พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
งาน​ที่​เลือกสรร​จาก​หนังสือ​ของ​โมเสส
บท​ที่ ๗
(เดือน​ธันวาคม ค.ศ. ๑๘๓๐)
เอ​โน​ค​สอน, นำ​ผู้คน, และ​เคลื่อน​ย้าย​ภูเขา—นคร​แห่ง​ไซ​อัน​ได้​รับ​การ​สถาปนา—เอ​โน​คม​อง​เห็น​ล่วงหน้า​ถึง​การ​เสด็จ​มา​ของ​บุตร​แห่ง​พระ​มหา​บุรุษ, การ​พลี​พระ​ชนม์​ชีพ​เพื่อ​การ​ชดใช้​ของ​พระองค์, และ​การ​ฟื้น​คืน​ชีวิต​ของ​วิ​สุทธิ​ชน—เขามอ​ง​เห็น​ล่วงหน้า​ถึง​การ​ฟื้นฟู, การ​รวบรวม, การ​เสด็จ​มา​ครั้ง​ที่​สอง, และ​การก​ลับ​คืน​ของ​ไซ​อัน.
  ๑ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ เอ​โน​ค​กล่าว​วา​ทะ​ของ​เขา​ต่อ​ไป, โดย​กล่าว​ว่า: ดูเถิด, อา​ดัมบิดา​เรา​สอน​เรื่อง​เหล่า​นี้, และ​หลาย​คน​เชื่อ​และ​มา​เป็นบุตร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, และ​หลาย​คน​หา​ได้​เชื่อ​ไม่, และ​ตาย​ใน​บาป​ของ​พวก​เขา, และ​เฝ้า​รอ​ด้วย​ความ​หวาดกลัว, ใน​ความ​ทรมาน, ถึง​ความ​เคือง​แค้น​ดัง​เพลิง​แห่ง​พระ​พิโรธ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ที่​จะ​เท​ลง​บน​พวก​เขา.
  ๒ และ​นับ​แต่​เวลา​นั้น​มา​เอ​โน​ค​เริ่ม​พยากรณ์, โดย​กล่าว​แก่​ผู้คน, ว่า: ขณะ​ที่​ข้าพเจ้า​เดินทาง, และ​ยืน​อยู่​บน​สถาน​ที่ เมหุยาห์, และ​ร้อง​ทูล​พระเจ้า, มี​พระ​สุรเสียง​มา​จาก​สวรรค์, ตรัส​ว่า—เจ้า​จง​หัน​กลับ​ไป, และ​เจ้า​จง​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​สิ​เม​โอน.
  ๓ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​ข้าพเจ้า​หัน​กลับ​ไป​และ​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา; และ​ขณะ​ที่​ข้าพเจ้า​ยืน​อยู่​บน​ภูเขา, ข้าพเจ้า​เห็น​ฟ้า​สวรรค์​เปิด, และ​รัศมีภาพ​ห่อ​หุ้ม​ข้าพเจ้า​ไว้;
  ๔ และ​ข้าพเจ้า​เห็น​พระเจ้า; และ​พระองค์​ทรง​ยืน​อยู่​ตรง​หน้า​ข้าพเจ้า, และ​พระองค์​ตรัส​กับ​ข้าพเจ้า, แม้​ดัง​คน​คน​หนึ่ง​พูด​กับ​อีก​คน​หนึ่ง, ตรงหน้า; และ​พระองค์​ตรัส​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า: จงดูเถิด, และ​เรา​จะ​ให้​เจ้า​เห็น​โลก​ใน​ระยะ​เวลา​ต่อ​เนื่อง​กัน​หลาย​รุ่น.
  ๕ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ ข้าพเจ้า​มอง​เห็น​ใน​หุบเขา​แห่งชัม, และ​ดู​สิ, ผู้คน​มากมาย​ซึ่ง​พำนัก​ใน​กระโจม, ซึ่ง​คือ​ผู้คน​แห่งชัม.
  ๖ และ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​ข้าพเจ้า​อีก​ว่า: จง​ดูเถิด; และ​ข้าพเจ้า​มอง​ไป​ทาง​ทิศ​เหนือ, และ​ข้าพเจ้า​มอง​เห็น​ผู้คน​แห่ง​คา​นา​อัน, ซึ่ง​พำนัก​ใน​กระโจม.
  ๗ และ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​ข้าพเจ้า: จง​พยากรณ์; และ​ข้าพเจ้า​พยากรณ์, โดย​กล่าว​ว่า: ดูเถิด ผู้คน​แห่ง​คา​นา​อัน, ซึ่ง​มี​จำนวน​มาก, จะ​ออก​ไป​ใน​ขบวน​รบ​เพื่อ​ต่อสู้​กับ​ผู้คน​แห่งชัม, และ​จะ​สังหาร​พวก​เขา​จน​พวก​เขา​จะ​ถูก​ทำลาย​สิ้น; และ​ผู้คน​แห่ง​คา​นา​อัน​จะ​แยก​กัน​ออก​ไป​ใน​แผ่นดิน, และ​แผ่นดิน​จะ​แห้งแล้ง​และ​กันดาร, และ​ไม่​มี​ผู้คน​อื่น​ใด​จะ​พำนัก​ที่​นั่น​นอกจาก​ผู้คน​แห่ง​คา​นา​อัน;
  ๘ เพราะ​ดูเถิด, พระเจ้า​จะ​ทรง​สาป​แช่ง​แผ่นดิน​ด้วย​ความ​ร้อน​จัด, และ​ความ​แห้งแล้ง​ของ​มัน​จะ​เป็น​เช่น​นั้น​ตลอด​กาล; และ​ความดำ​เกิด​กับ​ลูก​หลาน​ทั้งปวง​แห่ง​คา​นา​อัน, จน​พวก​เขา​ถูก​เกลียด​ชัง​ใน​บรรดา​ผู้คน​ทั้งปวง.
