พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
หนังสือ​ของ​อี​เธอร์
บท​ที่ ๓
พี่​ชาย​ของ​เจ​เร็ดเห็น​นิ้ว​พระ​หัตถ์​ของ​พระเจ้า​เมื่อ​พระองค์​ทรง​สัมผัส​ก้อน​หิน​สิบ​หก​ก้อน—พระ​คริสต์​ทรง​แสดง​ร่าง​วิญญาณ​ของ​พระองค์​ต่อ​พี่​ชาย​ของ​เจเร็ด—ผู้​มีค​วาม​รู้​อัน​สมบูรณ์​ไม่​อาจ​ถูก​กั้น​จาก​ภายใน​ของ​ม่าน—มี​การเต​รี​ยม​เครื่อง​แปล​ความ​หมาย​ไว้​เพื่อ​นำ​บันทึก​ของ​ชาว​เจ​เร็ดมา​สู่​ความ​สว่าง.
  ๑ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​พี่​ชาย​ของ​เจเร็ด, (บัดนี้​จำนวน​พาหนะ​ซึ่ง​เตรียม​ไว้​มี​อยู่​แปด​ลำ) ออก​ไป​ยัง​ภูเขา, ซึ่ง​เรียก​กัน​ว่า​ภูเขาเชเล็ม, เพราะ​ความ​สูง​ยิ่ง​ของ​มัน, และ​หลอม​ก้อน​หิน​เล็ก ๆ สิบ​หก​ก้อน​ออก​จาก​ศิลา​ก้อน​หนึ่ง; และ​มัน​ขาว​และ​ใส, แม้​ดัง​แก้ว​โปร่งแสง; และ​ท่าน​ถือ​ไว้​ใน​มือ, ไป​บน​ยอด​เขา, และ​ร้อง​ทูล​พระเจ้า​อีก, มีค​วาม​ว่า:
  ๒ ข้า​แต่​พระเจ้า, พระองค์​ตรัส​ว่า​พวก​ข้าพระ​องค์​จะ​ต้อง​ถูก​น้ำ​ท่วม​ล้อม​รอบ. บัดนี้​ดูเถิด, ข้า​แต่​พระเจ้า, และ​ขอ​อย่า​กริ้ว​ผู้​รับ​ใช้​ของ​พระองค์​เพราะ​ความ​อ่อนแอ​ของ​เขา​ต่อ​พระ​พักตร์​พระองค์; เพราะ​พวก​ข้าพระ​องค์​รู้​ว่า​พระองค์​ทรง​บริสุทธิ์​และ​ประทับ​อยู่​บน​สวรรค์, และ​พวก​ข้าพระ​องค์​ไม่​มี​ค่า​ควร​ต่อ​พระ​พักตร์​พระองค์; เพราะ​การ​ตก นิสัย​ของ​พวก​ข้าพระ​องค์​จึง​กลับ​ชั่ว​ตลอด​เวลา; กระนั้น​ก็ตาม, ข้า​แต่​พระเจ้า, พระองค์​ประทาน​พระ​บัญชา​แก่​พวก​ข้าพระ​องค์​ว่า​พวก​ข้าพระ​องค์​ต้อง​เรียก​หา​พระองค์, เพื่อ​จาก​พระองค์​พวก​ข้าพระ​องค์​จะ​ได้​รับ​ตาม​ความ​ปรารถนา​ของ​ตน.
