พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
หลัก​คำ​สอน
และ
พัน​ธ​สัญญา
ภาค ๘๔
การ​เปิดเผย​ที่​ประทาน​ผ่าน​โจ​เซฟ ส​มิ​ธ ศาสดา​พยากรณ์, ที่​เคิร์ท​แลนด์, รัฐ​โอไฮโอ, วัน​ที่ ๒๒ และ ๒๓ กันยายน ค.ศ. ๑๘๓๒ (History of the Church, 1:286–295). ระหว่าง​เดือน​กันยายน, เอ็ลเด​อร์เริ่ม​กลับ​จาก​งาน​เผยแผ่​ใน​รัฐ​ทาง​ตะวันออก​และ​เริ่ม​ทำ​รายงาน​การ​ทำ​งาน​ของ​พวก​เขา. ขณะ​ที่​พวก​เขา​อยู่​รวม​กัน​ใน​ช่วง​เวลา​แห่ง​ความ​สุข​นี้​เอง​โจ​เซฟ ส​มิ​ธ ก็ได้​รับ​การ​สื่อสาร​ต่อ​ไป​นี้. ท่าน​ศาสดา​พยากรณ์​ระบุ​ว่าเป็น​การ​เปิดเผย​เรื่อง​ฐานะ​ปุโรหิต.
๑–๕, เยรูซา​เล็ม​ใหม่​และ​พระ​วิหาร​จะ​สร้าง​ขึ้น​ใน​มิ​สซูรี; ๖–๑๗, พระองค์​ประทาน​สาย​แห่ง​การ​สืบ​ทอด​ฐานะ​ปุโรหิต​จาก​โมเสส​ถึง​อาดัม; ๑๘–๒๕, ฐานะ​ปุโรหิต​ที่​เหนือ​กว่า​ถือ​กุญแจ​แห่ง​ความ​รู้​เรื่อง​พระผู้เป็นเจ้า; ๒๖–๓๒, ฐานะ​ปุโรหิต​ที่​ต่ำ​กว่า​ถือ​กุญแจ​แห่ง​การ​ปฏิบัติ​ของ​เหล่า​เทพ​และ​ของ​พระ​กิตติคุณ​ขั้น​เตรียม; ๓๓–๔๔, มนุษย์​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์โดย​ผ่าน​คำ​ปฏิญาณ​และ​พัน​ธ​สัญญา​ของ​ฐานะ​ปุโรหิต; ๔๕–๕๓, พระ​วิญญาณ​ของ​พระ​คริสต์​ทรง​ให้​ความ​สว่าง​แก่​มนุษย์, และ​โลก​อยู่​ใน​บาป; ๕๔–๖๑, วิ​สุทธิ​ชน​ต้อง​เป็น​พยาน​ถึง​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ที่​พวก​เขา​ได้​รับ; ๖๒–๗๖, พวก​เขา​ต้อง​สั่งสอน​พระ​กิตติคุณ, และ​เครื่องหมาย​จะ​ติดตาม​ไป​ด้วย; ๗๗–๙๑, เอ็ลเด​อร์ต้อง​ออก​ไป​โดย​ไม่​ถือ​กระเป๋า​เงิน​หรือ​กระเป๋า​สัมภาระ, และ​พระเจ้า​จะ​ทรง​ดูแล​ใน​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​ขาดแคลน; ๙๒–๙๗, ภัย​พิบัติ​และ​การ​สาป​แช่ง​รอ​คอย​คน​เหล่า​นั้น​ที่​ปฏิเสธ​พระ​กิตติคุณ; ๙๘–๑๐๒, พระองค์​ประทาน​บทเพลง​ใหม่​แห่ง​การ​ไถ่​ไซ​อัน; ๑๐๓–๑๑๐, ให้​มนุษย์​ทุก​คน​ยืน​อยู่​ใน​หน้าที่​ของ​ตน​เอง​และ​ทำ​งาน​ใน​การ​เรียก​ของ​ตน​เอง; ๑๑๑–๑๒๐, ผู้​รับ​ใช้​ทั้งหลาย​ของ​พระเจ้า​ต้อง​ประกาศ​ความ​น่า​ชิงชัง​ที่​ก่อ​ให้​เกิด​ความ​อ้างว้าง​ของ​วัน​เวลา​สุดท้าย.
  ๑ การ​เปิดเผย​จาก​พระ​เยซู​คริสต์​ถึง​ผู้​รับ​ใช้​ของ​พระองค์ โจ​เซฟ ส​มิ​ธ, จูเนียร์, และ​เอ็ลเด​อร์หก​คน, ขณะ​ที่​พวก​เขา​พร้อม​ใจ​กันเปล่ง​เสียง​พวก​เขา​ขึ้น​สู่​เบื้องบน.
  ๒ แท้จริง​แล้ว, พระ​คำขอ​ง​พระเจ้า​เกี่ยว​กับ​ศาสนจักร​ของ​พระองค์, ที่​สถาปนา​ขึ้น​ใน​วัน​เวลา​สุดท้าย​เพื่อ​การฟื้นฟู​ผู้คน​ของ​พระองค์, ดัง​ที่​พระองค์​รับสั่ง​ไว้​โดย​ปากขอ​งบ​ร​ร​ดา​ศาสดาพยากรณ์​ของ​พระองค์, และ​เพื่อให้​การ​รวม​กัน​ของ​วิ​สุทธิชน​ของ​พระองค์​ยืน​อยู่​บนภูเขา​ไซ​อัน, ซึ่ง​จะ​เป็น​เมือง​แห่ง​เยรูซา​เล็มใหม่.
  ๓ ซึ่ง​เมือง​นั้น​จะ​สร้าง​ขึ้น, โดย​เริ่ม​ที่​แปลง​พระวิหาร, ซึ่ง​นิ้ว​พระ​หัตถ์​ของ​พระเจ้า​กำหนด​ไว้, ใน​พรมแดน​ตะวันตก​ของ​รัฐ​มิ​สซูรี, และ​อุทิศ​โดย​มือ​ของ​โจ​เซฟ ส​มิ​ธ, จูเนียร์, และ​คน​อื่นๆ ผู้​ที่​พระเจ้า​พอ​พระทัย​มาก.
  ๔ ตาม​จริง​แล้ว นี่​คือ​พระ​คำขอ​ง​พระเจ้า, ว่า​เมือง​เยรูซา​เล็มใหม่​จะ​สร้าง​ขึ้น​โดย​การ​รวม​ของ​วิ​สุทธิ​ชน, โดย​เริ่ม ณ สถาน​ที่​แห่ง​นี้, แม้​สถาน​ที่​ของ​พระวิหาร, ซึ่ง​พระ​วิหาร​นั้น​จะ​ก่อ​รูป​ก่อ​ร่าง​ขึ้น​ใน​คน​รุ่น​นี้.