  ๙ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ พระเจ้า​ตรัส​กับ​ข้าพเจ้า: จง​ดูเถิด; และ​ข้าพเจ้า​มอง​ดู, และ​ข้าพเจ้า​มอง​เห็น​แผ่นดิน​แห่ง​ชา​โร​น, และ​แผ่นดิน​แห่ง​เอ​โน​ค, และ​แผ่นดิน​แห่ง​ออม​เนอร์, และ​แผ่นดิน​แห่ง​เฮ​ไน, และ​แผ่นดิน​แห่งเชม, และ​แผ่นดิน​แห่ง​เฮ​เนอร์, และ​แผ่นดิน​แห่ง​ฮานันนีฮาห์, และ​ผู้​อยู่​อาศัย​ทั้งปวง​ใน​นั้น;
  ๑๐ และ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​ข้าพเจ้า: จง​ไป​หา​ผู้คน​เหล่า​นี้, และ​กล่าว​แก่​พวก​เขา—จง​กลับใจ, เกลือก​เรา​จะ​ออก​มา​และ​ลง​ทัณฑ์​พวก​เขา​ด้วย​คำ​สาป​แช่ง, และ​พวก​เขา​จะ​ตาย.
  ๑๑ และ​พระองค์​ประทาน​พระ​บัญญัติ​ข้อ​หนึ่ง​แก่​ข้าพเจ้า​ว่า ข้าพเจ้า​จะ​ให้​บัพ​ติ​ศมา​ใน​พระ​นาม​ของ​พระ​บิดา, และ​ของ​พระ​บุตร, ซึ่ง​ทรง​เปี่ยม​ด้วย​พระคุณ​และ​ความ​จริง, และ​ของ​พระ​วิญญาณบริสุทธิ์, ซึ่ง​รับสั่ง​คำ​พยาน​ถึง​พระ​บิดา​และ​พระ​บุตร.
  ๑๒ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ เอ​โน​ค​เรียก​หา​ผู้คน​ทั้งปวง​ต่อ​ไป, ยกเว้น​ผู้คน​แห่ง​คา​นา​อัน, ให้​กลับ​ใจ;
  ๑๓ และศรัทธา​ของ​เอ​โน​ค​มั่นคง​ยิ่ง​นัก​จน​เขา​นำ​ผู้คน​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, และ​ศัตรู​ของ​พวก​เขา​มาร​บ​กับ​พวก​เขา; และ​เขา​พูด​พระ​คำขอ​ง​พระเจ้า, และ​แผ่นดิน​โลก​สั่น​สะเทือน, และภูเขา​หลบ​หนี​ไป, แม้​ตาม​คำสั่ง​ของ​เขา; และ​บรรดาแม่น้ำ​ที่​มี​สายน้ำ​เบน​ไป​จาก​วิถี​ของ​มัน; และ​เสียง​คำราม​ของ​ฝูง​สิงโต​ได้ยิน​ออก​มา​จาก​แดน​ทุรกันดาร; และ​ประชาชาติ​ทั้งปวง​หวาด​กลัว​ยิ่ง​นัก, คำขอ​ง​เอ​โน​ค​ทรงพลัง​ยิ่ง, และ​พลัง​ของ​ภาษา​ซึ่ง​พระผู้เป็นเจ้า​ประทาน​ให้​เขา​ทรง​อานุภาพ​ยิ่ง.
  ๑๔ มี​แผ่นดิน​แห่ง​หนึ่ง​ขึ้น​มา​จาก​ห้วง​ลึก​ของ​ทะเล​ด้วย, และ​ความ​หวาด​กลัว​ของ​ศัตรู​แห่ง​ผู้คน​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ใหญ่​หลวง​ยิ่ง​นัก, จน​พวก​เขา​หลบ​หนี​และ​ยืน​อยู่​ห่าง​ออก​ไป และ​ไป​บน​แผ่นดิน​ซึ่ง​ขึ้น​มา​จาก​ห้วง​ลึก​ของ​ทะเล.
  ๑๕ และ​บรรดายักษ์​ของ​แผ่นดิน, เช่น​เดียวกัน, ยืน​อยู่​ห่าง​ออก​ไป; และ​มี​คำ​สาป​แช่ง​ออก​ไป​สู่​ผู้คน​ทั้งปวง​ที่​ต่อสู้​กับ​พระผู้เป็นเจ้า;
  ๑๖ และ​นับ​แต่​เวลา​นั้น​มา​มี​สงคราม​และ​การ​นองเลือด​ใน​บรรดา​พวก​เขา; แต่​พระเจ้า​เสด็จ​มา​และ​ทรง​พำนัก​กับ​ผู้คน​ของ​พระองค์, และ​พวก​เขา​ดำรง​อยู่​ใน​ความชอบ​ธรรม.
  ๑๗ ความ​เกรงกลัว​พระเจ้า​อยู่​บน​ประชาชาติ​ทั้งปวง, รัศมี​ภาพ​ของ​พระเจ้า​มหาศาล​ยิ่ง​นัก, ซึ่ง​อยู่​บน​ผู้คน​ของ​พระองค์. และ​พระเจ้า​ทรง​อวยพร​แผ่นดิน, และ​พวก​เขา​ได้​รับ​พรบ​น​ภูเขา, และ​บน​สถาน​ที่​สูง, และ​เจริญ​รุ่งเรือง.
