พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
งาน​ที่​เลือกสรร​จาก​หนังสือ​ของ​โมเสส
บท​ที่ ๖
(เดือน​พฤศจิกายน–เดือน​ธันวาคม ค.ศ. ๑๘๓๐)
พงศ์พันธุ์​ของ​อา​ดัมเขียน​บันทึก​ใน​หนังสือ​แห่ง​ความ​ทรง​จำ—ลูก​หลาน​ที่​ชอบธรรม​ของ​ท่าน​สั่งสอน​การก​ลับ​ใจ—พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​เผย​พระองค์​ต่อ​เอ​โน​ค—เอ​โน​ค​สั่งสอน​พระ​กิตติคุณ—แผน​แห่ง​ความ​รอด​เปิดเผย​ต่อ​อาดัม—ท่าน​ได้​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา​และ​ฐานะ​ปุโรหิต.
  ๑ และ​อาดัม​สดับ​ฟัง​สุรเสียง​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, และ​เรียก​หา​บุตร​ทั้งหลาย​ของ​ท่าน​ให้​กลับ​ใจ.
  ๒ และ​อา​ดัมเส​พ​สม​กับ​ภรรยา​ท่าน​อีก, และ​นาง​คลอด​บุตร​คน​หนึ่ง, และ​ท่าน​เรียก​ชื่อ​ของ​เขา​ว่าเสท. และ​อา​ดัมสร​ร​เส​ริ​ญ​พระ​นาม​ของ​พระผู้เป็นเจ้า; เพราะ​ท่าน​กล่าว: พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​กำหนด​พงศ์พันธุ์​ให้​ข้าพเจ้า​อีก​คน​หนึ่ง, แทน​อา​แบล, ผู้​ที่​คา​อิน​สังหาร.
  ๓ และ​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​เผย​พระองค์​ต่อ​เสท, และ​เขา​หา​ได้​ขัดขืน​ไม่, แต่​ถวาย​เครื่อง​พลีบูชา​อันเป็น​ที่​ยอม​รับ, เหมือนกับ​อา​แบล พี่​ชาย​เขา. และ​บุตร​คน​หนึ่ง​เกิด​กับ​เขา​ด้วย, และ​เขา​เรียก​ชื่อ​บุตร​ว่า​เอ​โน​ช.
  ๔ และ​ใน​เวลา​นั้น​คน​เหล่า​นี้​เริ่ม​เรียกหา​พระ​นาม​ของ​พระเจ้า, และ​พระเจ้า​ทรง​อวย​พร​พวก​เขา;
  ๕ และ​มี​การ​เขียน​ในหนังสือ​แห่ง​ความ​ทรง​จำ, ซึ่ง​ใน​นั้น​มี​บันทึก​ไว้, ใน​ภาษา​ของ​อาดัม, เพราะ​ได้​ให้​ไว้​แก่​คน​มาก​เท่า​ที่​เรียก​หา​พระผู้เป็นเจ้า​ให้​เขียน​โดย​วิญญาณ​แห่ง​การดลใจ;
  ๖ และ​โดย​พวก​เขา​ลูก​หลาน​ของ​พวก​เขา​ได้​รับ​การ​สอน​ให้​อ่าน​และ​เขียน, โดย​มี​ภาษา​ซึ่ง​บริสุทธิ์​และ​ไม่​เสื่อมเสีย.
  ๗ บัดนี้​ฐานะปุโรหิต​เดียวกัน​นี้, ซึ่ง​อยู่​ใน​กาล​เริ่ม​ต้น, จะ​อยู่​ใน​การ​สิ้นสุด​ของ​โลก​ด้วย.
  ๘ บัดนี้​คำ​พยากรณ์​นี้​อา​ดัมพูด​ไว้, ดัง​ที่​พระ​วิญญาณบริสุทธิ์​ทรง​ดลใจ​ท่าน, และ​มี​การ​บันทึก​ลำดับ​การ​สืบเชื้อสาย​ของ​ลูก​ๆ ของ​พระผู้เป็นเจ้า. และ​นี่​คือหนังสือ​ของ​คน​รุ่น​ต่างๆ ของ​อาดัม, โดย​กล่าว​ว่า: ใน​วัน​ที่​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​สร้าง​มนุษย์, ใน​ลักษณะ​เหมือน​พระผู้เป็นเจ้า​พระองค์​ทรง​รังสรรค์​เขา;
  ๙ ใน​รูปลักษณ์​ของ​พระ​ว​ร​กาย​ของ​พระองค์​เอง, ชาย​และ​หญิง, พระองค์​ทรง​สร้าง​พวกเขา, และ​ทรง​อวย​พร​พวก​เขา, และ​ทรง​เรียกชื่อ​พวก​เขา​ว่า​อาดัม, ใน​วัน​ที่​พระองค์​ทรง​สร้าง​พวก​เขา​และ​พวก​เขา​กลาย​เป็น​จิตวิญญาณ​มี​ชีวิต​ใน​แผ่นดิน​บน​ที่​รอง​พระบาท​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๑๐ และ​อาดัม​มีชีวิต​อยู่​หนึ่ง​ร้อย​สาม​สิบ​ปี, และ​ให้​กำเนิด​บุตร​คน​หนึ่ง​ใน​ลักษณะ​เหมือน​ท่าน​เอง, ตาม​รูปลักษณ์​ของ​ท่าน​เอง, และ​เรียก​ชื่อ​เขา​ว่า​เสท.