  ๕ เพราะ​ตาม​จริง​แล้ว คน​รุ่น​นี้​จะ​ไม่​ล่วงลับ​ไป​ทั้งหมด​จนกว่า​จะ​สร้าง​พระ​นิเวศน์​แห่ง​หนึ่ง​แด่​พระเจ้า, และ​เมฆ​จะ​อยู่​บน​นั้น, ซึ่ง​เมฆ​นั้น​จะ​เป็น​แม้​รัศมีภาพ​ของ​พระเจ้า, ซึ่ง​จะ​เต็ม​พระ​นิเวศน์.
  ๖ และ​บุตร​ทั้งหลาย​ของ​โมเสส, ตาม​ฐานะ​ปุโรหิต​ศักดิ์สิทธิ์​ซึ่ง​ท่าน​ได้​รับ​ภาย​ใต้​มือ​ของเยโธร, พ่อตา​ของ​ท่าน;
  ๗ และ​เยโธร​ได้​รับ​ภาย​ใต้​มือ​ของ​คาเลบ;
  ๘ และ​คา​เลบได้รับ​ภาย​ใต้​มือ​ของ​เอ​ลีฮู;
  ๙ และ​เอ​ลี​ฮูภายใต้มือ​ของ​เยเร​มีย์;
  ๑๐ และ​เยเร​มี​ย์ภาย​ใต้​มือ​ของ​กาด;
  ๑๑ และ​กาด​ภาย​ใต้​มือ​ของ​เอ​ซาอัส;
  ๑๒ และ​เอ​ซา​อัสได้รับ​ภาย​ใต้​พระ​หัตถ์​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๑๓ เอ​ซา​อัสมีชีวิต​อยู่​ใน​วัน​เวลา​ของ​อับ​รา​ฮัมด้วย, และ​ได้​รับ​พร​จาก​ท่าน—
  ๑๔ ซึ่ง​อับ​ราฮัม​ผู้​นั้น​ได้​รับ​ฐานะ​ปุโรหิต​จาก​เม​ลคีเซ​เด, ผู้​ได้​รับ​สิ่ง​นี้​โดย​ผ่าน​เชื้อสาย​บรรพบุรุษ​ของ​ท่าน, แม้​ถึงโนอาห์;
  ๑๕ และ​จาก​โน​อาห์จน​ถึง​เอ​โน, โดย​ผ่าน​เชื้อสาย​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​ท่าน;
  ๑๖ และ​จาก​เอ​โน​ค​ถึง​อาแบล, ผู้​ถูก​สังหาร​โดย​การคบคิด​ของ​พี่​ชาย​ท่าน, ผู้​ได้รับ​ฐานะ​ปุโรหิต​โดย​พระ​บัญชา​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, โดย​มือ​ของ​อาดัม​บิดา​ท่าน, ผู้​เป็น​มนุษย์​คน​แรก—
  ๑๗ ซึ่ง​ฐานะปุโรหิต​นั้น​ดำเนิน​ต่อ​ไป​ใน​ศาสนจักร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ใน​คน​ทุก​รุ่น, และ​ปราศจาก​การ​เริ่ม​ต้น​ของ​วัน​หรือ​การ​สิ้นสุด​ของ​ปี.
  ๑๘ และ​พระเจ้า​ทรง​ยืนยัน​ฐานะ​ปุโรหิต​บน​อา​โร​และ​พงศ์พันธุ์​ของ​ท่าน​ด้วย, ตลอด​ทุก​รุ่น​ของ​พวก​เขา, ซึ่ง​ฐานะ​ปุโรหิต​นั้น​ดำเนิน​ต่อ​ไป​และ​คงอยู่​ตลอด​ไป​ด้วย​กับ​ฐานะ​ปุโรหิต​ซึ่ง​เป็น​ตาม​ระเบียบ​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๑๙ และ​ฐานะ​ปุโรหิต​ดัง​กล่าว​ที่​เหนือ​กว่า​ดูแล​พระ​กิตติคุณ​และ​ถือ​กุญแจ​แห่ง​ความลี้ลับ​ของ​อาณาจักร, แม้​กุญแจ​แห่ง​ความรู้​เรื่อง​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๒๐ ฉะนั้น, ในศาสนพิธี​ของ​ฐานะ​ปุโรหิต​นี้, พลัง​อำนาจ​ของ​ความ​เป็น​เหมือน​พระผู้เป็นเจ้า​จึง​แสดง​ให้​ประจักษ์.
  ๒๑ และ​ปราศจาก​ศาสนพิธีของ​ฐานะ​ปุโรหิต​นี้, และ​สิทธิอำนาจ​ของ​ฐานะ​ปุโรหิต, พลัง​อำนาจ​ของ​ความ​เป็น​เหมือน​พระผู้เป็นเจ้า​ไม่​แสดง​ให้​ประจักษ์​แก่​มนุษย์​ใน​เนื้อ​หนัง;
  ๒๒ เพราะ​ปราศจาก​สิ่ง​นี้​ไม่​มีมนุษย์​คน​ใด​จะ​เห็น​พระ​พักตร์​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, แม้​พระ​บิดา, และ​มี​ชีวิต​อยู่​ได้.
  ๒๓ บัดนี้ โมเสส​สอน​สิ่ง​นี้​ไว้​ชัด​แจ้ง​แก่​ลูก​หลาน​ของ​อิส​รา​เอลใน​แดน​ทุรกันดาร, และ​มุ​มานะ​ที่​จะชำระ​ผู้คน​ของ​ท่าน​ให้​บริสุทธิ์​เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้เห็น​พระ​พักตร์​พระผู้เป็นเจ้า;
  ๒๔ แต่​พวก​เขา​ทำใจ​แข็งกระด้าง​และ​ทน​พระ​สิริ​ของ​พระองค์​ไม่​ได้; ฉะนั้น, พระเจ้า​ใน​พระพิโรธ​ของ​พระองค์, เพราะ​ความ​กริ้ว​ของ​พระองค์​ดาลเดือด​กับ​พวก​เขา, ประทาน​คำมั่น​ว่า​พวก​เขา​จะ​ไม่​ได้เข้า​ไป​ใน​สถาน​พักผ่อน​ของ​พระองค์​ขณะ​อยู่​ใน​แดน​ทุรกันดาร, ซึ่ง​สถาน​พักผ่อน​นั้น​คือ​ความ​สมบูรณ์​แห่ง​รัศมี​ภาพ​ของ​พระองค์.