  ๑๘ และ​พระเจ้า​ทรง​เรียก​ผู้คน​ของ​พระองค์​ว่า​ไซอัน, เพราะ​พวก​เขา​มี​จิตใจ​เดียว​และ​ความ​คิดเดียว, และ​ดำรง​อยู่​ใน​ความชอบ​ธรรม; และ​ไม่​มีค​น​จน​ใน​บรรดา​พวก​เขา.
  ๑๙ และ​เอ​โน​ค​สืบ​ต่อ​การ​สั่งสอน​ของ​เขา​ใน​ความชอบ​ธรรม​แก่​ผู้คน​ของ​พระผู้เป็นเจ้า. และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​ใน​วัน​เวลา​ของ​เขา, คือ​เขา​สร้าง​นคร​หนึ่ง​ที่​เรียก​ว่าน​ค​ร​แห่ง​ความ​บริสุทธิ์, แม้​ไซ​อัน.
  ๒๐ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เอ​โน​ค​พูด​กับ​พระเจ้า; และ​เขา​ทูล​พระเจ้า: แน่นอน​ว่า​ไซอัน​จะ​พำนัก​ใน​ความ​ปลอดภัย​ตลอด​กาล. แต่​พระเจ้า​ตรัส​กับ​เอ​โน​ค: ไซ​อัน​เรา​ได้​อวย​พร, แต่​พวก​ที่​เหลือ​อยู่​ของ​ผู้คน​เรา​ได้​สาป​แช่ง.
  ๒๑ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​พระเจ้า​ทรง​ทำให้​เอ​โน​ค​เห็น​ผู้​อยู่​อาศัย​ทั้งปวง​ของ​แผ่นดิน​โลก; และ​เขามอ​ง​ดู, และ​ดูเถิด, ไซ​อัน, ตาม​วิถี​แห่ง​เวลา, พระองค์​ทรง​รับขึ้น​สู่​สวรรค์. และ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​เอ​โน​ค: จง​ดู​เรือน​พำนัก​ของ​เรา​ตลอด​กาล.
  ๒๒ และ​เอ​โน​คม​อง​เห็น​พวก​ที่​เหลือ​อยู่​ของ​ผู้คน​ซึ่ง​เป็น​บุตร​ทั้งหลาย​ของ​อาดัมด้วย; และ​พวก​เขา​คือ​การ​ผสมผสาน​ของ​พงศ์พันธุ์​ทั้งปวง​ของ​อา​ดัมยก​เว้น​ก็​แต่​พงศ์พันธุ์​ของ​คา​อิน, เพราะ​พงศ์พันธุ์​ของ​คา​อินดำ, และ​ไม่​มี​ที่​อยู่​ใน​บรรดา​พวก​เขา.
  ๒๓ และ​หลังจาก​ที่​ทรง​รับ​ไซ​อัน​ขึ้น​สู่สวรรค์​แล้ว, เอ​โน​คม​องดู, และ​ดูเถิด, ประชาชาติทั้งปวง​ของ​แผ่นดิน​โลก​อยู่​ต่อหน้า​เขา;
  ๒๔ และ​รุ่น​แล้ว​รุ่น​เล่า​เกิด​มา​และ​ล่วงลับ​ไป; และ​เอ​โน​คอ​ยู่ ณ ที่​สูง​และ​ยกขึ้น​สู่​ที่​สูง, แม้​ใน​พระ​อุระ​ของ​พระ​บิดา, และ​ของ​บุตร​แห่ง​พระ​มหา​บุรุษ; และ​ดูเถิด, อำนาจ​ของ​ซา​ตาน​อยู่​ทั่ว​พื้น​พิภพ.
  ๒๕ และ​เขา​เห็น​เหล่า​เทพ​ลง​มา​จาก​สวรรค์; และ​เขา​ได้ยิน​เสียง​อุโฆษ​ซึ่ง​กล่าว​ว่า: วิบัติ, วิบัติ​จง​มี​แก่​ผู้​อยู่​อาศัย​ของ​แผ่นดิน​โลก.
  ๒๖ และ​เขามอ​ง​เห็น​ซา​ตาน; และ​ซา​ตาน​มีโซ่​เส้น​มหึมา​ใน​มือ​เขา, และ​มัน​บดบัง​ทั่ว​ทั้ง​พื้น​พิภพ​ด้วย​ความมืด; และ​เขา​แหงน​หน้า​และ​หัวเราะ, และ​บรรดาเทพ​ของ​เขา​ชื่นชมยินดี.
  ๒๗ และ​เอ​โน​คม​อง​เห็น​เหล่าเทพ​ลง​มา​จาก​สวรรค์, โดย​แสดงประจักษ์พยาน​ถึง​พระ​บิดา​และ​พระ​บุตร; และ​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์​เสด็จ​ลง​มาบ​นค​น​หลาย​คน, และ​เด​ชานุ​ภาพ​แห่ง​สวรรค์​พา​พวก​เขา​ขึ้น​ไป​ไซ​อัน.
  ๒๘ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​สวรรค์​ทอดพระเนตร​พวก​ที่​เหลือ​อยู่​ของ​ผู้คน, และ​พระองค์​ทรง​กันแสง; และ​เอ​โน​ค​กล่าว​คำ​พยาน​ถึง​เรื่อง​นี้, โดย​กล่าว​ว่า: ไฉน​สวรรค์​จึง​ร่ำไห้, และ​หลั่ง​น้ำตา​ของ​พวก​เขา​ให้​ไหล​ริน​ดัง​สาย​ฝน​บน​ภูเขา ?