  ๑๑ และ​วัน​เวลา​ของ​อาดัม, หลังจาก​ท่าน​ให้​กำเนิด​เสท, คือ​แปด​ร้อย​ปี, และ​ท่าน​ให้​กำเนิด​บุตร​และ​ธิดา​หลาย​คน;
  ๑๒ และ​วัน​เวลา​ทั้งหมด​ที่​อา​ดัมมีชีวิต​อยู่​คือ​เก้า​ร้อย​สาม​สิบ​ปี, และ​ท่าน​ตาย.
  ๑๓ เสท​มี​ชีวิต​อยู่​หนึ่ง​ร้อย​ห้า​ปี, และ​ให้​กำเนิด​เอ​โน​ช, และ​พยากรณ์​ใน​วัน​เวลา​ทั้งหมด​ของ​ท่าน, และ​สอน​เอ​โน​ช บุตร​ของ​ท่าน​ใน​วิถี​ทาง​ของ​พระผู้เป็นเจ้า; ดังนั้น​เอ​โน​ช​จึง​พยากรณ์​เช่น​เดียวกัน.
  ๑๔ และ​เสท​มี​ชีวิต​อยู่, หลังจาก​ท่าน​ให้​กำเนิด​เอ​โน​ช, แปด​ร้อย​เจ็ด​ปี, และ​ให้​กำเนิด​บุตร​และ​ธิดา​หลาย​คน.
  ๑๕ และ​ลูก​หลาน​มนุษย์​มี​จำนวน​มาก​ทั่ว​ผืน​แผ่นดิน. และ​ใน​วัน​เวลา​นั้น​ซา​ตาน​มี​อำนาจปกครอง​มาก​ใน​บรรดา​มนุษย์, และ​ลุกลาม​ใน​ใจ​พวก​เขา; และ​นับ​แต่​นั้น​มา​มี​การ​ทำ​สงคราม​และ​การ​นองเลือด; และ​มือ​ของ​คน​คน​หนึ่ง​ต่อสู้​พี่น้อง​ของ​ตน​เอง, ใน​การ​หยิบ​ยื่น​ความ​ตาย​ให้, เนื่องจาก​งานลับ​ทั้งหลาย, โดย​แสวง​หา​อำนาจ.
  ๑๖ วัน​เวลา​ทั้งหมด​ของ​เสท​คือ​เก้า​ร้อย​สิบ​สอง​ปี, และ​ท่าน​ตาย.
  ๑๗ และ​เอ​โน​ช​มี​ชีวิต​อยู่​เก้า​สิบ​ปี, และ​ให้​กำเนิดเคนัน. และ​เอ​โน​ช​กับ​พวก​ที่​เหลือ​อยู่​ของ​ผู้คน​แห่ง​พระผู้เป็นเจ้า​ออก​มา​จาก​แผ่นดิน, ซึ่ง​เรียก​ว่า​ชู​ลอน, และ​พำนัก​ใน​แผ่นดิน​แห่ง​คำ​สัญญา​แห่ง​หนึ่ง, ซึ่ง​ท่าน​เรียก​ตาม​บุตร​ของ​ท่าน​เอง, ผู้​ซึ่ง​ท่าน​ตั้ง​ชื่อว่า​เคนัน.
  ๑๘ และ​เอ​โน​ช​มี​ชีวิต​อยู่, หลังจาก​ท่าน​ให้​กำเนิด​เคนัน, แปด​ร้อย​สิบ​ห้า​ปี, และ​ให้​กำเนิด​บุตร​และ​ธิดา​หลาย​คน. และ​วัน​เวลา​ทั้งหมด​ของ​เอ​โน​ช​คือ​เก้า​ร้อย​ห้า​ปี, และ​ท่าน​ตาย.
