หลักคำสอน
และ
พันธสัญญา
ภาค ๙๘
การเปิดเผยที่ประทานผ่านโจเซฟ สมิธ ศาสดาพยากรณ์, ที่เคิร์ทแลนด์, รัฐโอไฮโอ, วันที่ ๖ สิงหาคม ค.ศ. ๑๘๓๓ (History of the Church, 1:403–406). การเปิดเผยนี้เกิดขึ้นโดยผลสืบเนื่องจากการข่มเหงวิสุทธิชนในมิสซูรี. เป็นเรื่องธรรมดาที่วิสุทธิชนในมิสซูรี, โดยที่ทนทุกข์ทางร่างกายและสูญเสียทรัพย์สินด้วย, จะรู้สึกเอนเอียงไปในทางตอบโต้และแก้แค้น. ดังนั้น, พระเจ้าประทานการเปิดเผยนี้. แม้ว่าข่าวสารบางเรื่องเกี่ยวกับปัญหาในมิสซูรีจะรู้ไปถึงหูท่านศาสดาพยากรณ์ในเคิร์ทแลนด์อยู่บ้างอย่างไม่ต้องสงสัย (ห่างกันเก้าร้อยไมล์), แต่ความร้ายแรงของสถานการณ์จะเป็นที่รู้แก่ท่านได้ ณ วันนั้นโดยการเปิดเผยเท่านั้น.
๑–๓, ความทุกข์ของวิสุทธิชนจะเป็นไปเพื่อความดีของพวกเขา; ๔–๘, วิสุทธิชนต้องเกื้อกูลกฎรัฐธรรมนูญของแผ่นดิน; ๙–๑๐, คนที่ซื่อสัตย์, มีปัญญา, และเป็นคนดีควรได้รับการสนับสนุนให้ปกครองทางโลก; ๑๑–๑๕, คนเหล่านั้นที่พลีชีพของตนในอุดมการณ์ของพระเจ้าจะมีชีวิตนิรันดร์; ๑๖–๑๘, จงเลิกทำสงครามและประกาศสันติภาพ; ๑๙–๒๒, วิสุทธิชนในเคิร์ทแลนด์ถูกตำหนิและได้รับบัญชาให้กลับใจ; ๒๓–๓๒, พระเจ้าทรงเปิดเผยกฎของพระองค์ที่ครอบคลุมการข่มเหงและความทุกข์ซึ่งกำหนดโทษกับผู้คนของพระองค์; ๓๓–๓๘, สงครามเป็นสิ่งที่ถูกต้องต่อเมื่อพระเจ้าทรงบัญชาเท่านั้น; ๓๙–๔๘, วิสุทธิชนต้องให้อภัยศัตรูของพวกเขา, ผู้ซึ่ง, หากกลับใจ, จะหนีพ้นการแก้แค้นของพระเจ้าด้วย.
๑
ตามจริงแล้ว เรากล่าวแก่เจ้า เพื่อนทั้งหลายของเรา, อย่า กลัวกเลย, ให้ใจเจ้าสบาย; แท้จริงแล้ว, จงชื่นชมยินดีตลอดไป, และในทุกสิ่งจงน้อมขอบ พระทัยข;
๒
ขณะที่รอ คอยกพระเจ้าอย่างอดทน, เพราะคำสวดอ้อนวอนของเจ้าเข้ามาถึงพระกรรณของพระเจ้าแห่งซาบาโอธ, และบันทึกไว้ด้วยตราและพยานหลักฐานนี้—พระเจ้าประทานคำมั่นและทรงประกาศิตว่าสิ่งเหล่านั้นจะได้ตามที่ขอ.
๓
ฉะนั้น, พระองค์ประทานสัญญานี้แก่เจ้า, ด้วยพันธสัญญาที่ไม่แปรเปลี่ยนว่าสิ่งเหล่านี้จะเกิดสัมฤทธิผล; และสิ่งทั้งปวงซึ่งด้วยสิ่งทั้งปวงเหล่านั้นที่เจ้าเป็น ทุกข์กมาก็จะร่วมกันส่งผลเพื่อความดีของเจ้า, และต่อรัศมีภาพของนามเรา, พระเจ้าตรัส.
๔
และบัดนี้, ตามจริงแล้ว เรากล่าวแก่เจ้าเกี่ยวกับกฎของแผ่นดิน, เป็นความประสงค์ของเราที่ผู้คนของเราจะถือปฏิบัติสิ่งทั้งปวงไม่ว่าอะไรก็ตามที่เราบัญชาพวกเขา.
๕
และ กฎกของแผ่นดินข้อนั้นซึ่งเป็นกฎ รัฐธรรมนูญข, อันสนับสนุนหลักธรรมแห่งเสรีภาพข้อนั้นในการธำรงรักษาสิทธิ์และเอกสิทธิ์, เป็นของมนุษยชาติทั้งปวง, และเป็นที่ถูกต้องต่อหน้าเรา.