  ๒๙ และ​เอ​โน​ค​ทูล​พระเจ้า: ไฉน​พระองค์​จะ​ทรงกันแสง​ได้, โดย​เห็น​ว่า​พระองค์​ทรง​บริสุทธิ์, และ​ทรง​ดำรง​อยู่​จาก​ชั่ว​นิรันดร​ถึง​ชั่ว​นิรันดร ?
  ๓๐ และ​หาก​อยู่​ใน​วิสัย​ที่​มนุษย์​จะ​นับ​อนุภาค​ทั้งหลาย​ของ​แผ่นดิน​โลก​ได้, แท้จริง​แล้ว, แผ่นดินโลก​นับ​ล้าน ๆ เฉก​เช่น​โลก​นี้, ก็​ยัง​ไม่​ถือว่า​นี่​คือ​การ​เริ่ม​ต้น​จำนวน​งานสร้าง​ทั้งหลาย​ของ​พระองค์; และ​ม่าน​ทั้งหลาย​ของ​พระองค์​ยัง​คง​กาง​กั้น​ไว้; ทว่า​พระองค์​ทรง​อยู่​ที่​นั่น, และ​พระ​อุระ​ของ​พระองค์​ทรง​อยู่​ที่​นั่น; และ​พระองค์​ทรง​เที่ยงธรรม​ด้วย, พระองค์​ทรง​มี​พระ​เมตตา​และ​พระ​กรุณา​ตลอด​กาล;
  ๓๑ และ​พระองค์​ทรง​รับ​ไซ​อัน​สู่​พระ​อุระ​ของ​พระองค์​เอง, จาก​งาน​สร้าง​ทั้งปวง​ของ​พระองค์, จาก​ชั่ว​นิรันดร​ถึง​ชั่ว​นิรันดร; และ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​เลย​นอกจาก​สันติสุข, ความยุติธรรม, และ​ความจริง​ที่​เป็น​ราช​นิเวศน์​แห่ง​พระราช​บัลลังก์​ของ​พระองค์; และ​พระ​เมตตา​จะ​ดำเนิน​ไป​เบื้อง​พระ​พักตร์​พระองค์​และ​ไม่​มี​สิ้นสุด; ไฉน​พระองค์​จะ​ทรง​กันแสง​ได้​เล่า ?
  ๓๒ พระเจ้า​ตรัส​กับ​เอ​โน​ค: จง​ดู​พี่น้อง​เหล่า​นี้​ของ​เจ้า; พวก​เขา​คือ​หัตถศิลป์​จากมือ​เรา​เอง, และ​เรา​ให้​ความรู้​แก่​พวก​เขา, ใน​วัน​ที่​เรา​สร้าง​พวก​เขา; และ​ใน​สวน​แห่ง​เอ​เดน, เรา​ให้​สิทธิ์เสรี​ของ​มนุษย์​แก่​เขา;
  ๓๓ และ​แก่​พี่น้อง​เจ้า​เรา​กล่าว, และ​ให้​บัญญัติ​ไว้​ด้วย, ว่า​พวก​เขา​จะรัก​กัน, และ​ว่า​พวก​เขา​จะ​เลือก​เรา, พระ​บิดา​ของ​พวก​เขา; แต่​ดูเถิด, พวก​เขา​ปราศจาก​ความ​รัก, และ​พวก​เขา​เกลียด​ชัง​สายโลหิต​ของ​ตน​เอง;
  ๓๔ และเพลิง​แห่ง​ความ​เคือง​แค้น​ของ​เรา​ดาลเดือด​กับ​พวก​เขา; และ​ใน​ความ​ขุ่นเคือง​ราวกับ​ไฟ​ของ​เรา เรา​จะ​ส่ง​น้ำท่วม​ไป​ยัง​พวก​เขา, เพราะ​ความ​โกรธ​แค้น​ของ​เรา​ดาลเดือด​กับ​พวก​เขา.
  ๓๕ ดูเถิด, เรา​คือ​พระผู้เป็นเจ้า; มหาบุรุษ​แห่ง​ความ​บริสุทธิ์​คือ​นาม​ของ​เรา; มหา​บุรุษ​แห่ง​คำ​ปรึกษา​คือ​นาม​ของ​เรา; และ​อนันตและ​นิรันดร์คือนาม​ของ​เรา, เช่น​เดียวกัน.
  ๓๖ ดังนั้น, เรา​สามารถ​ยื่นมือ​ของ​เรา​ออก​ไป​และ​กุม​งาน​สร้าง​ทั้งปวง​ซึ่ง​เรา​รังสรรค์​ไว้; และดวงตา​ของ​เรา​สามารถ​ทิ่มแทง​มัน​ได้​ด้วย, และ​ใน​บรรดา​หัตถศิลป์​ทั้งปวง​จาก​มือ​เรา​ยัง​ไม่​เคย​มีค​วาม​ชั่วร้าย​ใหญ่​หลวง​ยิ่ง​เหมือน​ใน​บรรดา​พี่น้อง​เจ้า.