  ๑๙ และ​เคนัน​มี​ชีวิต​อยู่​เจ็ด​สิบ​ปี, และ​ให้​กำเนิด​มา​หะ​ลาเลล; และ​เคนัน​มี​ชีวิต​อยู่​หลังจาก​ท่าน​ให้​กำเนิด​มา​หะ​ลา​เลลแปด​ร้อย​สี่​สิบ​ปี, และ​ให้​กำเนิด​บุตร​และ​ธิดา. และ​วัน​เวลา​ทั้งหมด​ของ​เคนัน​คือ​เก้า​ร้อย​สิบ​ปี, และ​ท่าน​ตาย.
  ๒๐ และ​มา​หะ​ลา​เลลมี​ชีวิต​อยู่​หก​สิบ​ห้า​ปี, และ​ให้​กำเนิด​ยาเรด; และ​มา​หะ​ลา​เลลมี​ชีวิต​อยู่, หลังจาก​ท่าน​ให้​กำเนิด​ยาเรด, แปด​ร้อย​สาม​สิบ​ปี, และ​ให้​กำเนิด​บุตร​และ​ธิดา. และ​วัน​เวลา​ทั้งหมด​ของ​มา​หะ​ลา​เลลคือ​แปด​ร้อย​เก้า​สิบ​ห้า​ปี, และ​ท่าน​ตาย.
  ๒๑ และ​ยา​เรดมีชีวิต​อยู่​หนึ่ง​ร้อย​หก​สิบ​สอง​ปี, และ​ให้​กำเนิด​เอ​โน; และ​ยา​เรดมีชีวิต​อยู่, หลังจาก​ท่าน​ให้​กำเนิด​เอ​โน​ค, แปด​ร้อย​ปี, และ​ให้​กำเนิด​บุตร​และ​ธิดา. และ​ยา​เรดสอ​น​เอ​โน​ค​ใน​วิถี​ทาง​ทั้งปวง​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๒๒ และ​นี่​คือ​ลำดับ​การ​สืบ​เชื้อสาย​ของ​บุตร​ทั้งหลาย​ของ​อาดัม, ผู้​เป็นบุตร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, ผู้​ซึ่ง​องค์​พระผู้เป็นเจ้า, พระองค์​เอง, ทรง​สนทนา​ด้วย.
  ๒๓ และ​พวก​เขา​เป็น​ผู้สั่งสอน​ความชอบ​ธรรม, และ​พูด​และพยากรณ์, และ​เรียก​หา​มนุษย์​ทั้งปวง, ทุกแห่ง​หน, ให้​กลับใจ; และ​มี​การ​สอนศรัทธา​แก่​ลูก​หลาน​มนุษย์.
  ๒๔ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ วัน​เวลา​ทั้งหมด​ของ​ยา​เรดคือ​เก้า​ร้อย​หก​สิบ​สอง​ปี, และ​ท่าน​ตาย.
  ๒๕ และ​เอ​โน​ค​มี​ชีวิต​อยู่​หก​สิบ​ห้า​ปี, และ​ให้​กำเนิด​เมธูเสลาห์.
  ๒๖ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เอ​โน​ค​เดินทาง​ไป​ใน​แผ่นดิน, ใน​บรรดา​ผู้คน; และ​ขณะ​ที่​ท่าน​เดินทาง, พระ​วิญญาณ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​เสด็จ​ออก​จาก​สวรรค์​ลง​มา, และ​สถิต​อยู่​กับ​ท่าน.
  ๒๗ และ​ท่าน​ได้ยิน​พระ​สุรเสียง​จาก​สวรรค์, ตรัส​ว่า: เอ​โน​ค, บุตร​ของ​เรา, จง​พยากรณ์​แก่​ผู้คน​เหล่า​นี้, และ​กล่าว​แก่​พวก​เขา—จง​กลับ​ใจ, เพราะ​พระเจ้า​ตรัส​ดังนี้: เราโกรธ​ผู้คน​เหล่า​นี้, และ​ความ​โกรธ​อัน​รุนแรง​ของ​เรา​ดาลเดือด​กับ​พวก​เขา; เพราะ​ใจ​พวก​เขา​แข็ง​กระด้าง​ขึ้น, และหู​พวก​เขา​ตึง​ต่อ​การ​ได้ยิน, และ​สายตา​พวก​เขามอ​ง​เห็น​ได้ไม่​ไกล;
  ๒๘ และ​สำหรับ​หลาย​รุ่น​มา​นี้, นับ​แต่​วัน​ที่​เรา​สร้าง​พวก​เขา, พวก​เขา​หลง​ทางไป, และ​ปฏิเสธ​เรา, และ​แสวง​หา​คำ​แนะนำ​ของ​ตน​เอง​ใน​ความ​มืด; และ​ใน​ความ​น่า​ชิงชัง​ของ​ตน​เอง พวก​เขา​วาง​แผนก​ระ​ทำ​ฆาตกรรม, และ​มิได้​รักษา​บัญญัติ, ซึ่ง​เรา​ให้​แก่​อาดัม, บิดา​พวก​เขา.