๖
ฉะนั้น, เรา, พระเจ้า, รับรองเจ้า, และพี่น้องเจ้าจากศาสนจักรของเรา, ในการเกื้อกูลกฎนั้นซึ่งเป็นกฎรัฐธรรมนูญของแผ่นดิน;
๗
และเมื่อเกี่ยวข้องกับกฎของมนุษย์, สิ่งใดก็ตามที่มากหรือน้อยกว่านี้, มาจากความชั่ว.
๘
เรา, พระเจ้า พระผู้เป็นเจ้า, ทำให้เจ้าเป็น อิสระก, ฉะนั้น เจ้าเป็นอิสระจริงๆ; และกฎทำให้เจ้าเป็นอิสระด้วย.
๙
กระนั้นก็ตาม, เมื่อคนชั่ว ร้ายกปกครอง ผู้คนโศกเศร้า.
๑๐
ดังนั้น, ควรแสวงหาคน ซื่อสัตย์กและผู้มีปัญญาอย่างขยันหมั่นเพียร, และคนดีและผู้มีปัญญาเจ้าควรยึดถือที่จะเชิดชู; มิฉะนั้นสิ่งใดก็ตามที่น้อยไปกว่าสิ่งเหล่านี้มาจากความชั่ว.
๑๑
และเราให้บัญญัติข้อหนึ่งแก่เจ้า, ว่าเจ้าจะละทิ้งความชั่วทั้งสิ้นและแนบสนิทกับความดีทั้งปวง, ว่าเจ้าจะดำเนินชีวิตตาม คำกทุกคำซึ่งออกจากพระโอษฐ์ของพระผู้เป็นเจ้า.
๑๒
เพราะพระองค์จะ ประทานกแก่คนซื่อสัตย์เป็นบรรทัดมาเติมบรรทัด, กฎเกณฑ์มาเติมกฎเกณฑ์; และเราจะ ทดลองขเจ้าและพิสูจน์เจ้าโดยวิธีนี้.
๑๓
และผู้ใด พลีกชีพของเขาในอุดมการณ์ของเรา, เพื่อเห็นแก่นามเรา, จะพบมันอีก, แม้นิรันดรแห่งชีวิต.
๑๔
ฉะนั้น, อย่า กลัวกศัตรูของเจ้าเลย, เพราะเราประกาศิตไว้ในใจเรา, พระเจ้าตรัส, ว่าเราจะ พิสูจน์ขเจ้าในสิ่งทั้งปวง, ว่าเจ้าจะอยู่ในพันธสัญญาของเราหรือไม่, แม้จนถึงความ ตายค, เพื่อจะพบว่าเจ้ามีค่าควร.
๑๕
เพราะหากเจ้าจะไม่อยู่ในพันธสัญญาของเรา เจ้าก็ไม่มีค่าควรกับเรา.
๑๖
ฉะนั้น, จง เลิกกทำสงคราม และประกาศ สันติภาพค, และมุมานะที่จะหัน ใจงลูกหลานมาหาบรรพบุรุษของพวกเขา, และใจบรรพบุรุษมาหาลูกหลาน;
๑๗
และอนึ่ง, ใจของชาว ยิวกมาหาศาสดาพยากรณ์ทั้งหลาย, และศาสดาพยากรณ์ทั้งหลายมาหาชาวยิว; เกลือกเราจะมาลงทัณฑ์ทั้งแผ่นดินโลกด้วยคำสาปแช่ง, และเนื้อหนังทั้งปวงจะถูกเผาไหม้ต่อหน้าเรา.
๑๘
อย่าให้ใจเจ้ากังวล; เพราะในพระนิเวศน์ของพระบิดาแห่งเราคือปราสาท มากมายก, และเราเตรียมสถานที่ไว้ให้เจ้าแล้ว; และที่ใดที่พระบิดาของเราและเราอยู่, ที่นั่นเจ้าก็จะอยู่ด้วย.
๑๙
ดูเถิด, เรา, พระเจ้า, ไม่สู้จะพอใจหลายคนที่อยู่ในหน่วยของศาสนจักรที่เคิร์ทแลนด์;
๒๐
เพราะพวกเขาไม่ละทิ้งบาปของตน, และทางเดินอันชั่วร้ายของตน, ความถือดีในใจตน, และความโลภของตน, และสิ่งที่น่ารังเกียจทั้งสิ้นของตน, และยึดถือพระวจนะแห่งปัญญาและชีวิตนิรันดร์ซึ่งเราให้แก่พวกเขา.