  ๓ ดูเถิด, ข้า​แต่​พระเจ้า, พระองค์​ทรง​ลง​ทัณฑ์​พวก​ข้าพระ​องค์​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​สามานย์​ของ​พวก​ข้าพระ​องค์, และ​ทรง​ขับ​ไล่​พวก​ข้าพระ​องค์​ไป, และ​ชั่ว​เวลา​หลาย​ปี​มา​นี้​พวก​ข้าพระ​องค์​อยู่​ใน​แดน​ทุรกันดาร; กระนั้น​ก็ตาม, พระองค์​ยัง​ทรงเมตตา​พวก​ข้าพระ​องค์. ข้า​แต่​พระเจ้า, โปรด​ทอดพระเนตร​ข้าพระ​องค์​ด้วย​ความ​สงสาร, และ​ทรง​คลาย​ความ​กริ้ว​ของ​พระองค์​จาก​ผู้คน​เหล่า​นี้​ของ​พระองค์​เถิด, และ​อย่า​ทรง​ปล่อย​ให้​พวก​เขา​ออก​ไป​ข้าม​ห้วง​ลึก​อัน​บ้า​คลั่ง​นี้​ใน​ความ​มืด; แต่​ทรง​โปรด​ทอดพระเนตร​สิ่ง​เหล่า​นี้​ซึ่ง​ข้าพระ​องค์​หลอม​ออก​จาก​ศิลา.
  ๔ และ​ข้าพระ​องค์​รู้, ข้า​แต่​พระเจ้า, ว่า​พระองค์​ทรง​มี​เด​ชานุภาพ​ทั้งปวง, และ​ทรง​ทำ​สิ่ง​ใด​ก็ได้​ตาม​ที่​พระองค์​ทรง​ประสงค์​เพื่อ​ประโยชน์​ของ​มนุษย์; ฉะนั้น​ทรง​โปรด​สัมผัส​ก้อน​หิน​เหล่า​นี้, ข้า​แต่​พระเจ้า, ด้วย​นิ้ว​พระ​หัตถ์​ของ​พระองค์, และ​ทรง​เตรียม​มัน​เพื่อ​มัน​จะ​ส่อง​แสง​ออก​มา​ใน​ความ​มืด; และ​มัน​จะ​ส่อง​แสง​ออก​มา​สู่​พวก​ข้าพระ​องค์​ใน​พาหนะ​ซึ่ง​พวก​ข้าพระ​องค์​เตรียม​ไว้, เพื่อ​พวก​ข้าพระ​องค์​จะ​มี​แสงสว่าง​ขณะ​ที่​จะ​ข้าม​ทะเล.
  ๕ ดูเถิด, ข้า​แต่​พระเจ้า, พระองค์​ทรง​ทำ​การ​นี้​ได้. พวก​ข้าพระ​องค์​รู้​ว่า​พระองค์​ทรง​มี​พระ​ปรีชา​สามารถ​แสดง​เด​ชานุ​ภาพ​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​ได้, ซึ่งดู​เล็กน้อย​ใน​ความ​เข้าใจ​ของ​มนุษย์.
  ๖ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​พี่​ชาย​ของ​เจ​เร็ดกล่าว​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้, ดูเถิด, พระเจ้า​ทรง​ยื่น​พระ​หัตถ์​ของ​พระองค์​ออก​มา​และ​ทรง​สัมผัส​ก้อน​หิน​เหล่า​นี้​ที​ละ​ก้อน​ด้วย​นิ้ว​พระ​หัตถ์​ของ​พระองค์. และม่าน​จึง​ถูก​ขจัด​ไป​จาก​ดวงตา​พี่​ชาย​ของ​เจเร็ด, และ​ท่าน​เห็น​นิ้ว​พระ​หัตถ์​ของ​พระเจ้า; และ​เป็น​ดัง​นิ้ว​มือ​มนุษย์, เหมือนกับ​เนื้อ​หนัง​และ​โลหิต; และ​พี่​ชาย​ของ​เจ​เร็ดล้ม​ลง​ต่อ​พระ​พักตร์​พระเจ้า, เพราะ​ท่าน​ถูก​จู่โจม​ด้วย​ความ​กลัว.
  ๗ และ​พระเจ้า​ทรง​เห็น​พี่​ชาย​ของ​เจ​เร็ดล้ม​ลง​สู่​พื้น​ดิน; และ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​ท่าน​ว่า: ลุก​ขึ้น​เถิด, เหตุ​ใด​เจ้า​จึง​ล้ม​เล่า ?