  ๒๕ ฉะนั้น, พระองค์​ทรง​พาโมเสส​ออก​จาก​ท่ามกลาง​พวก​เขา, และ​ฐานะปุโรหิต​ศักดิ์สิทธิ์​ด้วย;
  ๒๖ และ​ฐานะปุโรหิต​ที่​ต่ำ​กว่า​ยัง​คง​อยู่, ซึ่ง​ฐานะ​ปุโรหิต​นั้น​ถือกุญแจ​แห่ง​การปฏิบัติ​ของ​เหล่า​เทพ​และ​พระ​กิตติคุณ​ขั้น​เตรียม;
  ๒๗ ซึ่ง​พระ​กิตติคุณ​นั้น​เป็น​พระ​กิตติคุณ​แห่ง​การก​ลับใจ​และ​แห่ง​บัพ​ติ​ศมา, และ​การ​ปลด​บาป, และ​กฎ​ของ​บัญญัติ​ทาง​เนื้อหนัง, ซึ่ง​พระเจ้า​ใน​พระ​พิโรธ​ของ​พระองค์​ทรง​ทำให้​ยัง​คง​อยู่​กับ​เชื้อสาย​แห่ง​อา​โร​น​ใน​บรรดา​ลูก​หลาน​ของ​อิส​รา​เอลจน​ถึง​ยอห์น, ผู้​ที่​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​ยก​ขึ้น, โดยที่เปี่ยม​ด้วย​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์​นับ​แต่​ใน​ครรภ์​มารดา​ท่าน.
  ๒๘ เพราะ​ท่าน​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา​ขณะ​ที่​ท่าน​ยัง​อยู่​ใน​วัย​เด็ก, และ​ได้​รับ​แต่งตั้ง​สู่​อำนาจ​นี้​โดย​เทพ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ใน​เวลา​ที่​ท่าน​มีอายุ​ได้​แปด​วัน, เพื่อ​ล้ม​อาณาจักร​ของ​ชาวยิว, และ​เพื่อ​ทำ​มรรคา​ของ​พระเจ้า​ให้ตรง​ต่อหน้า​ผู้คน​ของ​พระองค์, เพื่อ​เตรียม​พวก​เขา​ไว้​รับ​การ​เสด็จ​มา​ของ​พระเจ้า, ซึ่ง​ใน​พระ​หัตถ์​ของ​พระองค์​พลังทั้งมวล​มี​ให้​ไว้.
  ๒๙ นอกจาก​นี้, ตำแหน่ง​ของ​เอ็ลเด​อร์และ​อธิการ​เป็นส่วนประกอบ​จำเป็น​ที่​เป็น​ของ​ฐานะ​ปุโรหิต​ระดับ​สูง.
  ๓๐ และ​อนึ่ง, ตำแหน่ง​ของ​ผู้​สอน​และ​มัคนายก​เป็น​ส่วนประกอบ​จำเป็น​ที่​เป็น​ของ​ฐานะ​ปุโรหิต​ที่​ต่ำ​กว่า, ซึ่ง​ฐานะ​ปุโรหิต​นี้​ยืนยัน​บน​อา​โร​น​และ​บุตร​ทั้งหลาย​ของ​ท่าน.
  ๓๑ ฉะนั้น, ดัง​ที่​เรา​กล่าว​เกี่ยว​กับ​บุตร​ทั้งหลาย​ของ​โมเสส—เพราะ​บุตร​ทั้งหลาย​ของ​โมเสส​และ​บุตร​ทั้งหลาย​ของ​อา​โร​น​ด้วย​จะ​ถวายเครื่องบูชา​และ​เครื่อง​พลี​บูชา​อันเป็น​ที่​ยอม​รับ​ใน​พระ​นิเวศน์​ของ​พระเจ้า, ซึ่ง​พระ​นิเวศน์​นั้น​จะ​สร้าง​แด่​พระเจ้า​ใน​คน​รุ่น​นี้, บนตำแหน่ง​ที่ตั้ง​ซึ่ง​อุทิศ​ไว้​ดัง​ที่​เรา​กำหนด—
  ๓๒ และ​บุตร​ทั้งหลาย​ของ​โมเสส​และ​ของ​อา​โร​น​จะ​เปี่ยม​ด้วย​รัศมีภาพ​ของ​พระเจ้า, บนภูเขา​ไซ​อัน​ใน​พระ​นิเวศน์​ของ​พระเจ้า, ซึ่ง​บุตร​ทั้งหลาย​ของ​พวก​ท่าน​คือ​เจ้า; และ​หลาย​คน​ด้วย​ที่​เรา​เรียก​และ​ส่ง​ออก​ไป​เสริม​สร้างศาสนจักร​ของ​เรา.
  ๓๓ เพราะ​ผู้​ใด​ที่ซื่อสัตย์​ต่อ​การ​ได้​รับ​ฐานะปุโรหิต​ทั้ง​สอง​อย่าง​นี้​ซึ่ง​เรา​พูด​ถึง, และ​การ​ขยาย​การ​เรียก​ของ​พวก​เขา, ย่อม​ถูก​พระ​วิญญาณ​ชำระ​ให้บริสุทธิ์​จนถึง​การ​ทำให้​ร่างกาย​ของ​พวก​เขา​ใหม่​อีก​ครั้ง.
  ๓๔ พวก​เขา​กลาย​เป็น​บุตร​ทั้งหลาย​ของ​โมเสส​และ​ของ​อา​โร​น​และพงศ์พันธุ์​ของ​อับราฮัม, และ​ศาสนจักร​และ​อาณาจักร, และ​ผู้​ที่​ทรงเลือก​ไว้​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๓๕ และ​คน​เหล่า​นั้นทั้ง​ปวง​ด้วย​ที่​ได้​รับ​ฐานะ​ปุโรหิต​นี้​ย่อม​รับ​เรา, พระเจ้า​ตรัส;
  ๓๖ เพราะ​คน​ที่​รับ​ผู้​รับ​ใช้​ทั้งหลาย​ของ​เรา​ย่อมรับ​เรา;
  ๓๗ และ​คน​ที่รับ​เรา​ย่อม​รับ​พระ​บิดา​ของ​เรา;
  ๓๘ และ​คน​ที่​รับ​พระ​บิดา​ของ​เรา​ย่อม​รับ​อาณาจักร​แห่ง​พระ​บิดา​ของ​เรา; ฉะนั้น​ทุกสิ่ง​ที่​พระ​บิดา​ของ​เรา​มี​ย่อม​จะ​ประทาน​แก่​เขา.
  ๓๙ และ​นี่​เป็น​ไป​ตาม​คำปฏิญาณ​และ​พัน​ธ​สัญญา​ซึ่ง​เป็น​ของ​ฐานะ​ปุโรหิต.
  ๔๐ ฉะนั้น, คน​เหล่า​นั้นทั้ง​ปวง​ที่​ได้​รับ​ฐานะ​ปุโรหิต, ย่อม​รับคำ​ปฏิญาณ​และ​พัน​ธ​สัญญา​นี้​แห่ง​พระ​บิดา​ของ​เรา, ซึ่ง​เขา​จะ​ฝ่าฝืน​ไม่​ได้, ทั้ง​จะ​เปลี่ยนแปลง​ไม่​ได้​ด้วย.
  ๔๑ แต่​ผู้​ใด​ที่ฝ่าฝืน​พัน​ธ​สัญญา​นี้​หลังจาก​ที่​เขา​รับ​มา​แล้ว, และ​หัน​หลัง​ให้​โดย​สิ้นเชิง, จะ​ไม่​ได้รับ​การ​ให้อภัย​จาก​บาป​ทั้ง​ใน​โลก​นี้​และ​ใน​โลก​ที่​จะ​มา​ถึง.