๒๑
ตามจริงแล้ว เรากล่าวแก่เจ้า, ว่าเรา, พระเจ้า, จะตี สอนกพวกเขาและจะทำสิ่งใดก็ตามที่เราต้องการ, หากพวกเขาไม่กลับใจและยึดถือสิ่งทั้งปวงไม่ว่าอะไรก็ตามที่เรากล่าวแก่พวกเขาไว้.
๒๒
และเรากล่าวแก่เจ้าอีกครั้ง, หากเจ้าถือ ปฏิบัติกสิ่งใดก็ตามที่เราบัญชาเจ้า, เรา, พระเจ้า, จะหยุดยั้งโทสะและความเคืองแค้นทั้งหมดไปจากเจ้า, และ ประตูขแห่งนรกจะเอาชนะเจ้าไม่ได้.
๒๓
บัดนี้, เราพูดกับเจ้าเกี่ยวกับครอบครัวเจ้า—หากมนุษย์จะ ทำร้ายกเจ้า, หรือครอบครัวเจ้า, หนึ่งครั้ง, และเจ้ารับไว้อย่างอดทนและหาสบประมาทพวกเขาไม่, ทั้งไม่พยายามแก้แค้น, เจ้าจะได้รับรางวัล;
๒๔
แต่หากเจ้ารับไว้อย่างหาได้อดทนไม่, ก็จะพิจารณาแก่เจ้าว่าการ วัดกนั้นเป็นการซึ่งเที่ยงธรรมแก่เจ้าแล้ว.
๒๕
นอกจากนี้, หากศัตรูเจ้าจะทำร้ายเจ้าครั้งที่สอง, และเจ้าหาสบประมาทศัตรูเจ้าไม่, และรับไว้อย่างอดทน, รางวัลของเจ้าจะเป็นร้อยเท่า.
๒๖
และอนึ่ง, หากเขาจะทำร้ายเจ้าครั้งที่สาม, และเจ้ารับไว้อย่าง อดทนก, รางวัลของเจ้าจะทวีคูณให้แก่เจ้าสี่เท่า;
๒๗
และประจักษ์พยานสามครั้งนี้จะยืนฟ้องศัตรูของเจ้าหากเขาหากลับใจไม่, และจะไม่ถูกลบล้างไป.
๒๘
และบัดนี้, ตามจริงแล้วเรากล่าวแก่เจ้า, หากศัตรูคนนั้นจะหนีพ้นการแก้แค้นของเรา, โดยที่เขาไม่ถูกนำมาสู่การพิพากษาต่อหน้าเรา, เมื่อเป็นดังนั้นเจ้าจงดูว่าเจ้า เตือนกเขาในนามของเรา, ว่าเขาไม่มารุกรานเจ้าอีก, ทั้งไม่รุกรานครอบครัวเจ้า, แม้ลูกของลูกเจ้าถึงอนุชนรุ่นที่สามและที่สี่.
๒๙
และเมื่อเป็นดังนั้น, หากเขาจะมารุกรานเจ้าหรือลูกเจ้า, หรือลูกของลูกเจ้าถึงอนุชนรุ่นที่สามและที่สี่, เราได้ปล่อยศัตรูเจ้าให้อยู่ในมือเจ้าแล้ว;
๓๐
และเมื่อเป็นดังนั้น หากเจ้าจะละเว้นเขา, เจ้าจะได้รับรางวัลสำหรับความชอบธรรมของเจ้า; และลูกเจ้าและลูกของลูกเจ้าด้วยถึงอนุชนรุ่นที่สามและที่สี่.
๓๑
กระนั้นก็ตาม, ศัตรูเจ้าอยู่ในมือเจ้า; และหากเจ้ารางวัลเขาตามงานของเขาเจ้าก็ถูกต้อง; หากเขาหมายมั่นเอาชีวิตเจ้า, และชีวิตเจ้าอยู่ในอันตรายเพราะเขา, ศัตรูเจ้าอยู่ในมือเจ้าและเจ้าถูกต้อง.
๓๒
ดูเถิด, นี่เป็นกฎที่เราให้แก่ผู้รับใช้ของเรา นีไฟ, และ บรรพบุรุษกของเจ้า, โยเซฟ, และยาโคบ, และอิสอัค, และอับราฮัม, และศาสดาพยากรณ์และอัครสาวกในสมัยโบราณของเราทุกคน.
๓๓
และอนึ่ง, นี่เป็น กฎกที่เราให้ไว้แก่คนสมัยโบราณของเรา, ว่าพวกเขาจะไม่ออกไปรบกับประชาชาติ, ตระกูล, ภาษา, หรือผู้คนใด, เว้นแต่เรา, พระเจ้า, บัญชาพวกเขาไว้.
