พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
หนังสือ​ของ​โม​โร​ไน
สาส์น​ฉบับ​ที่​สอง​ของ​มอ​รม​อ​น​ถึง​โม​โร​ไน​บุตร​ของ​ท่าน
ประกอบด้วย​บท​ที่ ๙.
บท​ที่ ๙
ทั้ง​ชาว​นีไฟและ​ชาวเล​มัน​เลว​ทราม​และ​เสื่อมโทรม—พวก​เขา​ทรมาน​และ​กระทำ​ฆาตกรรม​กันและกัน—มอ​รม​อ​น​สวด​อ้อนวอน​ให้​พระ​คุณ​และ​พระ​คุณ​ความ​ดี​สถิต​อยู่​กับ​โม​โร​ไน​ตลอด​กาล​นาน. ประมาณ ค.ศ. ๔๐๑–๔๒๑.
  ๑ ลูก​ที่รัก​ของ​พ่อ, พ่อ​เขียน​ถึง​ลูก​อีก​เพื่อ​ลูก​จะ​รู้​ว่า​พ่อ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่; แต่​พ่อ​เขียน​เรื่อง​บาง​อย่าง​ที่​น่า​โศก​เศร้า.
  ๒ เพราะ​ดูเถิด, พ่อ​มี​การ​สู้​รบ​อย่าง​ดุเดือด​กับ​ชาวเล​มัน, ซึ่ง​ใน​การ​นี้​เรา​ไม่​ชนะ; และ​อาร์คิแอ​น​ทัสตายล​ง​ด้วย​ดาบ, และ​ลูรัมกับ​อิมรอ​น​ด้วย; แท้จริง​แล้ว, และ​เรา​สูญ​เสียคน​ดี​เยี่ยม​ของ​เรา​เป็น​จำนวน​มาก.
  ๓ และ​บัดนี้​ดูเถิด, ลูก​พ่อ, พ่อ​เกรง​ว่า​เกลือก​ชาวเล​มัน​จะ​ทำลาย​ผู้คน​พวก​นี้; เพราะ​พวก​เขา​ไม่​กลับ​ใจ, และ​ซา​ตาน​ปลุกปั่น​พวก​เขา​ตลอด​เวลา​ให้​โกรธ​กัน.
  ๔ ดูเถิด, พ่อ​กำลัง​ทำ​งาน​หนัก​กับ​พวก​เขา​อยู่​ตลอด​เวลา; และ​เมื่อ​พ่อ​พูด​พระ​วจนะ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ด้วย​ความรุนแรง​พวก​เขา​ก็​ตัว​สั่น​และ​เกิด​โทสะ​ต่อต้าน​พ่อ; และ​เมื่อ​พ่อ​ไม่​ใช้​ความ​รุนแรง​พวก​เขา​ก็​ทำใจ​แข็ง​กระด้าง​ต่อ​พระ​วจนะ; ดังนั้น, พ่อ​กลัว​ด้วย​เกรง​ว่า​พระ​วิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ทรง​ละ​ความเพียร​กับ​พวก​เขา​แล้ว.
  ๕ เพราะ​พวก​เขา​โกรธ​ยิ่ง​นัก​จน​พ่อ​รู้สึก​ว่า​พวก​เขา​หา​ได้​มีค​วาม​เกรง​กลัว​ความ​ตาย​ไม่; และ​พวก​เขา​สูญ​เสีย​ความ​รัก, ที่​มี​ต่อ​กัน; และ​พวก​เขากระหาย​เลือด​และ​การ​แก้แค้น​อยู่​ตลอด​เวลา.
