พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
หลัก​คำ​สอน
และ
พัน​ธ​สัญญา
ภาค ๑๙
การ​เปิดเผย​ที่​ประทาน​ผ่าน​โจ​เซฟ ส​มิ​ธ, ที่​แมนเชสเตอร์, รัฐ​นิ​ว​ยอ​ร์ก, เดือน​มีนาคม ค.ศ. ๑๘๓๐ (History of the Church, 1:72–74). ใน​ประวัติ​ของ​ท่าน, ท่าน​ศาสดา​พยากรณ์​นำ​เสนอ​ว่าเป็น “พระ​บัญญัติ​จาก​พระผู้เป็นเจ้า​และ​ไม่​ใช่​จาก​มนุษย์, ให้​แก่​มาร์ติน แฮ​ร์ริ​ส, ประทาน​โดย​พระองค์​ผู้ทรง​เป็นนิรันดร์” (History of the Church, 1:72).
๑–๓, พระ​คริสต์​ทรง​มี​เด​ชานุ​ภาพ​ทั้งมวล; ๔–๕, คน​ทั้งปวง​ต้อง​กลับ​ใจ​หรือ​ไม่​ก็​ทน​ทุกข์; ๖–๑๒, การ​ลงโทษ​นิรันดร์คือ​การ​ลงโทษ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า; ๑๓–๒๐, พระ​คริสต์​ทรง​ทน​ทุกข์​เพื่อ​คน​ทั้งปวง, เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ไม่​ต้อง​ทน​ทุกข์​ถ้า​พวก​เขา​กลับ​ใจ; ๒๑–๒๘, จง​สั่งสอน​พระ​กิตติคุณ​แห่ง​การก​ลับ​ใจ; ๒๙–๔๑, จง​ประกาศ​ข่าว​อัน​น่า​ยินดี.
  ๑ เรา​เป็น​อัลฟาและ​โอ​เมกา, พระคริสต์​พระเจ้า; แท้จริง​แล้ว, แม้​เรา​คือ​เขา​ผู้​นั้น, ปฐม​และ​อวสาน, พระ​ผู้​ไถ่​ของ​โลก.
  ๒ เรา, โดยที่​ทำให้​พระ​ประสงค์​ของ​พระองค์ ซึ่ง​เรา​เป็น, แม้​พระ​บิดา, เกี่ยว​กับ​เรา​สำเร็จ​และ​เสร็จสิ้น—ด้วย​การ​ทำ​เช่น​นี้ เพื่อ​เรา​จะ​ทำให้​ทุก​สิ่งศิโรราบ​ต่อ​เรา—
  ๓ โดย​ยัง​คง​ดำรงอำนาจ​ทั้งมวล​ไว้, แม้​จนถึง​การทำลาย​ซา​ตาน​และ​งาน​ของ​เขา ณ การสิ้นสุด​ของ​โลก, และ​วัน​สุดท้าย​อัน​สำคัญ​ยิ่ง​แห่ง​การ​พิพากษา, ซึ่ง​เรา​จะ​ยัง​แก่​ผู้​อยู่​อาศัย​ใน​นั้น, โดยพิพากษา​มนุษย์​ทุก​คน​ตามงาน​ของ​เขา​และ​การก​ระ​ทำ​ซึ่ง​เขา​ทำ​ไว้.
  ๔ และ​แน่นอน​ว่า​มนุษย์​ทุก​คน​ต้อง​กลับใจ​หรือ​ทนทุกข์, เพราะ​เรา, พระผู้เป็นเจ้า, หา​ได้​สิ้นสุดไม่.
  ๕ ดังนั้น, เรา​หาคืน​คำ​พิพากษา​ซึ่ง​เรา​จะ​ให้​เกิด​ขึ้น​ไม่, แต่​วิบัติ​จะ​ออก​ไป, การ​ร้องไห้, พิลาปรำพัน​และ​การ​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน, แท้จริง​แล้ว, แก่​คน​ที่​เรา​พบ​ว่า​อยู่​ทาง​ซ้ายมือ​ของ​เรา.
  ๖ กระนั้น​ก็ตาม, ไม่​มี​เขียนไว้​ว่า​จะ​ไม่​มี​ที่​สิ้นสุด​สำหรับ​ความ​ทรมาน​นี้, แต่​มี​เขียน​ว่า ความ​ทรมาน​อัน​หา​ได้​สิ้นสุดไม่.