๓๔
และหากประชาชาติ, ภาษา, หรือผู้คนใดจะประกาศสงครามกับพวกเขา, ก่อนอื่นพวกเขาควรชูธงแห่ง สันติภาพกแก่ผู้คน, ประชาชาติ, หรือภาษานั้น;
๓๕
และหากผู้คนเหล่านั้นไม่ยอมรับข้อเสนอแห่งสันติภาพ, ทั้งครั้งที่สองหรือครั้งที่สามก็ไม่รับ, พวกเขาควรนำประจักษ์พยานเหล่านี้มาต่อพระพักตร์พระเจ้า;
๓๖
เมื่อเป็นดังนั้น, เรา, พระเจ้า, จะให้คำบัญชาแก่พวกเขา, และรับรองพวกเขาในการออกไปสู้รบกับประชาชาติ, ภาษา, หรือผู้คนเหล่านั้น.
๓๗
และเรา, พระเจ้า, จะสู้ รบกให้พวกเขา, และสู้รบให้ลูกพวกเขา, และให้ลูกของลูกพวกเขา, จนกว่าพวกเขาจะแก้แค้นศัตรูของตนทั้งหมด, ถึงอนุชนรุ่นที่สามและที่สี่.
๓๘
ดูเถิด, นี่คือแบบอย่างแก่ผู้คนทั้งปวง, พระเจ้าพระผู้เป็นเจ้าของเจ้าตรัส, เพื่อความถูกต้องต่อหน้าเรา.
๓๙
และอนึ่ง, ตามจริงแล้วเรากล่าวแก่เจ้า, หากว่าหลังจากศัตรูเจ้ารุกรานเจ้าครั้งแรก, เขากลับใจและมาหาเจ้าโดยอ้อนวอนขออภัยจากเจ้า, เจ้าจงให้อภัยเขา, และไม่พึงถือมันเป็นประจักษ์พยานฟ้องศัตรูเจ้าอีกต่อไป—
๔๐
และต่อไปถึงครั้งที่สองและที่สาม; และบ่อยครั้งเท่าที่ศัตรูเจ้ากลับใจจากความผิดซึ่งด้วยความผิดนั้นเขาเคยทำความผิดต่อเจ้า, เจ้าจง ให้อภัยกเขา, จนถึงเจ็ดสิบครั้งคูณเจ็ด.
๔๑
และหากเขาทำความผิดต่อเจ้าและหากลับใจไม่ในครั้งแรก, กระนั้นก็ตามเจ้าจงให้อภัยเขา.
๔๒
และหากเขาทำความผิดต่อเจ้าครั้งที่สอง, และหากลับใจไม่, กระนั้นก็ตามเจ้าจงให้อภัยเขา.
๔๓
และหากเขาทำความผิดต่อเจ้าครั้งที่สาม, และหากลับใจไม่, เจ้าจงให้อภัยเขาเช่นกัน.
๔๔
แต่หากเขาทำความผิดต่อเจ้าครั้งที่สี่ เจ้าไม่พึงให้อภัยเขา, แต่จงนำประจักษ์พยานเหล่านี้มาต่อพระพักตร์พระเจ้า; และมันจะไม่ถูกลบล้างจนกว่าเขาจะกลับใจและตอบแทนเจ้าสี่เท่าในสิ่งทั้งปวงที่เขาทำความผิดต่อเจ้า.
๔๕
และหากเขาทำสิ่งนี้, เจ้าจงให้อภัยเขาด้วยสุดใจของเจ้า; และหากเขาไม่ทำสิ่งนี้, เรา, พระเจ้า, จะ แก้แค้นกศัตรูของเจ้าให้แก่เจ้าร้อยเท่า;
๔๖
และกับลูกของเขา, และกับลูกของลูกเขาทั้งหมดที่ชังเรา, ถึงอนุชนรุ่นที่สามและที่ สี่ก.
๔๗
แต่หากลูกจะกลับใจ, หรือลูกของลูก, และ หันกไปหาพระเจ้า พระผู้เป็นเจ้าของพวกเขา, ด้วยสุดใจของพวกเขาและด้วยสุดพลัง, ความนึกคิด, และพละกำลังของพวกเขา, และคืนให้สี่เท่าสำหรับความผิดทั้งหมดของพวกเขาที่พวกเขาทำความผิด, หรือที่บิดาพวกเขาทำความผิด, หรือบิดาของบิดาพวกเขา, เมื่อเป็นดังนั้นความเคืองแค้นของเจ้าพึงหันหลังไปเสีย;
๔๘
และการ แก้แค้นกจะไม่เกิดกับพวกเขาอีก, พระเจ้าพระผู้เป็นเจ้าของเจ้าตรัส, และความผิดของพวกเขาจะไม่มีวันถูกนำมาเป็นประจักษ์พยานฟ้องพวกเขาต่อพระพักตร์พระเจ้าอีกเลย. เอเมน.
|