  ๖ และ​บัดนี้, ลูก​ที่รัก​ของ​พ่อ, ทั้งที่​พวก​เขา​มีค​วาม​แข็ง​กระด้าง, ก็​ขอ​ให้​เรา​ทำ​งาน​หนัก​อย่าง​ขยัน​หมั่นเพียร; เพราะ​หาก​เรา​หยุด​ทำ​งานหนัก, เรา​จะ​ถูก​นำ​ไป​อยู่​ภาย​ใต้​การก​ล่า​ว​โทษ; เพราะ​เรา​มี​งาน​ที่​จะ​ต้อง​ทำ​ขณะ​เมื่อ​เรา​อยู่​ใน​ร่าง​แห่ง​ดิน​เหนียว​นี้, เพื่อ​เรา​จะ​ชนะ​ศัตรู​ของ​ความชอบ​ธรรม​ทั้งปวง, และ​พัก​จิต​วิญญาณ​เรา​ใน​อาณาจักร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๗ และ​บัดนี้​พ่อ​เขียน​บาง​สิ่ง​เกี่ยว​กับ​ความ​ทุกขเวทนา​ของ​ผู้คน​เหล่า​นี้. เพราะ​ตาม​ความ​รู้​ที่​พ่อ​ได้​รับ​จาก​อ​โม​รัน, ดูเถิด, ชาวเล​มัน​มี​เชลย​มากมาย, ซึ่ง​พวก​เขา​ได้​มา​จาก​หอ​สูง​แห่ง​เชอ​ร์ไร​ซาห์; และ​มี​ชาย, หญิง, และ​เด็ก.
  ๘ และ​สามี​และ​พ่อ​ของ​หญิง​และ​เด็ก​เหล่า​นั้น​พวก​เขา​ได้​สังหาร; และ​พวก​เขา​ให้​ผู้หญิง​กิน​เนื้อ​สามี​ของ​พวก​นาง, และ​ให้​ลูก​กิน​เนื้อ​พ่อ​ของ​พวก​เขา; และ​ไม่​มี​น้ำ, นอกจาก​เพียง​น้อย​นิด, ที่​พวก​เขา​ให้​แก่​คน​เหล่า​นั้น.
  ๙ และ​ทั้งที่​มีค​วาม​น่า​ชิงชัง​ใหญ่​หลวง​นี้​ของ​ชาวเล​มัน, มัน​ก็​ยัง​ไม่​ยิ่ง​ไป​กว่า​ความ​น่า​ชิงชัง​ของ​ผู้คน​ของ​เรา​ใน​โม​ริ​แอ​นทัม. เพราะ​ดูเถิด, พวก​เขา​พา​ลูก​สาว​ของ​ชาวเล​มัน​มากมาย​มา​เป็น​เชลย; และ​หลังจาก​พราก​สิ่ง​อันเป็น​ที่รัก​ยิ่ง​และ​มี​ค่าที่​สุด​เหนือ​ทุก​สิ่ง​ไป​จาก​พวก​นาง​แล้ว, ซึ่ง​คือ​ความบริสุทธิ์​และพรหมจรรย์
  ๑๐ และ​หลังจาก​พวก​เขา​กระทำ​การ​นี้​แล้ว, พวก​เขา​กระทำ​ฆาตกรรม​พวก​นาง​ด้วย​วิธีการ​อัน​โหดร้าย​ที่สุด, โดย​ทรมาน​ร่างกาย​ของ​พวก​นาง​จนถึง​แก่​ความ​ตาย; และ​หลังจาก​กระทำ​การ​นั้น​แล้ว, ก็​กัด​กิน​เนื้อ​ของ​พวก​นาง​เหมือน​ดัง​สัตว์​ป่า, เพราะ​ความ​แข็ง​กระด้าง​ของ​ใจ​พวก​เขา; และ​พวก​เขา​ทำ​มัน​เพื่อ​เป็น​หมาย​สำคัญ​แห่ง​ความ​กล้า​หาญ.
  ๑๑ โอ้​ลูก​ที่รัก​ของ​พ่อ, เป็น​ไป​ได้​อย่างไร​ที่​ผู้คน​เช่น​นี้, ที่​ปราศจาก​อารยธรรม—
  ๑๒ (และ​เพียง​ไม่​กี่​ปี​ผ่าน​ไป, และ​พวก​เขา​เคย​เป็น​ผู้คน​ที่​สุภาพ​และ​น่า​ชม)
  ๑๓ แต่​โอ้​ลูก​พ่อ, เป็น​ไป​ได้​อย่างไร​ที่​ผู้คน​เช่น​นี้, ซึ่ง​ความ​เบิกบาน​ของ​พวก​เขา​อยู่​กับ​ความ​น่า​ชิงชัง​ถึงขนาด​นั้น—
  ๑๔ เรา​จะ​หวัง​ได้​อย่างไร​ว่า​พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ทรงยั้ง​พระ​หัตถ์​ใน​การ​พิพากษา​ลงโทษ​เรา ?