  ๔๒ และ​วิบัติ​แก่​คน​ทั้งหลาย​ทั้งปวง​เหล่า​นั้น​ผู้​ไม่​มา​สู่​ฐานะ​ปุโรหิต​นี้​ซึ่ง​เจ้า​ได้​รับ, ซึ่ง​บัดนี้​เรา​ยืนยัน​บน​เจ้า​ผู้​ที่​อยู่​ใน​วัน​นี้, โดย​เสียง​ของ​เรา​เอง​ออก​จาก​สวรรค์; และ​แม้แต่​เรา​ก็​ให้​ผอง​ไพร่พล​บน​สวรรค์​และเทพ​ของ​เรา​รับ​มอบหมาย​ดูแล​เรื่อง​เกี่ยว​กับ​เจ้า.
  ๔๓ และ​เรา​ให้​บัญญัติ​แก่​เจ้า​บัดนี้​ที่​จะ​ระวัง​เกี่ยว​กับ​ตัว​เจ้า, ที่​จะใส่ใจ​อย่าง​เข้มงวด​กวดขัน​ต่อ​ถ้อยคำ​แห่ง​ชีวิตนิรันดร์.
  ๔๔ เพราะ​เจ้า​พึง​ดำเนิน​ชีวิตตาม​พระ​คำ​ทุก​คำ​ที่​ออก​จาก​โอษฐ์​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๔๕ เพราะ​พระคำ​ขอ​ง​พระเจ้า​เป็นความ​จริง, และ​สิ่ง​ใด​ก็ตาม​ที่​เป็นความจริง​คือ​ความ​สว่าง, และ​สิ่ง​ใด​ก็ตาม​ที่​เป็นความ​สว่าง​คือ​พระ​วิญญาณ, แม้​พระ​วิญญาณ​ของ​พระ​เยซู​คริสต์.
  ๔๖ และ​พระ​วิญญาณ​ทรง​ให้​ความสว่าง​แก่​มนุษย์​ทุกคน​ที่มา​ใน​โลก; และ​พระ​วิญญาณ​ทรง​ให้​ความ​สว่าง​มนุษย์​ทุก​คน​ทั่ว​โลก, ผู้​ที่​สดับ​ฟัง​สุรเสียง​ของ​พระ​วิญญาณ.
  ๔๗ และ​ทุก​คน​ที่​สดับ​ฟัง​สุรเสียง​ของ​พระ​วิญญาณ​ย่อม​มา​หา​พระผู้เป็นเจ้า, แม้​พระ​บิดา.
  ๔๘ และ​พระ​บิดา​ทรงสอน​เขา​ถึง​พัน​ธสัญญา​ซึ่ง​พระองค์​ทรง​ต่อ​และ​ยืนยัน​ไว้​บน​เจ้า, ซึ่ง​ยืนยัน​ไว้​บน​เจ้า​เพื่อ​เห็นแก่​เจ้า, และ​มิ​ใช่​เพื่อ​เห็นแก่​เจ้า​เท่านั้น, แต่​เพื่อ​เห็นแก่​โลก​ทั้ง​โลก.
  ๔๙ และโลก​ทั้ง​โลก​อยู่​ใน​บาป, และ​ครวญคราง​ภาย​ใต้​ความมืด​และ​ภาย​ใต้​พันธนาการ​แห่ง​บาป.
  ๕๐ และ​โดย​สิ่ง​นี้​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​พวก​เขา​อยู่​ภาย​ใต้พันธนาการ​แห่งบาป, เพราะ​พวก​เขา​มิได้​มา​หา​เรา.
  ๕๑ เพราะ​ผู้​ใด​ที่​มิได้​มา​หา​เรา​ย่อม​อยู่​ภาย​ใต้​พันธนาการ​แห่ง​บาป.
  ๕๒ และ​ผู้​ใด​ที่​มิได้​ยอม​รับ​เสียง​ของ​เรา​ย่อม​ไม่​คุ้นเคย​กับ​เสียง​ของเรา, และ​มิได้​เป็น​ของ​เรา.
  ๕๓ และ​โดย​สิ่ง​นี้​เจ้า​จะ​รู้จัก​แยกแยะ​คน​ชอบธรรม​จาก​คน​ชั่ว​ร้าย, และ​รู้​ว่าโลก​ทั้ง​โลกครวญคราง​ภาย​ใต้บาป​และ​ความ​มืด​แม้​บัดนี้.
  ๕๔ และ​ความ​คิด​เจ้า​ใน​เวลา​ที่​ผ่าน​มา​ถูก​ทำให้​มืด​เนื่องจาก​ความ​ไม่เชื่อ, และ​เพราะ​เจ้า​ปฏิบัติ​อย่าง​เล่น​ๆ กับ​สิ่ง​ที่​เจ้า​ได้​รับ​มา—
  ๕๕ ซึ่ง​ความถือตัว​และ​ความ​ไม่​เชื่อ​นำ​ศาสนจักร​ทั้ง​ศาสนจักร​มา​อยู่​ภาย​ใต้​การก​ล่า​ว​โทษ.
  ๕๖ และ​การก​ล่า​ว​โทษ​นี้​อยู่​บน​ลูก​หลาน​ของ​ไซ​อัน, แม้​ทั้งหมด.
  ๕๗ และ​พวก​เขา​จะ​คง​อยู่​ภาย​ใต้​การก​ล่า​ว​โทษ​นี้​จนกว่า​พวก​เขา​จะ​กลับ​ใจ​และ​ระลึก​ถึง​พัน​ธสัญญา​ใหม่, แม้​พระ​คัมภีร์​มอ​รม​อ​และ​บัญญัติ​ก่อนๆ ซึ่ง​เรา​ให้​พวก​เขา​ไว้, มิ​ใช่​เพียง​เพื่อ​กล่าว, แต่​เพื่อทำ​ตาม​สิ่ง​นั้น​ซึ่ง​เรา​เขียน​ไว้—
  ๕๘ เพื่อ​พวก​เขา​จะ​นำ​ผล​อัน​สม​กับ​อาณาจักร​แห่ง​พระ​บิดา​ของ​พวก​เขา​ออก​มา; มิ​ฉะนั้น​แส้​และ​การ​พิพากษา​ยัง​คง​มี​อยู่​เพื่อ​กระหน่ำ​ลง​บน​ลูก​หลาน​ของ​ไซ​อัน.
  ๕๙ เพราะ​ลูก​หลาน​ของ​อาณาจักร​จะ​ทำให้​แผ่นดิน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​สกปรก​หรือ ? ตาม​จริง​แล้ว, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, ไม่​เลย.