  ๘ และ​ท่าน​ทูล​พระเจ้า​ว่า: ข้าพระ​องค์​เห็น​นิ้ว​พระ​หัตถ์​ของ​พระเจ้า, และ​ข้าพระ​องค์​กลัว​เกลือก​พระองค์​จะ​ทรง​ลง​ทัณฑ์​ข้าพระ​องค์; เพราะ​ข้าพระ​องค์​ไม่​รู้​ว่า​พระเจ้า​ทรง​มี​พระ​มังสะ​และ​พระ​โลหิต.
  ๙ และ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​ท่าน​ว่า: เพราะ​ศรัทธา​ของ​เจ้า เจ้า​จึง​เห็น​ว่า​เรา​จะ​รับ​เอา​เนื้อหนัง​และ​โลหิต; และ​ไม่​เคย​มีค​น​ใด​มา​อยู่​ต่อหน้า​เรา​ด้วย​ศรัทธา​มาก​เช่น​นั้น​ดัง​ที่​เจ้า​มี; เพราะ​หาก​ไม่​เป็น​เช่น​นั้น​เจ้า​จะ​เห็น​นิ้ว​มือ​ของ​เรา​ไม่​ได้. เจ้า​เห็น​มาก​กว่า​นี้​ไหม ?
  ๑๐ และ​ท่าน​ทูล​ตอบ​ว่า: ไม่​เห็น; พระองค์เจ้า​ข้า, ทรง​โปรด​แสดง​องค์​แก่​ข้าพระ​องค์​เถิด.
  ๑๑ และ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​ท่าน​ว่า: เจ้า​เชื่อ​ถ้อยคำ​ที่​เรา​จะ​พูด​หรือ​ไม่ ?
  ๑๒ และ​ท่าน​ทูล​ตอบ​ว่า: เชื่อ, พระองค์เจ้า​ข้า, ข้าพระ​องค์​รู้​ว่า​พระองค์​รับสั่ง​ความ​จริง, เพราะ​พระองค์​ทรง​เป็น​พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​ความ​จริง, และ​ตรัส​เท็จ​ไม่ได้.
  ๑๓ และ​เมื่อ​ท่าน​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แล้ว, ดูเถิด, พระเจ้า​ทรงแสดง​องค์​แก่​ท่าน, และ​ตรัส​ว่า: เพราะ​เจ้ารู้​เรื่อง​เหล่า​นี้​เจ้า​ได้​รับ​การ​ไถ่​จาก​การ​ตก; ฉะนั้น​เรา​จึง​นำ​เจ้า​กลับ​มา​ใน​ที่​อยู่​ของ​เรา; ฉะนั้น​เรา​จึงแสดง​ตน​แก่​เจ้า.
  ๑๔ ดูเถิด, เรา​คือ​ผู้​ที่​ทรง​เตรียม​ไว้​นับ​แต่​การ​วาง​รากฐาน​ของ​โลก​เพื่อไถ่​ผู้คน​ของ​เรา. ดูเถิด, เรา​คือ​พระ​เยซู​คริสต์. เรา​คือ​พระบิดา​และ​พระ​บุตร. ใน​เรา​มนุษยชาติ​ทั้งปวง​จะ​มีชีวิต, และ​นั่น​เป็นนิรันดร์, แม้​คน​ที่​เชื่อ​ใน​นาม​ของ​เรา; และ​พวก​เขา​จะ​กลับกลาย​เป็น​บุตร​ของ​เรา​และ​ธิดา​ของเรา.
  ๑๕ และ​เรา​ไม่​เคย​แสดง​ตน​แก่​มนุษย์​ผู้​ซึ่ง​เรา​สร้าง, เพราะ​มนุษย์​ไม่​เคยเชื่อ​ใน​เรา​ดัง​ที่​เจ้า​เชื่อ. เจ้า​เห็น​ไหม​ว่า​เรา​สร้าง​เจ้า​ตาม​รูปลักษณ์​ของ​เรา​เอง ? แท้จริง​แล้ว, แม้​มนุษย์​ทั้งปวง​ถูก​สร้าง​มา​ตั้งแต่​ต้น​ตาม​รูป​ลักษณ์​ของ​เรา​เอง.