  ๑๕ ดูเถิด, ใจ​พ่อ​ร้อง​ว่า: วิบัติ​แก่​ผู้คน​เหล่า​นี้. ขอ​ทรง​ออก​มา​ใน​การ​พิพากษา​เถิด, ข้า​แต่​พระผู้เป็นเจ้า, ขอ​ทรง​ซ่อน​บาป, และ​ความ​ชั่ว​ร้าย, และ​ความ​น่า​ชิงชัง​ของ​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​พระ​พักตร์​ของ​พระองค์ !
  ๑๖ และ​อนึ่ง, ลูก​พ่อ, มี​หญิงหม้าย​มากมาย​กับ​ลูก​สาว​ของ​พวก​นาง​ที่​ยัง​อยู่​ใน​เชอ​ร์ไร​ซาห์; และ​ส่วน​นั้น​ของ​เสบียง​ที่​ชาวเล​มัน​ไม่​ได้​เอา​ไป, ดูเถิด, กองทัพ​ของ​ซี​เนไฟเอา​ไป, และ​ทิ้ง​หญิง​เหล่า​นั้น​ให้​ระหกระเหิน​ไป​ใน​ที่​ใด​ก็ตาม​ที่​พวก​นาง​จะ​ได้​อาหาร; และ​หญิง​ชรา​เป็นอันมาก​อ่อน​ล้า​ระหว่าง​ทาง​และ​ตาย.
  ๑๗ และ​กองทัพ​ซึ่ง​อยู่​กับ​พ่อ​อ่อน​กำลัง; และ​กองทัพ​ของ​ชาวเล​มัน​อยู่​ระหว่าง​เชอ​ร์ไร​ซา​ห์กับ​พ่อ; และ​มาก​เท่า​ที่​หลบ​หนี​ไป​ยัง​กองทัพ​ของ​แอรัน​ก็​ตกเป็น​ผู้​รับ​เคราะห์​จาก​ความ​ป่าเถื่อน​ที่​น่า​พรั่นพรึง​ของ​คน​พวก​นั้น.
  ๑๘ โอ้​ความ​เลว​ทราม​ของ​ผู้คน​ของ​พ่อ ! พวก​เขา​ปราศจาก​ระเบียบ​และ​ปราศจาก​ความ​เมตตา. ดูเถิด, พ่อ​เป็น​เพียง​มนุษย์​คน​หนึ่ง, และ​พ่อ​มี​เพียง​กำลัง​ของ​มนุษย์​คน​หนึ่ง, และ​พ่อ​บังคับ​ให้​ทำ​ตาม​คำสั่ง​ของ​พ่อ​ต่อ​ไป​อีก​ไม่​ได้.
  ๑๙ และ​พวก​เขา​กลับ​แข็ง​ขึ้น​ใน​มิจฉาทิฐิ​ของ​ตน; และ​พวก​เขา​ป่าเถื่อน​คล้าย​กัน, โดย​ไม่​ละเว้น​ผู้​ใด, ไม่​ว่า​ชรา​หรือ​เด็ก; และ​พวก​เขา​เบิกบาน​ใน​ทุก​สิ่ง​นอกจาก​สิ่ง​ที่​ดี; และ​ความ​ทุกขเวทนา​ของ​หญิง​ของ​เรา​และ​เด็ก​ของ​เรา​บน​ผืน​แผ่นดิน​นี้​ยิ่ง​กว่า​ทุก​สิ่ง; แท้จริง​แล้ว, ลิ้น​ไม่​สามารถ​บอก​ได้, ทั้ง​ไม่​สามารถ​เขียน​ไว้​ได้.
  ๒๐ และ​บัดนี้, ลูก​พ่อ, พ่อ​จะ​ไม่​พำนัก​อยู่​กับ​ภาพ​อัน​น่า​พรั่นพรึง​นี้​อีก​ต่อ​ไป. ดูเถิด, ลูก​รู้จัก​ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​ผู้คน​เหล่า​นี้; ลูก​รู้​ว่า​พวก​เขา​ปราศจาก​หลัก​ธรรม, และ​มี​ใจ​เกิน​กว่า​จะ​รู้สึก; และ​ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​พวก​เขา​เกิน​ยิ่งกว่า​ของ​ชาวเล​มัน.