  ๖๐ ตาม​จริง​แล้ว, ตาม​จริง​แล้ว, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า​ผู้​ที่​บัดนี้​ได้ยินถ้อยคำ​ของ​เรา, ซึ่ง​เป็น​เสียง​ของ​เรา, เจ้า​เป็น​สุข​แล้ว​ตราบเท่า​ที่​เจ้า​รับ​สิ่ง​เหล่า​นี้;
  ๖๑ เพราะ​เรา​จะให้อภัย​เจ้า​เกี่ยว​กับ​บาป​ของ​เจ้า​พร้อม​ด้วย​บัญญัติ​ข้อ​นี้—คือ​เจ้า​คง​อยู่​มั่นคง​ใน​ความ​คิด​เจ้า​ใน​ความสำรวม​และ​วิญญาณ​แห่ง​การ​สวด​อ้อนวอน, ใน​การ​แสดง​ประจักษ์พยาน​แก่​ทั่ว​โลก​ถึง​เรื่อง​เหล่า​นั้น​ซึ่ง​สื่อสาร​มา​ถึง​เจ้า.
  ๖๒ ฉะนั้น, เจ้า​จงไป​ทั่ว​โลก; และ​ยัง​ที่​ใด​ก็ตาม​ที่​เจ้า​ไป​ไม่​ได้​เจ้า​พึง​ส่ง​ไป, เพื่อ​ประจักษ์พยาน​จะ​ออก​จาก​เจ้า​ไป​ทั่ว​โลก​ถึง​ชาว​โลก​ทุก​คน.
  ๖๓ และ​ดัง​ที่​เรา​กล่าว​แก่​อัครสาวก​ทั้งหลาย​ของ​เรา​ฉันใด, แม้​ฉันนั้น​เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, เพราะ​เจ้า​เป็นอัครสาวก​ทั้งหลาย​ของ​เรา, แม้​มหา​ปุโรหิต​ของ​พระผู้เป็นเจ้า; เจ้า​เป็น​คน​เหล่า​นั้น​ที่​พระ​บิดา​ของ​เราประทาน​แก่​เรา; เจ้า​เป็นเพื่อน​ของ​เรา;
  ๖๔ ฉะนั้น, ดัง​ที่​เรา​กล่าว​แก่​อัครสาวก​ทั้งหลาย​ของ​เรา เรา​กล่าว​แก่​เจ้า​อีก, ว่า​ทุก​จิตวิญญาณ​ที่เชื่อ​ใน​ถ้อยคำ​ของ​เจ้า, และ​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา​ด้วย​น้ำ​เพื่อ​การ​ปลดบาป, จะ​ได้​รับ​พระ​วิญญาณบริสุทธิ์.
  ๖๕ และเครื่องหมาย​เหล่า​นี้​จะ​ติดตาม​คน​เหล่า​นี้​ที่​เชื่อ—
  ๖๖ ใน​นาม​ของ​เรา​พวก​เขา​จะ​ทำงาน​อัน​น่า​พิศวง​หลาย​อย่าง;
  ๖๗ ในนาม​ของ​เรา​พวก​เขา​จะ​ขับ​เหล่า​มาร;
  ๖๘ ใน​นาม​ของ​เรา​พวก​เขา​จะรักษา​คน​ป่วย;
  ๖๙ ใน​นาม​ของ​เรา​พวก​เขา​จะ​เปิด​ตาขอ​ง​คน​ตาบอด, และ​เปิด​หู​ของ​คน​หู​หนวก;
  ๗๐ และ​ลิ้น​ของ​คน​ใบ้​จะ​พูด;
  ๗๑ และ​หาก​มนุษย์​คน​ใด​จะ​วางยาพิษ​แก่​พวก​เขา มัน​จะ​ไม่​ทำ​อันตราย​พวก​เขา;
  ๗๒ และ​พิษ​ของ​งู​จะ​ไม่​มี​พลัง​ทำ​อันตราย​พวก​เขา.
  ๗๓ แต่​บัญญัติ​ข้อ​หนึ่ง​เรา​ให้​แก่​พวก​เขา, ว่า​พวก​เขา​จะ​ไม่โอ้อวด​ตน​ถึง​เรื่อง​เหล่า​นี้, ทั้ง​ไม่​พูด​เรื่อง​เหล่า​นี้​ต่อหน้า​โลก; เพราะ​เรื่อง​เหล่า​นี้​ให้​ไว้​แก่​เจ้า​เพื่อ​ประโยชน์​ของ​เจ้า​และ​เพื่อ​ความ​รอด.
  ๗๔ ตาม​จริง​แล้ว, ตาม​จริง​แล้ว, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, คน​เหล่า​นั้น​ที่​หา​เชื่อ​ใน​ถ้อยคำ​ของ​เจ้า​ไม่, และ​ไม่​รับ​บัพ​ติ​ศมา​ใน​น้ำ​ใน​นาม​ของ​เรา, เพื่อ​การ​ปลด​บาป​ของ​พวก​เขา, เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​รับ​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์, จะอัปมงคล, และ​จะ​ไม่​เข้า​มา​ใน​อาณาจักร​แห่ง​พระ​บิดา​ของ​เรา​ที่​ซึ่ง​พระ​บิดา​ของ​เรา​และ​เรา​อยู่.
  ๗๕ และ​การ​เปิดเผย​นี้​ถึง​เจ้า, และ​บัญญัติ, มี​ผล​นับ​แต่​โมง​นี้​กับ​ทั่ว​โลก, และ​พระ​กิตติคุณ​มา​ถึง​คน​ทั้งปวง​ที่​ยัง​ไม่​รับ.
  ๗๖ แต่, ตาม​จริง​แล้ว​เรา​กล่าว​แก่​คน​เหล่า​นั้นทั้ง​ปวง​แก่​ผู้​ที่​อาณาจักร​มี​ให้​ไว้—จาก​เจ้า​สิ่ง​นี้​ต้อง​นำ​ไป​สั่งสอน​แก่​พวก​เขา, เพื่อ​พวก​เขา​จะ​กลับ​ใจ​จาก​งาน​ชั่ว​ร้าย​ครั้ง​ก่อนๆ ของ​พวก​เขา; เพราะ​พวก​เขา​จะ​ถูก​ตำหนิ​เนื่องจาก​ใจ​ชั่ว​ของ​พวก​เขา​ที่​ไม่​เชื่อ, และ​พี่น้อง​ของ​เจ้า​ใน​ไซ​อัน​เพราะ​การก​บฏ​ของ​พวก​เขา​ต่อ​เจ้า​ใน​เวลา​ที่​เรา​ส่ง​เจ้า​ไป.
  ๗๗ และ​อนึ่ง​เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, เพื่อน​ทั้งหลาย​ของ​เรา, เพราะ​นับ​แต่​นี้​ไป​เรา​จะ​เรียก​เจ้า​ว่า​เพื่อน, เป็น​สิ่ง​จำเป็น​ที่​เรา​จะ​ให้​บัญญัติ​ข้อ​นี้​แก่​เจ้า, เพื่อ​เจ้า​จะ​กลาย​เป็น​แม้​ดัง​เพื่อน​เรา​ใน​วัน​เวลา​เมื่อ​เรา​อยู่​กับ​พวก​เขา, ขณะ​เดินทาง​สั่งสอน​กิตติคุณ​ใน​อำนาจ​ของ​เรา;
  ๗๘ เพราะ​เรา​หาย​อม​ให้​พวก​เขา​มี​กระเป๋าเงิน​หรือ​กระเป๋า​สัมภาระ​ไม่, ไม่​ทั้ง​เสื้อ​นอก​สอง​ตัว.