  ๒๙ ดังนั้น, พวก​เขา​จึง​กล่าว​คำ​สาบาน​เท็จ​ไว้​กับ​ตน, และ, โดย​คำสาบาน​ของ​พวก​เขา, พวก​เขา​นำ​ความ​ตาย​มา​สู่​ตน​เอง; และ​เรา​เตรียมนรก​แห่ง​หนึ่ง​ไว้​ให้​พวก​เขา, หาก​พวก​เขา​หาก​ลับ​ใจ​ไม่;
  ๓๐ และ​นี่​คือ​ประกาศิต, ซึ่ง​เรา​ส่ง​ออก​ไป​ใน​การ​เริ่ม​ต้น​ของ​โลก, จาก​ปากขอ​ง​เรา​เอง, นับ​แต่​การ​วาง​รากฐาน​ของ​โลก, และ​โดย​ปากขอ​ง​ผู้​รับ​ใช้​ทั้งหลาย​ของ​เรา, บรรพบุรุษ​ทั้งหลาย​ของ​เจ้า, เรา​ประกาศิต​ไว้, แม้​ดัง​ที่​จะ​ส่ง​ประกาศิต​นั้น​ออก​ไป​ใน​โลก, จนถึง​สุด​แดน​ของ​มัน.
  ๓๑ และ​เมื่อ​เอ​โน​ค​ได้ยิน​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แล้ว, ท่าน​น้อม​กาย​ลง​สู่​พื้น​ดิน, ต่อ​พระ​พักตร์​พระเจ้า, และ​ทูล​ต่อ​พระ​พักตร์​พระเจ้า, โดย​กล่าว​ว่า: เหตุ​ใด​เล่า​ข้าพระ​องค์​จึง​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน​ใน​สาย​พระ​เนตร​ของ​พระองค์, และ​เป็น​เพียง​คน​หนุ่ม, และ​ผู้คน​ทั้งปวง​เกลียด​ชัง​ข้าพระ​องค์; เพราะ​ข้าพระ​องค์เชื่องช้า​ใน​การ​พูด; เหตุ​ใด​ข้าพระ​องค์​จึง​ได้​เป็น​ผู้​รับ​ใช้​ของ​พระองค์ ?
  ๓๒ และ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​เอ​โน​ค: จง​ออก​ไป​และ​ทำ​ดัง​ที่​เรา​บัญชา​เจ้า, และ​ไม่​มี​มนุษย์​คน​ใด​จะ​ทิ่มแทง​เจ้า. จง​อ้าปาก​ขอ​ง​เจ้า, และ​เรา​จะ​เติม​ให้​เต็ม, และ​เรา​จะ​ให้​เจ้า​เอ่ย​ปาก, เพราะ​เนื้อ​หนัง​ทั้งปวง​อยู่​ใน​มือ​เรา, และ​เรา​จะ​ทำ​ตาม​ที่​เรา​เห็น​ว่า​ดี.
  ๓๓ จง​กล่าว​แก่​ผู้คน​เหล่า​นี้: ท่าน​จงเลือก​เสีย​แต่​วัน​นี้, ที่​จะ​รับ​ใช้​พระเจ้า พระผู้เป็นเจ้า​ผู้ทรง​รังสรรค์​ท่าน.
  ๓๔ ดูเถิด พระ​วิญญาณ​ของ​เรา​อยู่​กับ​เจ้า, ดังนั้น​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​เจ้า​เรา​จะ​รับรอง; และภูเขา​จะ​หลบ​หนี​ไป​ต่อหน้า​เจ้า, และแม่น้ำ​จะ​หัน​ไป​จาก​วิถี​ของ​มัน; และ​เจ้า​จะ​อยู่​กับ​เรา, และ​เรา​กับ​เจ้า; ฉะนั้น​จงเดิน​กับ​เรา.
  ๓๕ และ​พระเจ้า​รับสั่ง​กับ​เอ​โน​ค, และ​ตรัส​กับ​ท่าน: จง​เจิม​ดวงตา​ของ​เจ้า​ด้วย​ดิน​เหนียว, และ​ล้าง​มัน, และ​เจ้า​จะ​มอง​เห็น. และ​ท่าน​ทำ​เช่น​นั้น.
  ๓๖ และ​ท่าน​มอง​เห็นวิญญาณ​ทั้งหลาย​ที่​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​สร้าง​ไว้; และ​ท่าน​มอง​เห็น​สิ่ง​ซึ่ง​ดวงตา​ฝ่ายธรรมชาติ​มอง​ไม่​เห็น​ด้วย; และ​นับ​แต่​นั้น​มา​มี​การก​ล่า​ว​ขวัญ​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​ว่า: พระเจ้า​ทรง​ยก​ผู้หยั่งรู้​คน​หนึ่ง​สำหรับ​ผู้คน​ของ​พระองค์.