  ๗ อนึ่ง, มี​เขียน​ว่า ความอัปมงคลนิรันดร์; ดังนั้น สิ่ง​นี้​แสดง​ไว้​ชัดเจน​กว่า​ข้อ​พระ​คัมภีร์​อื่น, เพื่อ​มัน​จะ​ได้​ทำ​งาน​กับ​ใจ​ลูก​หลาน​มนุษย์, ทั้งหมด​นี้​ก็​เพื่อ​รัศมี​ภาพ​แห่ง​นาม​ของ​เรา.
  ๘ ดังนั้น, เรา​จะ​อธิบาย​ความ​ลี้ลับ​นี้​แก่​เจ้า, เพราะ​มัน​สมควร​กับ​เจ้าที่​จะ​รู้​แม้​ดัง​เหล่า​อัครสาวก​ของ​เรา.
  ๙ เรา​พูด​กับ​เจ้าที่​ได้​รับ​เลือก​ใน​การ​นี้, เสมือน​กับ​คน​หนึ่ง, เพื่อ​เจ้า​จะ​เข้า​มา​ใน​สถานพักผ่อน​ของ​เรา.
  ๑๐ เพราะ, ดูเถิด, ความลี้ลับ​ของ​ความ​เป็น​เหมือน​พระผู้เป็นเจ้า, สำคัญ​ยิ่ง​เพียง​ไร ! เพราะ, ดูเถิด, เรา​คืออนันต, และ​โทษ​ซึ่ง​ให้​จาก​มือ​เรา​เป็น​อนันตโทษ, เพราะ อนันต คือ​นาม​ของ​เรา. ดังนั้น—
  ๑๑ โทษนิรันดร์​คือ​โทษ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๑๒ อนันตโท​ษคือ​โทษ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๑๓ ดังนั้น, เรา​จึง​บัญชา​ให้​เจ้า​กลับ​ใจ, และ​รักษาบัญญัติ​ซึ่ง​เจ้า​ได้​รับ​โดย​มือ​ผู้​รับ​ใช้​ของ​เรา โจ​เซฟ ส​มิ​ธ, จูเนียร์, ใน​นาม​ของ​เรา;
  ๑๔ และ​เป็น​โดย​อำนาจ​อัน​ทรง​ฤทธา​นุ​ภาพ​ของ​เรา​ที่​เจ้า​ได้​รับ​สิ่ง​เหล่า​นั้น;
  ๑๕ ฉะนั้น เรา​บัญชา​ให้​เจ้า​กลับ​ใจ—จง​กลับ​ใจ​เถิด, เกลือก​เรา​จะ​ลง​ทัณฑ์​เจ้า​ด้วย​ไม้​จาก​ปากขอ​ง​เรา, และ​ด้วย​ความ​เคือง​แค้น​ของ​เรา, และ​ด้วย​ความ​โกรธ​ของ​เรา, และ​ความทุกขเวทนา​ของ​เจ้า​จะ​อาดูร—อาดูร​เพียง​ใด​เจ้า​หา​รู้​ไม่, แสน​สาหัส​เพียง​ใด​เจ้า​หา​รู้​ไม่, แท้จริง​แล้ว, ยาก​เหลือ​จะ​ทน​เพียง​ใด​เจ้า​หา​รู้​ไม่.
  ๑๖ เพราะ​ดูเถิด, เรา, พระผู้เป็นเจ้า, ทนทุกข์​กับ​สิ่ง​เหล่า​นี้​เพื่อ​ทุก​คน, เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​ไม่​ทนทุกข์​หาก​พวก​เขา​จะ​กลับใจ;
  ๑๗ แต่​หาก​พวก​เขา​จะ​ไม่​กลับ​ใจ พวก​เขา​ต้อง​ทนทุกข์​แม้​ดัง​เรา;
  ๑๘ ซึ่ง​ความ​ทุกขเวทนา​นี้​ทำให้​ตัว​เรา, แม้​พระผู้เป็นเจ้า, ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​ที่สุด​ใน​บรรดา​สิ่ง​ทั้งปวง, ต้อง​สั่น​เพราะ​ความ​เจ็บปวด, และ​เลือด​ออก​จาก​ทุก​ขุม​ขน, และ​ทน​ทุกข์​ทั้ง​ร่างกาย​และ​วิญญาณ—และ​ปรารถนา​ที่​เรา​จะ​ไม่​ต้องดื่ม​ถ้วย​อัน​ขมขื่น, และ​ชะงัก​อยู่—
  ๑๙ กระนั้น​ก็ตาม, รัศมี​ภาพ​จง​มี​แด่​พระ​บิดา, และ​เรา​รับ​ส่วน​และ​ทำให้​การเต​รี​ยม​ของ​เรา​เสร็จสิ้น​เพื่อ​ลูก​หลาน​มนุษย์.