  ๒๑ ดูเถิด, ลูก​พ่อ, พ่อ​เสนอ​พวก​เขา​ต่อ​พระผู้เป็นเจ้า​ไม่​ได้​เกลือก​พระองค์​จะ​ทรง​ลง​ทัณฑ์​พ่อ.
  ๒๒ แต่​ดูเถิด, ลูก​พ่อ, พ่อ​เสนอ​ลูก​ต่อ​พระผู้เป็นเจ้า, และ​พ่อ​วางใจ​ใน​พระ​คริสต์​ว่า​ลูก​จะ​ได้​รับ​การ​ช่วย​ให้​รอด; และ​พ่อ​สวด​อ้อนวอน​ต่อ​พระผู้เป็นเจ้า​ว่า​พระองค์​จะ​ทรงไว้​ชีวิต​ลูก, เพื่อ​เห็น​เป็น​พยาน​ว่าผู้​คน​ของ​พระองค์​กลับ​มา​สู่​พระองค์, หรือ​ความ​พินาศ​สิ้น​ของ​พวก​เขา; เพราะ​พ่อ​รู้​ว่า​พวก​เขา​ต้อง​พินาศ​เว้นแต่​พวก​เขา​จะ​กลับใจ​และ​กลับ​มา​สู่​พระองค์.
  ๒๓ และ​หาก​พวก​เขา​พินาศ​มัน​จะ​เป็น​เหมือน​ดัง​ชาว​เจเร็ด, เพราะ​ความ​มุ่งมาด​ปรารถนา​ของ​ใจ​พวก​เขา, โดยที่​มุ่ง​แสวงหา​เลือด​และ​การแก้แค้น.
  ๒๔ และ​หาก​เป็น​ไป​ว่า​พวก​เขา​พินาศ, เรา​ก็​รู้​ว่า​พี่น้อง​ของ​เรา​เป็นอันมากหนี​ไป​หา​ชาวเล​มัน, และ​อีก​เป็นอันมาก​จะ​หนี​ไป​หา​พวก​นั้น​ด้วย; ดังนั้น, จง​เขียน​บาง​สิ่ง​ไว้​บ้าง, หาก​ลูก​ได้​รับ​การ​ละเว้น​และ​พ่อ​จะ​ตาย​และ​ไม่​เห็น​ลูก; แต่​พ่อ​วางใจ​ว่า​จะ​ได้​เห็น​ลูก​ใน​ไม่​ช้า; เพราะ​พ่อ​มี​บันทึก​ศักดิ์สิทธิ์​ที่​พ่อ​จะมอบ​ให้​ลูก.
  ๒๕ ลูก​พ่อ, จง​ซื่อสัตย์​ใน​พระ​คริสต์; และ​ขอ​อย่า​ให้​เรื่อง​ที่​พ่อ​เขียน​ไว้​ทำให้​ลูก​โศก​เศร้า, ที่​จะ​ถ่วง​ลูก​ลง​ไป​สู่​ความ​ตาย; แต่​ขอ​ให้​พระ​คริสต์​ทรง​ยก​ลูก​ขึ้น, และ​ขอ​ให้​ความทุกขเวทนา​และ​การ​สิ้นพระชนม์​ของ​พระองค์, และ​การ​แสดง​พระ​ว​ร​กาย​ต่อ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา, และ​พระ​เมตตา​และ​ความ​อดกลั้น​ของ​พระองค์, และ​ความ​หวัง​ใน​รัศมี​ภาพ​ของ​พระองค์​และชีวิตนิรันดร์, จง​สถิต​อยู่​ในจิตใจ​ลูก​ตลอด​กาล.
  ๒๖ และ​ขอ​ให้​พระ​คุณ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​พระ​บิดา, ซึ่ง​พระราช​บัลลังก์​ของ​พระองค์​อยู่​สูง​ใน​ฟ้า​สวรรค์, และ​พระเจ้า​พระ​เยซู​คริสต์​ของ​เรา, ผู้ทรง​นั่ง​อยู่​ทาง​พระ​หัตถ์ขวา​แห่ง​เด​ชานุ​ภาพ​ของ​พระองค์, จนกว่า​สิ่ง​ทั้งปวง​จะ​มา​ขึ้น​อยู่​กับ​พระองค์, จะ​อยู่, และ​จะ​สถิต​อยู่​กับ​ลูก​ตลอด​กาล. เอ​เมน.