  ๓๗ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ เอ​โน​คอ​อก​ไป​ใน​แผ่นดิน, ใน​บรรดา​ผู้คน, โดย​ยืน​บน​เนิน​เขา​และ​สถาน​ที่​สูง, และ​ร้อง​ด้วย​เสียง​อัน​ดัง, เป็น​พยาน​ว่ากล่าว​การก​ระ​ทำ​ของ​พวก​เขา; และ​คน​ทั้งปวงขุ่นเคือง​เนื่องจาก​ท่าน.
  ๓๘ และ​พวก​เขา​ออก​มา​ฟัง​ท่าน, บน​สถาน​ที่​สูง, โดย​กล่าว​แก่​ผู้​ดูแล​กระโจม: เจ้า​จง​อยู่​ที่​นี่​และ​ดูแล​กระโจม, ขณะ​พวก​เรา​ไป​ที่​โน่น​เพื่อ​ดู​ผู้​หยั่งรู้, เพราะ​เขา​พยากรณ์, และ​มี​สิ่ง​ประหลาด​ใน​แผ่นดิน; คน​ป่า​คน​หนึ่ง​มา​อยู่​ใน​บรรดา​พวก​เรา.
  ๓๙ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​เมื่อ​พวก​เขา​ได้​ฟัง​ท่าน, ไม่​มี​ผู้​ใด​จับ​ท่าน; เพราะ​ความ​กลัว​เกิด​กับ​พวก​เขา​ทุก​คน​ที่​ได้​ฟัง​ท่าน; เพราะ​ท่าน​เดิน​กับ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๔๐ และ​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​มา​หา​ท่าน, ซึ่ง​ชื่อ​ของ​เขา​คือมาหิยาห์, และ​กล่าว​แก่​ท่าน: บอก​พวก​เรา​มา​ตาม​ตรง​เถิด​ว่า​ท่าน​คือ​ใคร, และ​ท่าน​มา​จาก​ไหน ?
  ๔๑ และ​ท่าน​กล่าว​แก่​พวก​เขา: ข้าพเจ้า​ออก​มา​จาก​แผ่นดิน​แห่ง​เคนัน, แผ่นดิน​บรรพบุรุษ​ของ​ข้าพเจ้า, แผ่นดิน​แห่ง​ความชอบ​ธรรม​จนถึง​วัน​นี้. และ​บิดา​ข้าพเจ้า​สอน​ข้าพเจ้า​ใน​วิถี​ทาง​ทั้งปวง​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๔๒ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น, ขณะ​ที่​ข้าพเจ้า​เดินทาง​จาก​แผ่นดิน​แห่ง​เคนัน, ใกล้​ทะเล​ทาง​ตะวันออก, ข้าพเจ้า​เห็น​นิมิต; และ​ดูเถิด, สวรรค์​นั้น​ข้าพเจ้า​ได้​เห็น, และ​พระเจ้า​รับสั่ง​กับ​ข้าพเจ้า, และ​ประทาน​พระ​บัญชา​แก่​ข้าพเจ้า; ดังนั้น, เพราะ​เหตุ​นี้, เพื่อ​รักษา​พระ​บัญชา, ข้าพเจ้า​จึง​พูด​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ออก​มา.
  ๔๓ และ​เอ​โน​ค​กล่าว​วา​ทะ​ของ​ท่าน​ต่อ​ไป, โดย​กล่าว​ว่า: พระเจ้า​ซึ่ง​รับสั่ง​กับ​ข้าพเจ้า, องค์​เดียวกัน​นี้​ทรง​เป็น​พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​สวรรค์, และ​พระองค์​ทรง​เป็น​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า, และ​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ท่าน, และ​ท่าน​เป็น​พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า, และ​เหตุ​ใด​ท่าน​จึง​ให้​คำแนะนำ​ตน​เอง, และ​ปฏิเสธ​พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​สวรรค์​เล่า ?
  ๔๔ ฟ้า​สวรรค์​นั้น​พระองค์​ทรง​รังสรรค์; แผ่นดินโลก​เป็น​ที่​รอง​พระบาท​ของ​พระองค์; และ​รากฐาน​ของ​มัน​เป็น​ของ​พระองค์. ดูเถิด, พระองค์​ทรง​วาง​รากฐาน​ไว้, พระองค์​ทรง​นำ​ไพร่พล​มนุษย์​มา​อยู่​บน​พื้น​ผิว​ของ​มัน.