  ๑๖ ดูเถิด, ร่าง​นี้, ซึ่ง​เจ้า​เห็น​อยู่​เดี๋ยวนี้, เป็น​ร่างวิญญาณ​ของ​เรา; และ​เรา​สร้าง​มนุษย์​ตาม​ร่าง​วิญญาณ​ของ​เรา; และ​แม้​ดัง​ที่​เรา​ปรากฏ​แก่​เจ้า​อย่างไร​ใน​วิญญาณ เรา​จะ​ปรากฏ​แก่​ผู้คน​ของ​เรา​อย่าง​นั้น​ใน​เนื้อ​หนัง.
  ๑๗ และ​บัดนี้, ดัง​ที่​ข้าพเจ้า, โม​โร​ไน, กล่าว​แล้ว​ว่า​ข้าพเจ้า​ทำ​บันทึก​เรื่องราว​อัน​ครบถ้วน​ของ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ที่​มี​เขียน​ไว้​ไม่​ได้, ฉะนั้น​ข้าพเจ้า​จึง​พอใจ​แล้ว​ที่​จะ​กล่าว​ว่า​พระ​เยซู​ทรง​แสดง​องค์​แก่​ชาย​ผู้​นี้​ใน​วิญญาณ, แม้​ตาม​ลักษณะ​และ​ใน​ความ​เหมือน​ของ​ร่าง​เดียวกัน​นั้น​ดัง​ที่​พระองค์​ทรงแสดง​องค์​แก่​ชาวนีไฟ.
  ๑๘ และ​พระองค์​ทรง​ปฏิบัติ​ต่อ​ท่าน​แม้​ดัง​ที่​พระองค์​ทรง​ปฏิบัติ​ต่อ​ชาวนีไฟ; และ​ทั้งหมด​นี้, ก็​เพื่อ​ชาย​ผู้​นี้​จะ​รู้​ว่า​พระองค์​ทรง​เป็น​พระผู้เป็นเจ้า, เพราะ​งาน​สำคัญ​ยิ่ง​หลาย​ประการ​ซึ่ง​พระเจ้า​ทรง​แสดง​แก่​ท่าน.
  ๑๙ และ​เพราะ​ความ​รู้​ของ​ชาย​ผู้​นี้​จึง​กั้น​ท่าน​ไม่​ให้​เห็น​ภายในม่าน​ไม่​ได้; และ​ท่าน​เห็น​นิ้ว​พระ​หัตถ์​ของ​พระ​เยซู, ซึ่ง, เมื่อ​ท่าน​เห็น, ท่าน​ล้ม​ลง​ด้วย​ความ​กลัว; เพราะ​ท่าน​รู้​ว่าเป็น​นิ้ว​พระ​หัตถ์​ของ​พระเจ้า; และ​ท่าน​ไม่​มี​ศรัทธา​ต่อ​ไป, เพราะ​ท่าน​รู้​แล้ว, โดย​ไม่​สงสัย​เลย.
  ๒๐ ดังนั้น, โดย​มีค​วาม​รู้​อัน​สมบูรณ์​นี้​เกี่ยว​กับ​พระผู้เป็นเจ้า, จึงกั้น​ท่าน​จาก​ภายใน​ม่าน​ไม่​ได้; ฉะนั้น​ท่าน​จึง​เห็น​พระ​เยซู; และ​พระองค์​ทรง​ปฏิบัติ​ต่อ​ท่าน.