  ๗๙ ดูเถิด, เรา​ส่ง​เจ้า​ออก​ไป​พิสูจน์​โลก, และ​คน​งาน​มี​ค่า​สม​กับ​ค่าจ้าง​ของ​เขา.
  ๘๐ และ​มนุษย์​คน​ใด​ที่​จะ​ไปสั่งสอนกิตติคุณ​นี้​ของ​อาณาจักร, และ​ไม่​ล้ม​เหลว​ที่​จะ​ซื่อสัตย์​ต่อ​ไป​ใน​สิ่ง​ทั้งปวง, จะ​ไม่​เหนื่อย​ล้า​ใน​ความ​คิด, ทั้ง​ไม่​มืดมน, ใน​ร่างกาย, แขน​ขา, หรือ​ข้อ​ต่อ; และผม​บน​ศีรษะ​ของ​เขา​สัก​เส้น​เดียว​ก็​จะ​ไม่​ร่วง​ลงพื้น​โดย​ไม่​สังเกต​เห็น. และ​พวก​เขา​จะ​ไม่​หิว​โหย, หรือ​กระหาย​เลย.
  ๘๑ ฉะนั้น, เจ้า​อย่าคิดถึง​วัน​พรุ่ง, ว่า​เจ้า​จะ​กิน​อะไร, หรือ​เจ้า​จะ​ดื่ม​อะไร, หรือ​เจ้า​จะ​เอา​อะไร​มา​ห่อ​หุ้ม​กาย.
  ๘๒ เพราะ, จง​พิจารณา​พลับพลึง​ใน​ทุ่ง, ว่า​มัน​เติบโต​อย่างไร, มัน​ไม่​ทำ​งาน, ทั้ง​ไม่​ปั่น​ด้าย; และ​อาณาจักร​ทั้งหลาย​ของ​โลก, ใน​ความ​รุ่งโรจน์​ทั้งหมด, ก็​มิได้​รับ​การ​ตกแต่ง​เหมือน​ต้นไม้​เหล่า​นี้​สัก​ต้น.
  ๘๓ เพราะ​พระบิดา​ของ​เจ้า, ผู้​ประทับ​อยู่​ใน​สวรรค์, ทรงรู้​ว่า​เจ้าขา​ด​แคลน​สิ่ง​ทั้งหลาย​ทั้งปวง​นี้.
  ๘๔ ฉะนั้น, ให้​วัน​พรุ่งคิดถึง​เรื่อง​ต่างๆ ของ​มัน​เอง.
  ๘๕ ทั้ง​เจ้า​อย่า​คิด​ไว้​ก่อน​ว่า เจ้า​จะ​กล่าวอะไร; แต่​จงสั่งสม​ถ้อยคำ​แห่ง​ชีวิต​ไว้​ใน​ความ​คิด​เจ้า​เสมอ​ไป, และ​จะให้​มัน​แก่​เจ้า​ใน​โมง​นั้น​เอง ส่วน​นั้น​ที่​จะ​แบ่ง​สรร​ให้​แก่​มนุษย์​ทุก​คน.
  ๘๖ ฉะนั้น, อย่า​ให้​คน​ใด​ใน​บรรดา​พวก​เจ้า, ซึ่ง​ออก​ไป​ประกาศ​พระ​กิตติคุณ​นี้​ของ​อาณาจักร, ตั้งแต่​โมง​นี้​นำ​กระเป๋า​เงิน​หรือ​กระเป๋า​สัมภาระ​ไป, เพราะ​บัญญัติ​นี้​มี​ให้​สำหรับ​คนซื่อสัตย์​ทั้งปวง​ผู้​ได้​รับ​เรียก​จาก​พระผู้เป็นเจ้า​ใน​ศาสนจักร​มา​สู่​การ​ปฏิบัติ​ศาสนกิจ.
  ๘๗ ดูเถิด, เราส่ง​เจ้า​ออก​ไป​เพื่อ​ว่ากล่าว​โลก​ถึง​การก​ระ​ทำ​ไม่​ชอบธรรม​ทั้งปวง​ของ​พวก​เขา, และ​เพื่อ​สอน​พวก​เขา​ถึง​การ​พิพากษา​ซึ่ง​จะ​มา​ถึง.
  ๘๘ และ​ผู้​ใด​ที่รับ​เจ้า, ที่​นั่น​เรา​จะ​อยู่​ด้วย, เพราะ​เรา​จะ​ไป​เบื้องหน้า​เจ้า. เรา​จะ​อยู่​ทาง​ขวา​มือ​เจ้า​และ​ทาง​ซ้าย​เจ้า, และ​พระ​วิญญาณ​ของ​เรา​จะ​อยู่​ใน​ใจ​เจ้า, และ​เหล่าเทพ​ของ​เรา​ห้อมล้อม​เจ้า, เพื่อ​ประคอง​เจ้า​ไว้.
  ๘๙ ผู้​ใด​ที่​รับ​เจ้า​ย่อม​รับ​เรา; และ​คน​คน​นั้น​จะ​เลี้ยง​อาหาร​เจ้า, และ​ห่อ​หุ้ม​เจ้า, และ​ให้​เงินตรา​เจ้า.
  ๙๐ และ​คน​ที่​เลี้ยง​อาหาร​เจ้า, หรือ​ห่อ​หุ้ม​เจ้า, หรือ​ให้​เงินตรา​เจ้า, จะ​ไม่​มี​ทาง​สูญเสีย​รางวัล​ของ​เขา​เลย.
  ๙๑ และ​คน​ที่​หา​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ไม่ มิ​ใช่​สานุศิษย์​ของ​เรา; โดย​การ​นี้ เจ้า​จะ​รู้​ว่า​ใคร​เป็น​สานุศิษย์​ของเรา.
  ๙๒ คน​ที่​หา​รับ​เจ้า​ไม่, เจ้า​จง​ไป​จาก​เขา​ลำพัง​พวก​เจ้า​เอง, และล้าง​เท้า​ของ​เจ้า​แม้​ด้วย​น้ำ, น้ำ​บริสุทธิ์, ไม่​ว่า​ร้อน​หรือ​หนาว, และ​แสดง​ประจักษ์พยาน​ถึง​สิ่ง​นี้​ต่อ​พระ​บิดา​ของ​เจ้า​ซึ่ง​ประทับ​อยู่​ใน​สวรรค์, และ​อย่า​กลับ​ไป​หา​คน​คน​นั้น​อีก.
  ๙๓ และ​ใน​หมู่​บ้าน​หรือ​เมือง​ใด​ก็ตาม​ที่​เจ้า​เข้าไป, จง​ทำ​อย่าง​เดียวกัน.
