ​ไม่​ชอบธรรม​ระดับ​ใด​ก็ตาม, ดูเถิด, สวรรค์​ย่อมถอน​ตัว; พระ​วิญญาณ​ของ​พระเจ้า​เศร้า​โศก; และ​เมื่อ​ถอน​ตัว, ย่อม​เอ​เมน​กับ​ฐานะ​ปุโรหิต​หรือ​สิทธิ​อำนาจ​ของ​ชาย​ผู้​นั้น.
  ๓๘ ดูเถิด, กว่า​เขา​จะ​รู้ตัว, เขา​ก็​ถูก​ทิ้ง​ให้​อยู่​โดดเดี่ยว, ให้เตะ​ถีบ​ปฏัก, ให้ข่มเหง​วิ​สุทธิ​ชน, และ​ให้​ต่อสู้​กับ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๓๙ เรา​ทั้งหลาย​เรียน​รู้​โดย​ประสบการณ์​ที่​เศร้า​สลด​ว่า​นี่​คือ​กมลสันดาน​และ​ธรรมชาติ​วิสัย​ของ​มนุษย์​เกือบ​ทุก​คน, ทันที​ที่​พวก​เขา​ได้​สิทธิ​อำนาจ​สัก​หน่อย, อย่าง​ที่​พวก​เขา​เข้าใจ, พวก​เขา​จะ​เริ่ม​ใช้​อำนาจ​การ​ปกครอง​ที่​ไม่​ชอบธรรม​ทันที.
  ๔๐ ด้วย​เหตุ​นี้​หลาย​คน​ได้​รับ​เรียก, แต่​น้อย​คน​ได้​รับ​เลือก.
  ๔๑ ไม่​มี​อำนาจ​หรือ​อิทธิพล​ใด​สามารถ​หรือ​จะ​ธำรง​ไว้​ได้โดย​อาศัย​ฐานะ​ปุโรหิต, นอกจาก​โดย​การชักชวน, โดย​ความอดกลั้น, โดย​ความ​สุภาพ​อ่อนน้อม​และ​ความ​อ่อนโยน, และ​โดย​ความ​รัก​ที่​ไม่​เสแสร้ง;
  ๔๒ โดย​ความ​กรุณา, และ​ความ​รู้​บริสุทธิ์, ซึ่ง​จะ​ขยาย​จิต​วิญญาณ​ออก​ไป​อย่าง​กว้างขวาง​โดย​ปราศจาก​ความ​หน้า​ซื่อ​ใจคด, และ​ปราศจาก​มารยา
  ๔๓ จงว่ากล่าว​โดย​ไม่​ชักช้า​ด้วย​ความ​เฉียบขาด, เมื่อ​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์​ทรง​ดลใจ; และ​จาก​นั้น​ใน​เวลา​ต่อ​มา​จง​แสดง​ความรัก​เพิ่ม​ขึ้น​ต่อ​คน​ที่​ท่าน​ว่ากล่าว, เกลือก​เขา​จะ​ถือว่า​ท่าน​เป็น​ศัตรู​ของ​เขา;
  ๔๔ เพื่อ​เขา​จะ​รู้​ว่าความ​ซื่อสัตย์​ของ​ท่าน​แข็งแกร่ง​ยิ่ง​กว่า​เชือก​แห่ง​ความ​ตาย.
  ๔๕ ให้​อุทร​ของ​ท่าน​เปี่ยม​ด้วย​จิต​กุศล​ต่อ​มนุษย์​ทั้งปวง​เช่น​กัน, และ​ต่อ​ครอบครัว​แห่ง​ศรัทธา, และ​ให้คุณธรรม​ประดับ​ความนึกคิด​ของ​ท่าน​ไม่​เสื่อม​คลาย, เมื่อนั้น​ความ​มั่นใจ​ของ​ท่าน​จะ​แข็งแกร่ง​ขึ้น​ใน​การ​ประทับ​อยู่​ของ​พระผู้เป็นเจ้า; และ​หลัก​คำ​สอน​แห่ง​ฐานะ​ปุโรหิต​จะ​กลั่น​ลง​มาบ​น​จิต​วิญญาณ​ท่าน​ดังหยาดน้ำค้าง​จาก​ฟ้า​สวรรค์.
  ๔๖ พระ​วิญญาณบริสุทธิ์​จะ​เป็น​เพื่อน​ที่​ยั่งยืน​ของ​ท่าน, และ​คทา​ของ​ท่าน​เป็น​คทา​อัน​ไม่​เปลี่ยนแปลง​แห่ง​ความชอบ​ธรรม​และ​ความ​จริง; และ​อำนาจ​การปกครอง​ของ​ท่าน​จะ​เป็น​อำนาจ​การ​ปกครอง​อันเป็น​นิจ, และ​โดย​ปราศจาก​วิธี​บังคับ​สิ่ง​นี้​จะ​ไหล​มา​สู่​ท่าน​ตลอด​กาล​และ​ตลอด​ไป.