  ๒๐ ดังนั้น, เรา​จึง​บัญชา​เจ้า​อีก​ครั้ง​ให้​กลับ​ใจ, เกลือก​เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​นอบน้อม​ด้วย​อำนาจ​อัน​ทรง​ฤทธา​นุ​ภาพ​ของ​เรา; และ​ว่า​เจ้า​จงสารภาพ​บาป​ของ​เจ้า, เกลือก​เจ้า​จะ​รับ​โทษ​เหล่า​นี้​ซึ่ง​เรา​พูด​ไว้, ซึ่ง​ใน​ระดับ​น้อย​ที่สุด​ของ​มัน, แท้จริง​แล้ว, แม้​ใน​ระดับ​ต่ำ​ที่สุด เจ้า​เคย​ลิ้ม​รส​มา​แล้ว​ใน​เวลา​ที่​เรา​ถอน​พระ​วิญญาณ​ของ​เรา​ออก​ไป.
  ๒๑ และ​เรา​บัญชา​เจ้า​ว่า​เจ้า​อย่าสั่งสอน​สิ่ง​ใด​นอกจาก​การก​ลับ​ใจ, และอย่า​นำ​เรื่อง​เหล่า​นี้​ออก​ไป​ให้​โลก​เห็น​จนกว่า​จะ​เป็น​ปรีชา​ญาณ​ใน​เรา.
  ๒๒ เพราะ​พวก​เขา​จะทน​เนื้อ​ไม่​ได้​ขณะ​นี้, แต่​พวก​เขา​ต้อง​ได้​รับน้ำนม; ดังนั้น, พวก​เขา​ต้อง​ไม่​รู้​เรื่อง​เหล่า​นี้, เกลือก​พวก​เขา​จะ​พินาศ.
  ๒๓ จง​เรียน​รู้​จาก​เรา, และ​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​เรา; จงเดิน​ด้วย​ความ​สุภาพอ่อนน้อม​แห่ง​พระ​วิญญาณ​เรา, และ​เจ้า​จะ​มี​สันติสุข​ใน​เรา.
  ๒๔ เรา​คือ​พระ​เยซูคริสต์; เรา​มา​โดย​พระ​ประสงค์​ของ​พระ​บิดา, และ​เรา​ทำ​ตาม​พระ​ประสงค์​ของ​พระองค์.
  ๒๕ และ​อนึ่ง, เรา​บัญชา​เจ้า​ว่า​เจ้า​จะ​ไม่​โลภภรรยา​ของ​เพื่อนบ้าน​เจ้า; หรือ​หมายมั่น​จะ​เอาชีวิต​เพื่อนบ้าน​เจ้า.
  ๒๖ และ​อนึ่ง, เรา​บัญชา​เจ้า​ว่า​เจ้า​จะ​ไม่​โลภ​ทรัพย์สมบัติ​ของ​ตน​เอง, แต่​แบ่ง​ให้​อย่าง​เอื้อเฟื้อ​เผื่อแผ่​ใน​การ​พิมพ์​พระ​คัมภีร์​มอ​รม​อ​น, ซึ่ง​มีค​วามจริง​และ​พระ​คำขอ​ง​พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​ใน​นั้น—
  ๒๗ ซึ่ง​เป็น​คำขอ​ง​เรา​ถึง​คน​ต่างชาติ, เพื่อ​ใน​ไม่​ช้า​มัน​จะ​ไป​ถึงชาวยิว, ซึ่ง​ชาวเล​มัน​เป็น​พวก​ที่​เหลืออยู่​ของ​พวก​เขา, เพื่อ​พวก​เขา​จะ​เชื่อ​พระ​กิตติคุณ, และ​ไม่​เฝ้า​รอ​พระ​เม​ส​สิยาห์​ที่​จะ​เสด็จ​มา​ผู้​ซึ่ง​เสด็จ​มา​แล้ว.
  ๒๘ และ​อนึ่ง, เรา​บัญชา​เจ้า​ว่า เจ้า​จง​สวดอ้อนวอน​โดยออกเสียง​เช่น​เดียว​กับ​ใน​ใจ​เจ้า; แท้จริง​แล้ว, ต่อหน้า​โลก​เช่น​เดียว​กับ​ใน​ที่​ลับตา, ใน​ที่​สาธารณะ​เช่น​เดียว​กับ​ใน​ที่​รโหฐาน.
  ๒๙ และ​เจ้า​จงประกาศ​ข่าว​อัน​น่า​ยินดี, แท้จริง​แล้ว, ประกาศ​บน​ภูเขา, และ​บน​สถาน​ที่​สูง​ทุกแห่ง, และ​ใน​บรรดา​ผู้คน​ทุก​คน​ที่​เจ้า​จะ​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​เห็น​ได้.