  ๔๕ และ​ความ​ตาย​มา​ถึง​บรรพบุรุษ​ของ​เรา; กระนั้น​ก็ตาม​เรา​ยัง​รู้จัก​พวก​เขา, และ​จะ​ปฏิเสธ​ไม่​ได้, และ​แม้​คน​แรก​ของ​ทั้งหมด​เรา​ก็​รู้จัก, แม้​อาดัม.
  ๔๖ เพราะ​หนังสือ​แห่ง​ความ​ทรงจำ​เรา​เขียน​ไว้​ใน​บรรดา​พวก​เรา, ตาม​แบบ​ซึ่ง​ประทาน​ไว้​โดย​นิ้ว​พระ​หัตถ์​ของ​พระผู้เป็นเจ้า; และ​ประทาน​ไว้​ใน​ภาษา​ของ​เรา​เอง.
  ๔๗ และ​ขณะ​ที่​เอ​โน​ค​พูด​ถ้อยคำ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ออก​มา, ผู้คน​ตัว​สั่น, และ​ทน​อยู่​ตรง​หน้า​ท่าน​ไม่​ได้.
  ๔๘ และ​ท่าน​กล่าว​แก่​พวก​เขา: เพราะว่า​อาดัมตก, พวก​เรา​จึง​เป็น​อยู่; และ​โดย​การ​ตก​ของ​ท่าน​จึง​บังเกิด​ความตาย; และ​เรา​ถูก​กำหนด​เป็น​ผู้​มี​ส่วน​ใน​ความ​เศร้าหมอง​และ​ความ​โศก​เศร้า.
  ๔๙ ดูเถิด ซา​ตาน​มา​ใน​บรรดา​ลูก​หลาน​มนุษย์, และล่อลวง​คน​เหล่า​นั้น​ให้​นมัสการ​เขา; และ​มนุษย์​กลาย​เป็น​คน​มีตัณหา, รา​คจ​ริ, และ​เป็น​เหมือน​มาร, และถูกกัน​ไว้​จาก​ที่​ประทับ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๕๐ แต่​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​ทำให้​เป็น​ที่​รู้​แก่​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ว่า​มนุษย์​ทั้งปวง​ต้อง​กลับ​ใจ.
  ๕๑ และ​พระองค์​ทรง​เรียก​หา​อาดัม บิดา​ของ​เรา​โดย​สุรเสียง​ของ​พระองค์​เอง, โดย​ตรัส​ว่า: เรา​คือ​พระผู้เป็นเจ้า; เรา​รังสรรค์​โลก, และมนุษย์​ก่อน​พวก​เขา​เป็น​อยู่​ใน​เนื้อ​หนัง.
  ๕๒ และ​พระองค์​ตรัส​กับ​ท่าน​ด้วยว่า: หาก​เจ้า​จะ​หัน​มา​หา​เรา, และ​สดับ​ฟัง​เสียง​ของ​เรา, และ​เชื่อ, และ​กลับ​ใจ​จาก​การ​ล่วง​ละเมิด​ทั้งปวง​ของ​เจ้า, และ​รับ​บัพ​ติ​ศมา, แม้​ใน​น้ำ, ใน​พระ​นาม​ของ​พระ​บุตร​องค์​เดียว​ที่​ถือกำเนิด​ของ​เรา, ผู้ทรง​เปี่ยม​ด้วย​พระคุณ​และ​ความ​จริง, ซึ่ง​คือ​พระ​เยซูคริสต์, พระ​นาม​เดียว​เท่านั้น​ซึ่ง​จะ​ให้​ไว้​ภาย​ใต้​ฟ้า​สวรรค์, ซึ่ง​โดย​พระ​นาม​นั้น​ความรอด​จะ​มา​ถึง​ลูก​หลาน​มนุษย์, เจ้า​จะ​ได้​รับ​ของ​ประทาน​แห่ง​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์, โดย​ขอ​สิ่ง​ทั้งปวง​ใน​พระ​นาม​ของ​พระองค์, และ​สิ่ง​ใด​ก็ตาม​ที่​เจ้า​จะ​ขอ, ก็​จะ​ให้​มัน​แก่​เจ้า.
  ๕๓ และ​อาดัม บิดา​ของ​เรา​พูด​กับ​พระเจ้า, และ​ทูล​ว่า: เหตุ​ใด​เล่า​มนุษย์​จึง​ต้อง​กลับ​ใจ​และ​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา​ใน​น้ำ ? และ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​อาดัม: ดูเถิด เราให้อภัย​เจ้า​ใน​การ​ล่วง​ละเมิด​ของ​เจ้า​ใน​สวน​แห่ง​เอ​เดน.