  ๒๑ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​พี่​ชาย​ของ​เจ​เร็ดว่า: ดูเถิด, เจ้า​จง​อย่า​ให้​สิ่ง​เหล่า​นี้​ซึ่ง​เจ้า​เห็น​และ​ได้ยิน​ออก​ไป​สู่​โลก, จนกว่า​จะ​ถึงเวลา​ที่​เรา​จะ​สรรเสริญ​นาม​ของ​เรา​ใน​เนื้อ​หนัง; ดังนั้น, เจ้า​จง​เก็บ​เรื่อง​เหล่า​นี้​ซึ่ง​เจ้า​เห็น​และ​ได้ยิน, และ​ไม่​แสดง​มัน​แก่​ผู้​ใด.
  ๒๒ และ​ดูเถิด, เมื่อ​เจ้า​จะ​มา​หา​เรา, เจ้า​จง​เขียน​และ​ผนึก​มัน​ไว้, เพื่อ​จะ​ไม่​มี​ใคร​แปล​ความ​หมาย​ของ​มัน​ได้; เพราะ​เจ้า​จะ​เขียน​เป็น​ภาษา​ที่​อ่าน​ไม่​ได้.
  ๒๓ และ​ดูเถิด, ศิลา​สองก้อน​นี้​เรา​จะ​ให้​แก่​เจ้า, และ​เจ้า​จะ​ผนึก​มัน​ไว้​กับ​เรื่อง​ที่​เจ้า​จะ​เขียน​ด้วย.
  ๒๔ เพราะ​ดูเถิด, ภาษา​ที่​เจ้า​จะ​เขียน​เรา​ทำให้​สับสน​แล้ว; ดังนั้น​เรา​จะ​กระทำ​ใน​เวลา​อัน​เหมาะสม​ของ​เรา​ให้​ศิลา​เหล่า​นี้​ขยาย​เรื่อง​ซึ่ง​เจ้า​จะ​เขียน​ออก​สู่​สายตา​ของ​มนุษย์.
  ๒๕ และ​เมื่อ​พระเจ้า​ตรัส​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แล้ว, พระองค์​ทรง​แสดง​ให้​พี่​ชาย​ของ​เจ​เร็ดเห็น​ผู้​อยู่​อาศัยทั้งหมด​ของ​แผ่นดิน​โลก​ที่​ดำรง​อยู่​มา​ก่อน, และ​ทั้งหมด​ที่​จะ​ดำรง​อยู่​ด้วย; และ​พระองค์​ไม่​ทรง​ปิดบัง​คน​เหล่า​นั้น​จาก​สายตา​ของ​ท่าน, แม้​ถึง​สุด​แดน​แผ่นดิน​โลก.
  ๒๖ เพราะ​พระองค์​ได้​ตรัส​กับ​ท่าน​ใน​กาล​ก่อน, ว่าหาก​ท่านเชื่อ​ใน​พระองค์​ว่า​พระองค์​ทรง​แสดง​ทุกสิ่ง​แก่​ท่าน​ได้—พระองค์​จะ​ทรง​แสดง​แก่​ท่าน; ฉะนั้น​พระเจ้า​ทรง​ปิดบัง​สิ่ง​ใด​จาก​ท่าน​ไม่​ได้, เพราะ​ท่าน​รู้​ว่า​พระเจ้า​ทรง​แสดง​ทุก​สิ่ง​แก่​ท่าน​ได้.
  ๒๗ และ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​ท่าน​ว่า: จง​เขียน​เรื่อง​เหล่า​นี้​และผนึก​มัน​ไว้; และ​เรา​จะ​แสดง​มัน​ใน​เวลา​อัน​เหมาะสม​ของ​เรา​แก่​ลูก​หลาน​มนุษย์.
  ๒๘ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​พระเจ้า​ทรง​บัญชา​ท่าน​ว่า​ท่าน​จะ​ต้อง​ผนึกศิลา​สอง​ก้อน​ที่​ท่าน​ได้​รับ​ไว้, และ​ไม่​แสดง​มัน, จนกว่า​พระเจ้า​จะ​ทรง​แสดง​มัน​แก่​ลูก​หลาน​มนุษย์.