  ๙๔ กระนั้น​ก็ตาม, จง​ค้น​หา​อย่าง​ขยัน​หมั่น​เพียร​และ​อย่า​ยั้ง​ไว้; และ​วิบัติ​แก่บ้าน​หลัง​นั้น, หรือ​หมู่​บ้าน หรือ​เมือง​นั้น​ที่​ปฏิเสธ​เจ้า, หรือ​ถ้อยคำ​ของ​เจ้า, หรือ​ประจักษ์พยาน​ของ​เจ้า​เกี่ยว​กับ​เรา.
  ๙๕ วิบัติ, เรา​กล่าว​อีก, แก่บ้าน​หลัง​นั้น, หรือ​หมู่​บ้าน​หรือ​เมือง​นั้น​ที่​ปฎิเส​ธ​เจ้า, หรือ​ถ้อยคำ​ของ​เจ้า, หรือ​ประจักษ์พยาน​ของ​เจ้า​ถึง​เรา;
  ๙๖ เพราะ​เรา, พระ​ผู้ทรง​ฤทธา​นุภาพ, วางมือ​ของ​เรา​ไว้​บน​ประชาชาติ, เพื่อโบย​พวก​เขา​เพราะ​ความ​ชั่วร้าย​ของ​พวก​เขา.
  ๙๗ และ​ภัย​พิบัติ​จะ​ออก​ไป, และ​มัน​จะ​ไม่​ถูก​นำ​ออก​ไป​จาก​แผ่นดิน​โลก​จนกว่า​เรา​จะ​ทำ​งาน​ของ​เรา​เสร็จ, ซึ่ง​จะ​ตัด​ให้​สั้นลง​ใน​ความชอบ​ธรรม—
  ๙๘ จนกว่า​คน​ทั้งปวง​จะ​รู้จัก​เรา, ผู้​ที่​เหลือ​อยู่, แม้​จาก​ต่ำต้อย​ที่สุด​จนถึง​สูงส่ง​ที่สุด, และ​จะ​เปี่ยม​ด้วย​ความ​รู้​เกี่ยว​กับ​พระเจ้า, และ​จะเห็น​ด้วย​ตา​ตน​เอง, และ​จะ​เปล่ง​เสียง​ของ​พวก​เขา, และ​จะ​ประสานเสียง​ร้องเพลง​ใหม่นี้, มีค​วาม​ว่า:
  ๙๙ พระเจ้า​ทรง​นำ​ไซ​อัน​กลับ​มา​อีก; พระเจ้า​ทรงไถ่​ผู้คน​ของ​พระองค์, อิสราเอล, ตาม​การเลือก​แห่ง​พระคุณ, ซึ่ง​บังเกิด​ขึ้น​โดย​ศรัทธา​และ​พัน​ธสัญญา​ของ​บรรพบุรุษ​พวก​เขา.
  ๑๐๐ พระเจ้า​ทรง​ไถ่​ผู้คน​ของ​พระองค์; และ​ซา​ตาน​ถูกพันธนาการ​และ​เวลา​ไม่​มี​อีก​ต่อ​ไป.
พระเจ้า​ทรง​รวม​สิ่ง​ทั้งปวง​เป็น​หนึ่งเดียว. พระเจ้า​ทรง​นำ​ไซอัน​ลง​มา​จาก​เบื้องบน. พระเจ้า​ทรงนำ​ไซ​อัน​ขึ้น​มา​จาก​เบื้อง​ล่าง.
  ๑๐๑ แผ่นดินโลก​เจ็บ​ครรภ์ และ​คลอด​พลัง​ของ​นาง;
และ​ความ​จริง​สถาปนา​ไว้​ใน​อุทร​ของ​นาง; และ​สวรรค์​ยิ้ม​ให้​นาง;
และ​ห่อ​หุ้ม​นาง​ไว้​ด้วย​รัศมีภาพ​แห่ง​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​นาง;
เพราะ​พระองค์​ทรง​ยืน​ท่ามกลาง​ผู้คน​ของ​พระองค์.
  ๑๐๒ รัศมี​ภาพ, และ​เกียรติ, และ​เด​ชานุ​ภาพ, และ​พลัง,
เป็น​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา; เพราะ​พระองค์​ทรง​เปี่ยม​ด้วย​พระเมตตา,
ความ​ยุติธรรม, พระ​คุณ​และ​ความ​จริง, และ​ความ​สงบสุข,
ตลอด​กาล​และ​ตลอด​ไป, เอ​เมน.
  ๑๐๓ และ​อนึ่ง, ตาม​จริง​แล้ว, ตาม​จริง​แล้ว, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, เป็น​สิ่ง​จำเป็น​ที่​ทุก​คน​ซึ่ง​ออก​ไป​ประกาศ​กิตติคุณ​อันเป็น​นิจ​ของ​เรา, ว่า​ตราบเท่า​ที่​พวก​เขา​มีค​รอบ​ครัว, และ​ได้​รับ​เงินตรา​เป็น​ของขวัญ, ว่า​พวก​เขา​จะ​ส่ง​มัน​ไป​ให้​คน​เหล่า​นั้น​หรือ​ใช้​มัน​เพื่อ​ประโยชน์​ของ​คน​เหล่า​นั้น, ตาม​ที่​พระเจ้า​จะ​ทรง​แนะนำ​พวก​เขา, เพราะ​เรา​เห็น​ว่า​ดี​ดังนั้น.
  ๑๐๔ และ​ให้​คน​เหล่า​นั้นทั้ง​ปวง​ผู้​ที่​ไม่​มีค​รอบ​ครัว, ผู้​ที่​ได้​รับเงินตรา, ส่ง​มัน​ไป​ยัง​อธิการ​ใน​ไซ​อัน, หรือ​ไป​ยัง​อธิการ​ใน​โอไฮโอ, เพื่อ​จะ​อุทิศ​ถวาย​สำหรับ​นำ​การ​เปิดเผย​ต่างๆ ออก​มา​และ​การ​พิมพ์​สิ่ง​เหล่า​นั้น, และ​สำหรับ​การ​สถาปนา​ไซ​อัน.
  ๑๐๕ และ​หาก​คน​ใด​จะ​ให้​เสื้อ​นอก, หรือ​เสื้อ​ผ้า​ชุด​หนึ่ง​แก่​ผู้​ใด​ใน​พวก​เจ้า, จง​นำ​ตัว​เก่า​ไป​ให้​คนจน, และ​ไป​ตาม​ทาง​ของ​เจ้า​ด้วย​ความ​ชื่นชมยินดี.
  ๑๐๖ และ​หาก​คน​ใด​ใน​บรรดา​พวก​เจ้า​มั่นคง​ใน​พระ​วิญญาณ, ก็​ให้​เขาพา​ไป​กับ​เขา​ด้วย เขา​คน​นั้น​ที่​อ่อนแอ, เพื่อ​เขา​จะ​ได้​รับ​การจร​ร​โลง​ใจ​ใน​ความอ่อนโยน​ทั้งปวง, เพื่อ​เขา​จะ​กลาย​เป็น​คน​ที่​เข้มแข็ง​เช่น​กัน.