  ๕๔ จาก​เหตุ​นี้​เอง​มี​การก​ล่า​ว​ขวัญ​ไป​ทั่ว​ใน​บรรดา​ผู้คน, ว่า​พระบุตร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ทรงชดใช้​ความ​ผิด​ดั้งเดิม, ซึ่ง​ใน​นั้น​บาป​ของ​บิดา​มารดา​จะ​ตอบ​ไว้​บน​ศีรษะ​ของลูก​ไม่​ได้, เพราะ​พวก​เขา​ปลอด​บาป​นับ​แต่​การ​วาง​รากฐาน​ของ​โลก.
  ๕๕ และ​พระเจ้า​รับสั่ง​กับ​อาดัม, โดย​ตรัส​ว่า: ตราบเท่า​ที่​ลูก​ๆ ของ​เจ้า​กำเนิด​ใน​บาป​ฉันใด, เมื่อ​พวก​เขา​เริ่ม​เติบโตขึ้น, บาป​ย่อม​กำเนิด​ใน​ใจ​พวก​เขา​ฉันนั้น, และ​พวก​เขา​ลิ้ม​รส​ความขมขื่น, เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รู้จัก​ให้​คุณ​ค่า​แก่​ความ​ดี.
  ๕๖ และ​ให้​แก่​พวก​เขา​ที่​จะ​รู้จัก​ความ​ดี​จาก​ความ​ชั่ว; ดังนั้น พวก​เขา​จึง​เป็น​ผู้​มี​สิทธิ์เสรี​ของ​ตน​เอง, และ​เรา​ให้​กฎ​และ​บัญญัติ​อีก​ข้อ​หนึ่ง​แก่​เจ้า.
  ๕๗ ดังนั้น​จง​สอน​ลูก​หลาน​ของ​เจ้า, ว่า​มนุษย์​ทั้งปวง, ทุกแห่ง​หน, ต้อง​กลับใจ, มิ​ฉะนั้น​พวก​เขา​จะ​ไม่​มี​ทาง​สืบ​ทอด​อาณาจักร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​เป็น​มรดก​ได้​เลย, เพราะ​สิ่ง​ไม่สะอาด​จะ​พำนัก​ที่​นั่น​ไม่​ได้, หรือพำนัก​ใน​ที่​ประทับ​ของ​พระองค์​ก็​ไม่​ได้; เพราะ, ใน​ภาษา​ของ​อาดัม, มหาบุรุษ​แห่ง​ความ​บริสุทธิ์​คือ​พระ​นาม​ของ​พระองค์, และ​พระ​นาม​ของ​พระองค์​เดียว​ที่​ถือกำเนิด​ของ​พระองค์​คือ​บุตร​แห่ง​พระ​มหาบุรุษ, แม้​พระ​เยซู​คริสต์, พระ​ผู้พิพากษา​ที่​ชอบธรรม, ผู้​จะ​เสด็จ​มา​ใน​ความ​เรือง​โรจน์​แห่ง​เวลา.
  ๕๘ ฉะนั้น​เรา​จึง​ให้​บัญญัติ​ข้อ​หนึ่ง​แก่​เจ้า, ให้​สอน​สิ่ง​เหล่า​นี้​อย่าง​เปิดเผย​แก่​ลูกหลาน​ของ​เจ้า, โดย​กล่าว​ว่า:
  ๕๙ คือ​โดย​เหตุ​ของ​การ​ล่วง​ละเมิด​การ​ตก​จึง​เกิด​ขึ้น, การ​ตก​นั้น​นำ​มา​ซึ่ง​ความ​ตาย, และ​ตราบเท่า​ที่​เจ้า​เกิด​มา​ใน​โลก​โดย​น้ำ, และ​โลหิต, และวิญญาณ, ซึ่ง​เรา​รังสรรค์​ไว้, และ​จาก​ผงธุลี​กลาย​เป็น​จิต​วิญญาณ​มี​ชีวิต​ฉันใด, แม้​ฉันนั้น​เจ้า​ต้องเกิด​ใหม่​สู่​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์, โดยน้ำ, และ​โดย​พระ​วิญญาณ, และ​สะอาด​โดย​พระ​โลหิต, แม้​พระ​โลหิต​ของ​พระองค์​เดียว​ที่​ถือกำเนิด​ของ​เรา; เพื่อ​เจ้า​จะ​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์​จาก​บาป​ทั้งปวง, และยินดี​กับถ้อยคำ​แห่ง​ชีวิต​นิรันดร์ใน​โลก​นี้, และ​ชีวิต​นิรันดร์ใน​โลก​ที่​จะ​มา​ถึง, แม้​รัศมีภาพ​อมตะ;
  ๖๐ เพราะ​โดยน้ำ​เจ้า​รักษา​บัญญัติ; โดย​พระ​วิญญาณ​เจ้า​ได้​รับ​การรับรอง, และ​โดย​พระโลหิต​เจ้า​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้บริสุทธิ์;
  ๖๑ ฉะนั้น​จึง​ให้​สิ่ง​นี้​เพื่อ​จะ​อยู่​กับ​เจ้า; พยาน​แห่ง​สวรรค์; พระ​ผู้ปลอบโยน; สิ่ง​ที่​ส่งเสริม​ความ​สงบ​แห่ง​รัศมี​ภาพ​อมตะ; ความ​จริง​ของ​สิ่ง​ทั้งปวง; สิ่ง​ซึ่ง​ชุบชีวิต​ให้​สิ่ง​ทั้งปวง, ซึ่ง​ทำให้​สิ่ง​ทั้งปวง​มี​ชีวิต; สิ่ง​ซึ่ง​รู้​สิ่ง​ทั้งปวง, และ​มี​เด​ชานุ​ภาพ​ทั้งปวง​ตาม​ปัญญา, ความ​เมตตา, ความ​จริง, ความ​ยุติธรรม, และ​ความ​เที่ยงธรรม.