  ๓๗ แต่​ดูเถิด, บาป​ของ​พวก​เขา​จะ​อยู่​บน​ศีรษะ​ของ​บรรพบุรุษ​พวก​เขา; ซา​ตาน​จะ​เป็น​บิดา​พวก​เขา, และ​ความ​เศร้าหมอง​จะ​เป็น​ชะตา​กรรม​ของ​พวก​เขา; และ​ทั่ว​ทั้ง​สวรรค์​จะ​ร่ำไห้​ด้วย​เรื่อง​พวก​เขา, แม้​หัตถศิลป์​ทั้งปวง​จาก​มือ​เรา; ดังนั้น​สวรรค์​จะ​ไม่​ร่ำไห้​หรอก​หรือ, โดย​เห็น​คน​เหล่า​นี้​จะ​รับ​ทุกขเวทนา ?
  ๓๘ แต่​ดูเถิด, คน​เหล่า​นี้​ซึ่ง​ดวงตา​ของ​เจ้า​มอง​เห็นจะ​ตาย​ใน​น้ำ​ท่วม; และ​ดูเถิด, เรา​จะ​ขัง​พวก​เขา; เรา​เตรียมเรือนจำ​แห่ง​หนึ่ง​ไว้​ให้​พวก​เขา.
  ๓๙ และ​คนนั้น​ที่​เรา​เลือก​ไว้​ได้​วิงวอน​ต่อหน้า​เรา. ดังนั้น, เขา​จึง​ทน​รับ​ทุกขเวทนา​เพื่อ​บาป​ของ​คน​เหล่า​นั้น; ตราบเท่า​ที่​พวก​เขา​จะ​กลับ​ใจ​ใน​วัน​ที่​พระองค์​ผู้​ที่​เราเลือก​ไว้​จะ​กลับ​มา​หา​เรา, และ​จนถึง​วัน​นั้น​พวก​เขา​จะ​อยู่​ใน​ความทรมาน;
  ๔๐ ดังนั้น, เพราะ​การ​นี้​สวรรค์​จะ​ร่ำไห้, แท้จริง​แล้ว, และ​หัตถศิลป์​ทั้งปวง​จาก​มือ​เรา.
  ๔๑ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ พระเจ้า​รับสั่ง​กับ​เอ​โน​ค, และ​ทรง​บอก​เอ​โน​ค​ถึง​การก​ระ​ทำ​ทั้งปวง​ของ​ลูก​หลาน​มนุษย์; ดังนั้น​เอ​โน​ค​จึง​รู้, และ​มอง​เห็น​ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​พวก​เขา, และ​ความ​เศร้าหมอง​ของ​พวก​เขา, และ​ร่ำไห้​และ​ยื่น​แขน​เขา​ออก​ไป, และใจ​เขา​พอง​กว้าง​ประดุจอนันตกาล; และ​อุทร​ของ​เขา​สังเวช; และ​อนันตจักร​วาล​สั่น​สะเทือน.
  ๔๒ และ​เอ​โน​ค​เห็นโนอาห์​ด้วย, และครอบครัว​ของ​เขา; ว่า​ลูก​หลาน​ของ​บุตร​ทั้งปวง​ของ​โน​อาห์จะได้​รับ​การ​ช่วย​ให้​รอด​ด้วย​ความ​รอด​ทาง​ร่างกาย;
  ๔๓ ดังนั้น​เอ​โน​ค​จึง​มอง​เห็น​ว่า​โน​อาห์ต่อนาวา​ลำ​หนึ่ง; และ​ว่า​พระเจ้า​ทรง​แย้ม​พระ​สรวล​กับ​นาวา​ลำ​นี้, และ​ทรง​กุม​มัน​ไว้​ใน​พระ​หัตถ์​ของ​พระองค์​เอง; แต่​น้ำ​ท่วม​ไหล​บ่า​มา​ถึง​พวก​ที่​เหลือ​อยู่​ของ​คน​ชั่ว​ร้าย​และ​กลืน​พวก​เขา​สิ้น.
  ๔๔ และ​ขณะ​ที่​เอ​โน​ค​เห็น​ดังนี้, เขา​เกิด​ความ​ขมขื่น​แห่ง​จิต​วิญญาณ, และ​ร่ำไห้​เพราะ​พี่น้อง​ของ​เขา, และกล่าวเแก่สวรรค์: ข้าพเจ้า​จะปฏิเสธ​ที่​จะ​รับ​การ​ปลอบโยน; แต่​พระเจ้า​ตรัส​กับ​เอ​โน​ค: จง​รื่นเริง​ใจ, และ​ยินดี​เถิด; และ​จง​มอง​ดู.
  ๔๕ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ เอ​โน​คม​อง​ดู; และ​นับ​แต่​โน​อาห์เป็น​ต้น​ไป, เขามอ​ง​เห็น​ครอบครัว​ทั้งปวง​ของ​แผ่นดิน​โลก; และ​เขา​ร้อง​ทูล​พระเจ้า, โดย​กล่าว​ว่า: เมื่อ​ไร​เล่า​วัน​ของ​พระเจ้า​จะ​มา​ถึง ? เมื่อ​ไร​เล่า​พระ​โลหิต​ของ​พระ​ผู้​ชอบธรรม​จะ​หลั่ง, เพื่อ​คน​ทั้งปวง​ที่​โศก​เศร้า​นั้น​จะ​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้บริสุทธิ์​และ​มี​ชีวิตนิรันดร์ ?
  ๔๖ และ​พระเจ้า​ตรัส: สิ่ง​นี้​จะ​เกิด​ขึ้น​ใน​ความ​เรือง​โรจน์​แห่งเวลา, ใน​วัน​เวลา​ของ​ความ​ชั่ว​ร้าย​และ​การ​แก้แค้น.