  ๓๐ และ​เจ้า​จง​ทำ​สิ่ง​นี้ ด้วย​สุด​ความ​นอบน้อม​ถ่อม​ตน, โดยวางใจ​ใน​เรา, ไม่​สบประมาท​คน​ที่​สบประมาท.
  ๓๑ และ​เกี่ยว​กับ​หลัก​คำสอน​ต่างๆ เจ้า​จะ​ไม่​พูด​ถึง, แต่​เจ้า​จง​ประกาศ​การก​ลับ​ใจ​และศรัทธา​ใน​พระ​ผู้​ช่วย​ให้​รอด, และ​การ​ปลดบาป​โดย​บัพ​ติ​ศมา, และ​โดย​ไฟ, แท้จริง​แล้ว, แม้​พระ​วิญญาณบริสุทธิ์.
  ๓๒ ดูเถิด, นี่​คือบัญญัติ​สุดท้าย​และ​สำคัญ​ยิ่ง​ข้อ​หนึ่งซึ่ง​เรา​จะ​ให้​แก่​เจ้า​เกี่ยว​กับ​เรื่อง​นี้; เพราะ​นี่​จะ​เพียงพอ​สำหรับ​ชีวิต​ประจำ​วัน​ของ​เจ้า, แม้​จนถึง​ที่สุด​ของ​ชีวิต​เจ้า.
  ๓๓ และ​เจ้า​จะ​ได้​รับ​ความ​เศร้าหมอง​หาก​เจ้า​ไม่​นำพา​คำแนะนำ​เหล่า​นี้, แท้จริง​แล้ว, แม้​ความ​พินาศ​ของ​ตัว​เจ้า​และ​ทรัพย์สมบัติ.
  ๓๔ แบ่งปัน​ส่วน​หนึ่ง​ของ​ทรัพย์สมบัติ​เจ้า, แท้จริง​แล้ว, แม้​ส่วน​ของ​ที่ดิน​เจ้า, และ​ทุก​สิ่ง​เว้นแต่​การ​เลี้ยงดู​ครอบครัว​ของ​เจ้า.
  ๓๕ จง​ชำระหนี้​ที่​เจ้า​ทำสัญญา​กับ​ผู้​พิมพ์. จง​ปลดเปลื้อง​ตน​จากพันธะ.
  ๓๖ จง​ไปจาก​ที่​อยู่​อาศัย​และ​บ้าน​ของ​เจ้า, เว้นแต่​เมื่อ​เจ้า​ปรารถนา​จะ​พบ​กับ​ครอบครัว​เจ้า;
  ๓๗ และ​จงพูด​อย่าง​เปิดเผย​กับ​ทุก​คน; แท้จริง​แล้ว, จง​สั่งสอน, แนะนำ, ประกาศ​ความจริง, แม้​ด้วย​เสียง​อัน​ดัง, ด้วย​เสียง​แห่ง​ความ​ชื่นชมยินดี, โดย​ร้อง​ว่า—โฮ​ซันนา, โฮ​ซันนา, ขอ​พระ​นาม​ของ​พระเจ้า​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​เจริญ​ด้วย​พระ​สิริ​เถิด !
  ๓๘ จง​สวดอ้อนวอน​เสมอ, และ​เรา​จะเท​พ​ระ​วิญญาณ​ของ​เรา​ลง​มา​ให้​เจ้า, และ​พร​ของ​เจ้า​จะ​ยิ่ง​ใหญ่​นัก—แท้จริง​แล้ว, แม้​ยิ่ง​กว่า​ที่​เจ้า​จะ​ได้​ทรัพย์​ของ​แผ่นดิน​โลก​และ​ความ​เสื่อมทราม​เท่า​ที่​มี​อยู่​ใน​นั้น.
  ๓๙ ดูเถิด, เจ้า​จะ​อ่าน​เรื่อง​นี้​โดย​ไม่​ชื่นชมยินดี​และ​ร่าเริง​ใจ​เพื่อ​ความ​ยินดี​ได้​หรือ ?
  ๔๐ หรือ​เจ้า​จะ​วิ่ง​วน​ต่อ​ไป​ดัง​คน​นำทาง​ตาบอด​หรือ ?
  ๔๑ หรือ​เจ้า​จะนอบน้อม​และ​อ่อนโยน, และ​ประพฤติ​ตน​อย่าง​ฉลาด​ได้​ต่อหน้า​เรา​หรือ ? แท้จริง​แล้ว, มา​หา​เรา พระ​ผู้​ช่วย​ให้​รอด​ของ​เจ้า​เถิด. เอ​เมน.