  ๖๒ และ​บัดนี้, ดูเถิด, เรา​กล่าว​แก่​เจ้า: นี่​คือแผน​แห่ง​ความ​รอด​เพื่อ​มนุษย์​ทั้งปวง, โดย​ทาง​พระ​โลหิต​ของ​พระองค์​เดียว​ที่ถือกำเนิด​ของ​เรา, ผู้​จะ​เสด็จ​มา​ใน​ความ​เรือง​โรจน์​แห่ง​เวลา.
  ๖๓ และ​ดูเถิด, สิ่ง​ทั้งปวง​มี​ลักษณะ​ที่​เหมือน​กัน, และ​สิ่ง​ทั้งปวง​สร้าง​และ​รังสรรค์​ขึ้น​เพื่อ​กล่าว​คำพยาน​ถึง​เรา, ทั้ง​สิ่ง​ซึ่ง​เป็น​ฝ่าย​โลก, และ​สิ่ง​ซึ่ง​เป็น​ฝ่าย​วิญญาณ; สิ่ง​ซึ่ง​อยู่​ใน​ฟ้า​สวรรค์​เบื้องบน, และ​สิ่ง​ซึ่ง​อยู่​บน​ผืน​แผ่นดิน, และ​สิ่ง​ซึ่ง​อยู่​ใน​ผืน​แผ่นดิน, และ​สิ่ง​ซึ่ง​อยู่​ใต้​ผืน​แผ่นดิน, ทั้ง​เบื้องบน​และ​เบื้อง​ล่าง: สิ่ง​ทั้งปวง​กล่าว​คำ​พยาน​ถึง​เรา.
  ๖๔ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น, เมื่อ​พระเจ้า​รับสั่ง​กับ​อาดัม, บิดา​ของ​เรา​แล้ว, คือ​อา​ดัมร้อง​ทูล​พระเจ้า, และ​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​พา​ท่าน​ไป, และ​นำ​ลง​ไป​ใน​น้ำ, และ​วาง​ไว้​ใต้น้ำ, และ​นำ​ออก​มา​จาก​น้ำ.
  ๖๕ และ​ท่าน​จึง​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา​ดังนั้น, และ​พระ​วิญญาณ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​เสด็จ​ลง​มาบ​น​ท่าน, และ​ท่าน​จึงเกิด​จาก​พระ​วิญญาณ​ดังนั้น, และ​กลาย​เป็น​ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​ชุบชีวิต​ในจิต.
  ๖๖ และ​ท่าน​ได้ยิน​พระ​สุรเสียง​มา​จาก​สวรรค์, ตรัส​ว่า: เจ้า​รับ​บัพ​ติ​ศมา​ด้วย​ไฟ, และ​ด้วย​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์. นี่​คือพยาน​ของ​พระ​บิดา, และ​พระ​บุตร, นับ​แต่​นี้​ไป​และ​ตลอด​กาล;
  ๖๗ และ​เจ้า​เป็น​คนในระเบียบ​ของ​พระองค์​ผู้ทรง​ปราศจาก​การ​เริ่ม​ต้น​ของ​วัน​หรือ​การ​สิ้นสุด​ของ​ปี, จาก​ชั่ว​นิรันดร​ถึง​ชั่ว​นิรันดร.
  ๖๘ ดูเถิด, เจ้า​เป็นหนึ่ง​เดียวกัน​กับ​เรา, บุตร​คน​หนึ่ง​ของ​พระผู้เป็นเจ้า; และ​ดังนั้น​คน​ทั้งปวง​จะ​เป็นบุตร​ของ​เรา. เอ​เมน.