  ๔๗ และ​ดูเถิด, เอ​โน​คม​อง​เห็น​วัน​แห่ง​การ​เสด็จ​มา​ของ​บุตร​แห่ง​พระ​มหา​บุรุษ, แม้​ใน​เนื้อ​หนัง; และ​จิต​วิญญาณ​เขา​ชื่นชมยินดี, โดย​กล่าว​ว่า: พระ​ผู้​ชอบธรรม​ทรง​ถูก​ยก​ขึ้น, และ​พระ​เมษโปดก​ทรง​ถูก​ประหาร​นับ​แต่​การ​วาง​รากฐาน​ของ​โลก; และ​ด้วย​เหตุ​จาก​ศรัทธา​ข้าพเจ้า​จึง​อยู่​ใน​พระ​อุระ​ของ​พระ​บิดา, และ​ดูเถิด, ไซอัน​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า.
  ๔๘ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เอ​โน​คม​อง​ดู​แผ่นดินโลก; และ​เขา​ได้ยิน​เสียง​จาก​อุทร​ของ​นาง, กล่าว​ว่า: โธ่​เอ๋ย, โธ่​เอ๋ย​เรา, มารดา​ของ​มนุษย์; เรา​เจ็บปวด, เรา​อ่อน​ล้า, เนื่องจาก​ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​ลูก​ๆ เรา. เมื่อ​ไร​เล่า​เรา​จะพักผ่อน, และ​ได้​รับ​การ​ชำระ​ล้าง​จาก​ความสกปรก​ซึ่ง​ออก​ไป​จาก​เรา ? เมื่อ​ไร​เล่า​พระ​ผู้​สร้าง​ของ​เรา​จะ​ทรง​ชำระ​เรา​ให้​บริสุทธิ์, เพื่อ​เรา​จะ​พักผ่อน, และ​ความชอบ​ธรรม​ใน​ระยะ​เวลา​หนึ่ง​จะ​อยู่​บน​พื้น​ผิว​ของ​เรา ?
  ๔๙ และ​เมื่อ​เอ​โน​ค​ได้ยิน​แผ่นดิน​โลก​โศก​เศร้า, เขา​ร่ำไห้, และ​ร้อง​ทูล​พระเจ้า, โดย​กล่าว​ว่า: ข้า​แต่​พระเจ้า, พระองค์​จะ​ไม่​ทรง​มี​น้ำ​พระทัย​สงสาร​แผ่นดิน​โลก​หรอก​หรือ ? พระองค์​จะ​ไม่​ทรง​อวย​พร​ลูก​หลาน​ของ​โน​อาห์หรอก​หรือ ?
  ๕๐ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ เอ​โน​ค​ร้อง​ทูล​พระเจ้า​ต่อ​ไป, โดย​กล่าว​ว่า: ข้าพระ​องค์​ทูล​ขอ​พระองค์, ข้า​แต่​พระเจ้า, ใน​พระ​นาม​ของ​พระองค์​เดียว​ที่​ถือกำเนิด​ของ​พระองค์, แม้​พระ​เยซู​คริสต์, ว่า​พระองค์​จะ​ทรง​มี​พระ​เมตตา​ต่อ​โน​อาห์และ​พงศ์พันธุ์​ของ​เขา, เพื่อ​แผ่นดิน​โลก​จะ​ไม่​ถูก​น้ำ​ท่วม​ปกคลุม​อีก​เลย.
  ๕๑ และ​พระเจ้า​หา​ปฏิเสธ​ได้​ไม่; และ​พระองค์​ทรง​ทำ​พัน​ธ​สัญญา​กับ​เอ​โน​ค, และ​ประทาน​คำมั่น​แก่​เขา​ด้วย​คำ​ปฏิญาณ, ว่า​พระองค์​จะ​ทรง​ยับยั้ง​น้ำท่วม​ไว้; ว่า​พระองค์​จะ​ทรง​เรียก​หา​ลูก​หลาน​ของ​โนอาห์;
  ๕๒ และ​พระองค์​ทรง​ออก​ประกาศิต​ซึ่ง​ไม่​อาจ​เปลี่ยนแปลง​ได้, คือ​จะ​พบ​ส่วน​หนึ่ง​ที่​เหลืออยู่​ของ​พงศ์พันธุ์​ของ​เขา​เสมอ​ใน​บรรดา​ประชาชาติ​ทั้งปวง, ขณะ​ที่​แผ่นดิน​โลก​ยัง​ดำรง​อยู่;
  ๕๓ และ​พระเจ้า​ตรัส: ขอ​ให้​เขา​เป็น​สุข​เถิด​ซึ่ง​โดย​ทาง​พงศ์พันธุ์​ของ​เขา​พระ​เม​ส​สิ​ยาห์จะ​เสด็จ​มา; เพราะ​พระองค์​ตรัส—เรา​คือ​พระ​เม​สสิยาห์, จอมราชัน​แห่ง​ไซ​อัน, ศิลา​แห่ง​สวรรค์, ซึ่ง​กว้างใหญ่​ดังอนันตกาล; ผู้​ใด​เข้า​ทาง​ประตู​และปีน​ขึ้น​โดย​อาศัย​เรา​จะ​ไม่​มี​วัน​ตก; ดังนั้น, ขอ​ให้​คน​ทั้งหลาย​ที่​เรา​พูด​ถึง​จง​เป็น​สุข​เถิด, เพราะ​พวก​เขา​จะ​ออก​มา​ด้วยบทเพลง​แห่ง​ปีติ​อันเป็น​นิจ.