  ๑๐๗ ฉะนั้น, จง​พา​ไป​กับ​เจ้า​คน​เหล่า​นั้น​ที่​ได้​รับ​แต่งตั้ง​สู่​ฐานะ​ปุโรหิต​ที่​ต่ำกว่า, และ​ส่ง​พวก​เขา​ไป​ก่อน​เจ้า​เพื่อ​นัดหมาย, และ​เพื่อ​เตรียม​ทาง, และ​เพื่อ​ไป​ตาม​นัดหมาย​ที่​ตัว​เจ้า​เอง​ไม่​สามารถ​ไป​ได้.
  ๑๐๘ ดูเถิด, นี่​คือ​วิธี​ที่​อัครสาวก​ของ​เรา, ใน​สมัย​โบราณ, เสริม​สร้าง​ศาสนจักร​ของ​เรา​ให้​แก่​เรา.
  ๑๐๙ ฉะนั้น, ให้​มนุษย์​ทุก​คน​ยืน​อยู่​ใน​หน้าที่​ของ​ตน​เอง, และ​ทำ​งาน​ใน​การ​เรียก​ของ​ตน​เอง; และ​อย่า​ให้​ศีรษะ​กล่าว​แก่​เท้า​ว่า​มัน​ไม่​ต้องการ​เท้า; เพราะ​หาก​ปราศจาก​เท้า​ร่างกาย​จะ​สามารถ​ยืน​ได้​อย่างไร​เล่า ?
  ๑๑๐ ร่างกาย​ก็​เช่น​กัน​ต้องการอวัยวะ​ทุก​อย่าง, เพื่อ​ทั้งหมด​จะ​ได้​รับ​การจร​ร​โลง​ใจ​จาก​กัน, เพื่อ​จะ​รักษา​ระบบ​ให้​สมบูรณ์.
  ๑๑๑ และ​ดูเถิด, มหาปุโรหิต​ควร​เดินทาง, และ​เอ็ลเด​อร์ด้วย, และปุโรหิต​ที่​ต่ำ​กว่า​ด้วย; แต่​ควร​กำหนด​ให้มัคนายก​และ​ผู้สอน​ดูแล​ศาสนจักร, ให้​เป็น​ผู้​ปฏิบัติ​ศาสนกิจ​ประจำ​อยู่​กับ​ศาสนจักร.
  ๑๑๒ และ​อธิการ, นูเวล เค. วิ​ทนีย์, ควร​เดินทาง​ไป​รอบ​ๆ ด้วย และ​ใน​บรรดา​หน่วย​ทั้งปวง​ของ​ศาสนจักร, โดย​ค้น​หา​คน​จน​เพื่อเกื้อกูล​ใน​ความ​ขาดแคลน​ของ​พวก​เขา​โดย​ทำให้​คน​รวย​และ​คน​จองหอง​อ่อนน้อม​ถ่อมตน.
  ๑๑๓ เขา​ควร​จ้างตัวแทน​ด้วย​เพื่อให้​มา​ดูแล​และ​ทำ​กิจ​ธุระ​ทาง​โลก​ของ​เขา​ดัง​ที่​เขา​จะ​แนะนำ.
  ๑๑๔ กระนั้น​ก็ตาม, ให้​อธิการ​ไป​เมือง​นิ​ว​ยอ​ร์ก, เมืองอัลบานีด้วย, และ​เมือง​บอ​สตัน​ด้วย, และ​เตือน​ผู้คน​ใน​เมือง​เหล่า​นั้น​ด้วย​เสียง​ของ​พระ​กิตติคุณ, ด้วย​เสียง​อัน​ดัง, ถึงหายนะ​และ​ความ​พินาศ​สิ้น​ซึ่ง​รอ​คอย​พวก​เขา​หาก​พวก​เขา​ปฎิเส​ธ​สิ่ง​เหล่า​นี้.
  ๑๑๕ เพราะ​หาก​พวก​เขา​ปฏิเสธ​สิ่ง​เหล่า​นี้ โมง​แห่ง​การ​พิพากษา​ของ​พวก​เขา​ก็​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว, และ​บ้าน​พวก​เขา​จะ​ถูก​ทิ้ง​ให้อ้างว้าง​แก่​พวก​เขา.
  ๑๑๖ ให้​เขาวางใจ​ใน​เรา​และ​เขา​จะ​ไม่​ถูก​ทำให้จำนน; และ​ผม​บน​ศีรษะ​ของ​เขา​สัก​เส้น​เดียว​ก็​จะ​ไม่​ร่วง​ลงพื้น​โดย​ไม่​สังเกต​เห็น.
  ๑๑๗ และ​ตาม​จริง​แล้ว เรา​กล่าว​แก่​เจ้า, ผู้​รับ​ใช้​ที่​เหลือขอ​ง​เรา, เจ้า​จง​ออก​ไป​ดัง​ที่​สภาพ​การณ์​ของ​เจ้า​จะ​อำนวย, ใน​การ​เรียก​ต่างๆ ของ​เจ้า, ไป​ยัง​เมือง​และ​หมู่​บ้าน​ที่​ยิ่ง​ใหญ่​และ​สำคัญ, โดย​ตำหนิ​โลก​ใน​ความชอบ​ธรรม​ถึง​ความ​ไม่​ชอบธรรม​และ​การก​ระ​ทำ​ที่​อาธรรม์​ทั้งปวง​ของ​พวก​เขา, โดย​บอก​ให้​ชัดเจน​และ​ให้​เข้าใจ​ถึง​หายนะ​แห่ง​ความ​น่า​ชิงชัง​ใน​วัน​เวลา​สุดท้าย.
  ๑๑๘ เพราะ, ด้วย​เจ้า​พระเจ้า​พระ​ผู้ทรง​ฤทธา​นุ​ภาพ​ตรัส, เรา​จะฉีก​อาณาจักร​ทั้งหลาย​ของ​พวก​เขา; เรา​จะ​ไม่​เพียงเขย่า​แผ่นดิน​โลก, แต่​ฟ้า​สวรรค์​ที่​ดารดาษ​ด้วย​ดวง​ดาว​ก็​จะ​สะเทือน.
  ๑๑๙ เพราะ​เรา, พระเจ้า, ยื่นมือ​ของ​เรา​ออก​ไป​แสดง​เด​ชานุ​ภาพ​แห่ง​สวรรค์; เจ้า​จะ​เห็น​สิ่ง​นั้น​ไม่​ได้​ใน​ตอน​นี้, แต่​อีก​สัก​หน่อย​เถิด​และ​เจ้า​จะ​เห็น​สิ่ง​นั้น, และ​รู้​ว่า​เรา​ดำรง​อยู่, และ​ว่า​เรา​จะ​มา​และปกครอง​กับ​ผู้คน​ของ​เรา.
  ๑๒๐ เรา​คือ​อัลฟาและ​โอ​เมกา, ปฐม​และ​อวสาน. เอ​เมน.