  ๕๔ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เอ​โน​ค​ร้อง​ทูล​พระเจ้า, โดย​กล่าว​ว่า: เมื่อ​บุตร​แห่ง​พระ​มหา​บุรุษ​เสด็จ​มา​ใน​เนื้อ​หนัง, แผ่นดิน​โลก​จะ​พักผ่อน​ไหม ? ข้าพระ​องค์​อ้อนวอน​พระองค์, ขอ​ทรง​โปรด​ให้​ข้าพระ​องค์​ได้​เห็น​สิ่ง​เหล่า​นี้​เถิด.
  ๕๕ และ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​เอ​โน​ค: จง​มอง​ดูเถิด, และ​เขามอ​ง​ดู​และ​เห็น​บุตร​แห่ง​พระ​มหาบุรุษ​ถูก​ยก​ขึ้น​บนกางเขน, ตาม​วิธี​ของ​มนุษย์;
  ๕๖ และ​เขา​ได้ยิน​เสียง​อุโฆษ; และ​ฟ้า​สวรรค์​ถูก​ม่าน​ปิด​ไว้; และ​งาน​สร้าง​ทั้งปวง​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​โศก​เศร้า; และ​แผ่นดิน​โลกคร่ำครวญ; และ​ศิลา​แยก​เป็น​เสี่ยง​ๆ; และ​วิ​สุทธิ​ชน​ลุกขึ้น, และ​รับ​การ​สวมมงกุฎ​ทาง​พระ​หัตถ์ขวา​ของ​บุตร​แห่ง​พระ​มหา​บุรุษ, ด้วย​มงกุฎ​แห่ง​รัศมี​ภาพ;
  ๕๗ และวิญญาณ​มาก​เท่า​ที่​อยู่​ในเรือนจำ​พา​กัน​ออก​มา, และ​ยืน​ทาง​พระ​หัตถ์​ขวา​ของ​พระผู้เป็นเจ้า; และ​คน​ที่​เหลือ​ถูก​จองจำ​ไว้​ใน​โซ่​แห่ง​ความ​มืด​จนถึง​การ​พิพากษา​แห่ง​วัน​อัน​สำคัญ​ยิ่ง.
  ๕๘ และ​เอ​โน​คร่ำ​ไห้​อีก​และ​ร้อง​ทูล​พระเจ้า, โดย​กล่าว​ว่า: เมื่อ​ไร​เล่า​แผ่นดิน​โลก​จะ​พักผ่อน ?
  ๕๙ และ​เอ​โน​คม​อง​เห็น​บุตร​แห่ง​พระ​มหา​บุรุษ​เสด็จ​ขึ้น​ไป​เฝ้า​พระ​บิดา; และ​เขา​เรียก​หา​พระเจ้า, โดย​กล่าว​ว่า: พระองค์​จะ​ไม่​เสด็จ​มาบ​น​แผ่นดิน​โลก​อีก​หรือ ? โดยที่​เห็น​ว่า​พระองค์​ทรง​เป็น​พระผู้เป็นเจ้า, และ​ข้าพระ​องค์​รู้จัก​พระองค์, และ​พระองค์​ประทาน​คำมั่น​กับ​ข้าพระ​องค์, และ​ทรง​บัญชา​ข้าพระ​องค์​ว่า​ข้าพระ​องค์​จะ​ทูล​ถาม​ใน​พระ​นาม​ของ​พระองค์​เดียว​ที่​ถือกำเนิด​ของ​พระองค์; พระองค์​ทรง​รังสรรค์​ข้าพระ​องค์, และ​ประทาน​สิทธิ์​ต่อ​พระราช​บัลลังก์​ของ​พระองค์​ให้​แก่​ข้าพระ​องค์, และ​มิ​ใช่​ด้วย​ตัว​ข้าพระ​องค์, แต่​โดย​ทาง​พระ​คุณ​ของ​พระองค์​เอง; ดังนั้น, ข้าพระ​องค์​จึง​ทูล​ถาม​พระองค์​ว่า​พระองค์​จะ​ไม่​เสด็จ​มาบ​น​แผ่นดิน​โลก​อีก​หรือ.
  ๖๐ และ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​เอ​โน​ค: เรา​มี​ชีวิต​อยู่​ฉันใด, แม้​ฉันนั้น​เรา​จะ​มา​ใน​วัน​เวลาสุดท้าย, ใน​วัน​เวลา​ของ​ความ​ชั่ว​ร้าย​และ​การ​แก้แค้น, เพื่อ​ทำให้​คำมั่น​ซึ่ง​เรา​ทำ​กับ​เจ้า​เกิด​สัมฤทธิผลเกี่​ยว​กับ​ลูก​หลาน​ของ​โนอาห์;
  ๖๑ และ​วัน​นั้น​จะ​มา​ถึง​เมื่อ​แผ่นดิน​โลก​จะพักผ่อน, แต่​ก่อน​วัน​นั้น​ฟ้า​สวรรค์​จะ​ถูก​ทำให้มืด, และม่าน​แห่ง​ความ​มืด​จะ​คลุม​ผืน​แผ่นดิน; และ​ฟ้า​สวรรค์​จะ​สั่น​สะเทือน, และ​ผืน​แผ่นดิน​ด้วย; และ​ความ​ยาก​ลำบาก​ใหญ่​หลวง​จะ​มี​อยู่​ใน​บรรดา​ลูก​หลาน​มนุษย์, แต่​ผู้คน​ของ​เรา เรา​จะปกปักรักษา​ไว้;
  ๖๒ และ​เรา​จะ​ส่ง​ความชอบธรรม​ลง​มา​จาก​สวรรค์; และ​เรา​จะ​ส่ง​ความจริง​ออก​มา​จาก​แผ่นดินโลก, เพื่อ​แสดงประจักษ์พยาน​ถึง​พระองค์​เดียว​ที่​ถือกำเนิด​ของ​เรา; การ​ฟื้น​คืน​พระชนม์​ของ​พระองค์​จาก​บรรดา​คน​ตาย; แท้จริง​แล้ว, และ​การ​ฟื้น​คืน​ชีวิต​ของ​มนุษย์​ทั้งปวง​ด้วย; และ​เรา​จะ​ทำให้​ความชอบ​ธรรม​และ​ความ​จริง​ถั่ง​ท้น​แผ่นดิน​โลก​ดัง​ด้วย​น้ำ​ท่วม, เพื่อรวบรวม​ผู้​ที่​เรา​เลือก​ไว้​ออก​มา​จาก​สี่​เสี้ยว​ของ​แผ่นดิน​โลก, มายัง​สถาน​ที่​แห่ง​หนึ่งซึ่ง​เรา​จะ​เตรียม​ไว้, นคร​ศักดิ์สิทธิ์, เพื่อ​ผู้คน​ของ​เรา​จะ​คาด​เอว​พวก​เขา​ไว้, และ​เฝ้า​รอ​เวลา​แห่ง​การ​มา​ของ​เรา; เพราะ​พลับพลา​ของ​เรา​จะ​อยู่​ที่​นั่น, และ​จะ​เรียก​นคร​นั้น​ว่า​ไซ​อัน, เยรูซา​เล็มใหม่.
  ๖๓ และ​พระเจ้า​ตรัส​กับ​เอ​โน​ค: จาก​นั้น​เจ้า​กับเมือง​ของ​เจ้า​ทั้ง​เมือง​จะ​พบ​พวก​เขา​ที่​นั่น, และ​เรา​ทั้งหลาย​จะ​รับ​พวก​เขา​ไว้​ใน​อก​ของ​เรา, และ​พวก​เขา​จะ​เห็น​พวก​เรา; และ​พวก​เรา​จะ​กอด​คอ​พวก​เขา, และ​พวก​เขา​จะ​กอด​คอ​พวก​เรา, และ​เรา​จะ​จุมพิต​กัน;
  ๖๔ และ​เรือน​พำนัก​ของ​เรา​จะ​อยู่​ที่​นั่น, และ​มัน​จะ​เป็น​ไซ​อัน, ซึ่ง​จะ​แยก​ออก​มา​จาก​งาน​สร้าง​ทั้งปวง​ซึ่ง​เรา​รังสรรค์​ไว้; และ​เป็น​ระยะ​เวลา​ต่อ​เนื่อง​หนึ่งพันปี​แผ่นดิน​โลก​จะพักผ่อน.
  ๖๕ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ เอ​โน​คม​อง​เห็น​วัน​แห่ง​การ​เสด็จมา​ของ​บุตร​แห่ง​พระ​มหา​บุรุษ, ใน​วัน​เวลา​สุดท้าย, ที่​จะ​ทรง​พำนัก​บน​แผ่นดิน​โลก​ใน​ความชอบ​ธรรม​เป็น​ระยะ​เวลา​ต่อ​เนื่อง​หนึ่ง​พันปี;
  ๖๖ แต่​ก่อน​วัน​นั้น​เขา​เห็น​ความ​ยาก​ลำบาก​ใหญ่​หลวง​ใน​บรรดา​คน​ชั่ว​ร้าย; และ​เขา​เห็น​ทะเล​ด้วย, ว่า​มัน​ปั่นป่วน, และ​ใจ​มนุษย์​จะท้อแท้, เฝ้า​รอ​การพิพากษา​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ผู้ทรง​ฤทธา​นุ​ภาพ​ด้วย​ความ​หวาด​กลัว, ซึ่ง​จะ​มาบ​นค​น​ชั่ว​ร้าย.
  ๖๗ และ​พระเจ้า​ทรง​ทำให้​เอ​โน​คม​อง​เห็น​สิ่ง​ทั้งปวง, แม้​จนถึง​การ​สิ้นสุด​ของ​โลก; และ​เขา​เห็น​วัน​ของ​คน​ชอบธรรม, โมง​แห่ง​การ​ไถ่​ของ​พวก​เขา, และ​ได้​รับ​ความ​สมบูรณ์​แห่งปีติ;
  ๖๘ และ​วัน​เวลา​ทั้งหมด​ของ​ไซอัน, ใน​วัน​เวลา​ของ​เอ​โน​ค, คือ​สาม​ร้อย​หก​สิบ​ห้า​ปี.
  ๖๙ และ​เอ​โน​ค​และ​ผู้คน​ทั้งปวง​ของ​เขาเดิน​กับ​พระผู้เป็นเจ้า, และ​พระองค์​ทรง​พำนัก​ท่ามกลาง​ไซ​อัน; และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ ไซ​อัน​ไม่​มี​แล้ว, เพราะ​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​รับ​ขึ้น​ไป​ไว้​ใน​พระ​อุระ​ของ​พระองค์​เอง; และ​นับ​แต่​นั้น​มา​มี​การก​ล่า​ว​กัน​ว่า, ไซ​อัน​หลบ​หนี​ไป​แล้ว.